Chapter Title : സ്നേഹപൂർവ്വം ശാലിനി [M.D.V]

പറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. തനിക്കല്ലാതെ മറ്റാർക്കും തന്നെയീ അവസ്‌ഥയിൽ നിന്നും മോചിപ്പിക്കാനാവില്ലെന്നു സ്വയം തിരിച്ചറിയുമ്പോ ഈ നശിച്ച നിമിഷങ്ങളെ മനസ്സിൽ നിന്നും മായ്ച്ചു കളയാൻ പരമാവധി ശ്രമിച്ചുകൊണ്ട് ഇരിക്കുമ്പോ സ്വയം ചതിക്കപ്പെടുന്നത് അശ്വിൻ കാണുകയും ചെയ്തു.

കിഷൻ കിതച്ചു തളർന്നുകൊണ്ട് എന്നെ മേലെ നിന്ന് തള്ളി മാറ്റുമ്പോൾ ഞാൻ അയാളുടെ പൗരുഷത്തെ ഇറുക്കിയിരുന്ന എന്റെ നൂലിഴകളെ അതിൽ നിന്നും വേർപെടുത്തി ഊരിയെണീറ്റു മാറി. കയ്യിൽ കിട്ടിയ ബെഡ്ഷീറ്റ് കൊണ്ട് എന്റെ കടിച്ചുതിന്നപ്പെട്ട മേനി ഞാൻ പുതച്ചപ്പോൾ കിഷൻ എന്റെ ചന്തിയിൽ അമർത്തി കുഴച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

“നീയാണ് മോളെ ശെരിക്കുള്ള പെണ്ണ്!!
ഇത്രയും സുഖം ഒരു പെണ്ണുമെനിക്ക് തന്നിട്ടില്ല!!!
ഞാൻ ശെരിക്കും സുഖിച്ചു!!”

അശ്വിൻ മുട്ടുകുത്തികൊണ്ട് നിലത്തു വീണപ്പോൾ, ഞാൻ അവന്റെയടുക്കൽ ചെന്നു ഞാൻ കരഞ്ഞു. അവനെയെണീപ്പിച്ചു. അവനീ കാഴ്ച കാണുന്നതിലും നല്ലത് ആജീവനാന്തം ജയിലിൽ തന്നെ കിടക്കുന്നതായിരുന്നു നല്ലതെന്നെനിക്ക് തോന്നി. ശപിക്കപെട്ടവളേ കാണാനായി അശ്വിൻ വരരുതായിരുന്നു!!!!!

കിഷൻ ഞങ്ങളെ ഇരുവരെയും നോക്കി ചരിഞ്ഞിരുന്നു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

“നീ സമ്മതിച്ചതാണ് നിന്നെ 4 ദിവസം നീയെനിക്ക് തരാമെന്നു!
എങ്കിലും വേണ്ട!!
ഞാനൊത്തിരി പരമാനന്ദം അനുഭവിക്കുന്നുണ്ട് ഇപ്പൊ!!”

റാണ അതുകേട്ടു പറഞ്ഞു.
“എന്തൊരു ആവേശമായിരുന്നു മോളെ…
നീ….”

“കൂവികൂവി അടിക്ക് അടിക്ക് എന്നും പറഞ്ഞിട്ട്!! നിനക്ക് ഇത്രക്ക് കഴപ്പുണ്ടായിരുന്നോ..”

“ഹഹ!!! ഒരു പതിവൃത!!!!!!” കിഷൻ അട്ടഹസിച്ചുകൊണ്ട് ഞങ്ങളെ നോക്കി പുച്ഛത്തോടെ ചിരിച്ചു. അയാളുടെ ചുണ്ടത് ഒരു കട്ടിയുള്ള സിഗരറ്റ് എരിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

ഞാനും അശ്വിനും കൂടെ ആ മുറിവിട്ടു ഇറങ്ങുമ്പോ ഹാളിൽ ആ നായ്ക്കൂട്ടം ഞങ്ങളെ നോക്കി ചിരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.എന്റെ സാരിയും ബ്ലൗസും ഓരോന്നും ഓരോ