Chapter Title : സ്നേഹപൂർവ്വം ശാലിനി [M.D.V]

പറഞ്ഞു. ഞാൻ അശ്വിനെ കുറിച്ചോർത്തു എന്നെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം അശ്വിൻ ജയിലിൽ കിടന്ന ഓരോ നിമിഷവും പീഡനമാണെന്നറിയാം. അവനു ശരീരത്തിൽ ഏറ്റ മുറിവ് ആണെങ്കിൽ തനിക്ക് മനസിന് ഏൽക്കാൻ പോകുന്ന മുറിവാണ് ഇനിയെന്ന് ഓർത്തുകൊണ്ട് ഞാൻ ആ ഇരുട്ടിൽ അയാളുടെ വിളിക്കായി കാത്തിരുന്നു.

15 മിനിറ്റിനു ശേഷം എന്നെ അകത്തേക്ക് വിളിച്ചു. കാവൽനായ ഗെറ്റ് തുറന്നു, ഞാൻ പൂന്തോട്ടത്തിലൂടെ നേരെ വേഗത്തിൽ നടന്നു ബംഗ്ലാവിന്റെ ഉള്ളിലേക്ക് കയറി. നരി ഒരു കറുത്ത സോഫയിൽ നെഞ്ച് വിരിച്ചു കിടക്കുകയായിരുന്നു. ഒരു പൈജാമ മാത്രമേ ധരിച്ചിട്ടുള്ളു. അയാളുടെ ഗുണ്ടകൾ അരികിൽ കസേരയിൽ ഇരിക്കുന്നുണ്ട്. എല്ലാവരുടെയും കയ്യില് മദ്യഗ്ലാസ് ഉണ്ട്.

നരി പറഞ്ഞു"ഇരിക്കൂ, ശാലിനി നിങ്ങൾക്ക് എന്താണ് വേണ്ടത്”.

എനിക്കെന്താണ് വേണ്ടത് എന്ന് അറിഞ്ഞിട്ടും അയാളുടെ കളിയാക്കുന്ന പോലെയുള്ള ചോദ്യം കേട്ട് ഞാൻ നിന്നു. "അശ്വിൻ ഒന്നും ചെയ്തിട്ടില്ല, ദയവായി നിങ്ങളുടെ മന്സൂറിനെക്കൊണ്ട് അശ്വിനെതിരെ കൊടുത്ത മൊഴി മാറ്റണം..." എന്ന് ഞാൻ അയാളോട് അഭ്യർത്ഥിച്ചു.

“എനിക്കറിയാം, പക്ഷെ ഞാൻ എന്തിനു അവന്റെ മൊഴി മാറ്റാൻ പറയണം? അശ്വിൻ ജീവപര്യന്തം ജയിലിൽ കിടക്കട്ടെ, എനിക്കെന്താ നഷ്ടം” എന്നെ നോക്കി കിഷൻ അട്ടഹസിച്ചു

"ദയവായി ... ഞാൻ പറയുന്നത് കേൾക്കു നിങ്ങൾ മാത്രമാണ് ഞങ്ങളുടെ ഏക പ്രതീക്ഷ, ഞങ്ങളെ ഒന്ന് സഹായിക്കൂ" ഞാൻ കേണപേക്ഷിച്ചു.

"നിന്നെ സഹായിച്ചാൽ? എനിക്ക് എന്ത് ഗുണം?" വിസ്കി ഗ്ലാസിൽ നിന്ന് മറ്റൊരു സിപ്പ് എടുത്ത് അദ്ദേഹം എന്റെ മാറിലേക്ക് നോക്കി പറഞ്ഞു.

"നിങ്ങൾക്ക് എന്താണ് വേണ്ടതെന്ന് ദയവായി എന്നോട് പറയൂ, എനിക്ക് സാധ്യമെങ്കിൽ ഞാനത് നൽകും…." ഞാൻ സൗമ്യമായി പറഞ്ഞു.