Chapter Title : സൂര്യ നിലാവ് [സ്മിത]

മുറീല്‍ ഡ്രസ്സ് ഒക്കെ മാറി കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ എടാ ചക്കരെ എനിക്ക് നിന്നെ ഓര്‍ത്ത് ഒരു കണ്ട്രോളും കിട്ടീല്ല...ഞാന്‍ ഞെക്കിപ്പൊട്ടിച്ച് ചീറ്റിച്ച് കളഞ്ഞു..”
“നേരോ?”
അവിശ്വസനീയത നിറഞ്ഞ ശബ്ദത്തില്‍ അലക്സ് ചോദിച്ചു.
“അതെന്നടാ അങ്ങനെ ചോദിക്കുന്നെ? ഈ തിരക്കും ബഹളോം ഒക്കെ ആയിട്ട് ഇന്നല്ലേ ഒന്ന് ലീവെടുത്ത് സ്വസ്ഥമായി ഇരിക്കുന്നെ? നീയും സാമും അല്ലെ എനിക്ക് ഓര്‍ക്കാന്‍ ഉള്ളൂ? നിന്നെ ഓര്‍ത്തോര്‍ത്ത് എനിക്ക് നിന്നെ കിട്ടണന്ന് തോന്നീപ്പം കൈവിട്ട് പോയി എന്‍റെ ചക്കരെ,””
“കേട്ടിട്ട് എന്‍റെ കുട്ടന്‍ വല്ലാതെ വണ്ണം വെക്കുവാ പെണ്ണെ,”
“ഹ്മം.ഇവിടേം ഒരുത്തി പിന്നേം കരയാന്‍ തുടങ്ങി...”
“ആണോ? ശ്യോ എന്‍റെ പെണ്ണെ...”
“നീ എങ്ങു വാടാ...എനിക്ക് കടിച്ചു തിന്നാന്‍ താ എന്‍റെ കുട്ടനെ...”
“പെണ്ണെ നീ മിണ്ടാതിരി..ഇവിടെ ജീന്‍സ് പൊട്ടിച്ച് സാധനം പുറത്ത് വരാറായി കേട്ടോ...”
“ഹഹഹ...”
അവള്‍ ഉച്ചത്തില്‍ ചിരിച്ചു.
“വേണ്ട വേണ്ട...അവിടെ എന്തിനും പോന്ന പെണ്ണുങ്ങളാ..നിന്‍റെ പോലത്തെ മൂര്‍ഖനെയെങ്ങാനും കണ്ടാ അവളുംമ്മാര് നിന്നെ ഓടിച്ചിട്ട്‌ പിടിക്കും...”
“ഒന്ന് പോടീ പെണ്ണെ!”
“പിന്നെ! ആ മയക്കുന്ന ചിരികൊണ്ട് തന്നെ അവിടുത്തെ അവളുംമ്മാര് സൌര്യം കെട്ടിരിക്കുവാരിക്കും, അല്ലേടാ കള്ളാ? എനിക്കറിയാം...”
“എടീ പെണ്ണെ നീ വെറുതെ പറഞ്ഞു മൂപ്പിച്ച് എന്നെ ഒരു വഴിക്കാക്കരുത് കേട്ടോ... ങ്ങ്ഹാ, പറഞ്ഞേക്കാം”
അവള്‍ ചിരിച്ചു.
“എന്നാലും പെണ്ണെ നീ സ്വയം വിരലിട്ട് കളഞ്ഞു എന്ന് കേട്ടപ്പം വിശ്വസിക്കാന്‍ അങ്ങ് പറ്റുന്നില്ല കേട്ടോ...”
“എന്നാ ചെയ്യാനാ...”
അവള്‍ നിശ്വസിക്കുന്നത് പോലെ അഭിനയിച്ചു.
“മര്യാദക്ക് വിരല്‍ ഇട്ടോണ്ട് സുഖിച്ചു നടക്കേണ്ട പ്രായത്തില്‍ കെട്ടു കഴിഞ്ഞില്ലേ? പിന്നെ എന്നാ ചെയ്യും? ഹഹഹ...”
അവള്‍ വീണ്ടും ചിരിച്ചു.
ഫോണില്‍ അലക്സ് ചിരിക്കുന്ന സ്വരം കേട്ടു.
“എടീ ഇന്ന് നൈറ്റില്‍ വീഡിയോയില്‍ വരാവോ? നീ ഫ്രീയല്ലേ?”
“ഫ്രീയോന്നുവല്ല...”
അയാളെ ടീസ് ചെയ്യുന്ന സ്വരത്തില്‍ അവള്‍ പറഞ്ഞു.
“എന്നേത്തിനാ?”
“നിന്നെ ഒന്ന് ശരിക്ക് കാണാനാടീ പെണ്ണെ!”
“വേണ്ടവേണ്ട...”
അവള്‍ പരിഭവം നിറഞ്ഞ സ്വരത്തില്‍ പറഞ്ഞു.
“വര്‍ത്താനം പറഞ്ഞ് ഞാന്‍ ഒരു പരുവം ആയി...പാന്‍റ്റി മാറ്റണംന്നാ തോന്നുന്നേ..ആകെ നനഞ്ഞ് ഒട്ടുവാ അലക്സേ...ടൈം ഇല്ല..ഇപ്പം ഒരു ഫിറ്റ്‌നസ്സ് സര്‍ട്ടിഫിക്കേറ്റിന് ആളുവരും...”
“ആര്‍ക്കാ?”