Chapter Title : സൂര്യകിരണം [ആനീ]

“സൂര്യ വരു”

കിരൺ മുന്നിൽ നടക്കുവാൻ തുടങ്ങി…

“കിരൺ മൊത്തം ചെളിയാ നോക്കിക്കേ മറ്റു വഴി ഒന്നുമില്ലേ വീട്ടിലേക്ക് ”

സൂര്യ ചുറ്റിലും നോക്കി കൊണ്ട് ചോദിച്ചു.

“ഇല്ല സൂര്യ നോക്ക് വീടിന്റെ ചുറ്റും ഇതു തന്നെയാ അവസ്ഥ…. വർക്ക് നടക്കുന്ന വിട് മഴകാലത്ത് ഇങ്ങനെതന്നെയാ നമുക്ക് അങ്ങോട്ട്‌ പോയല്ലേ പറ്റു”

“മ്മ്”

അവൾ പയ്യെ ചെളിയിലേക്ക് ഇറങ്ങി ഇരു പാതങ്ങളും കഴിഞ്ഞു ആ ചെരിപ്പ് താഴേക്ക് ചെളിയിൽ പുഴ്ന്നു പോകുന്നുണ്ടായിരിന്നു പോരാത്തതിന് സാരിയും അവൾ നന്നായി തന്നെ നടക്കുവാൻ പ്രെയാസപെട്ടു ഒരു കൈ കൊണ്ട് സൂര്യ സാരി കുറച്ച് പൊക്കി പിടിച്ചു പിന്നെ. ഓരോ അടിയും സൂര്യ ബുദ്ധിമുട്ടി മുന്നോട്ടു വെച്ചു..

“സൂര്യ ഞാൻ എടുക്കണോ???”

കിരൺ വിറക്കുന്ന മനസ്സുമായി ഒരു ഏറു എറിഞ്ഞു നോക്കി..

“എന്ത്”

“അല്ല നടക്കുവാൻ ബുദ്ധിമുട്ടാണേൽ”

പിന്നെ തന്നെ എടുക്കാനോ ശോ വൃത്തികേട്.

“വേണ്ട കിരൺ ഞാൻ പയ്യെ നടന്നോളാം”

“ചെരുപ്പ് നോക്കണേ ചിലപ്പോൾ ചെളിയിൽ കുടുങ്ങും ”

“ഉം”

“ഓക്കേ”

കിരൺ ചമ്മിയെങ്കിലും അതൊന്നും അയാൾ മുഖത്തു കാണിച്ചില്ല അയാൾ എന്തിനോ…..വേണ്ടി കാത്തിരിക്കുകയായിരിന്നു അയാളുടെ ലക്ഷ്യം വേറെ യായിരുന്നു .

ഒടുവിൽ അത് തന്നെ സംഭവിച്ചു സൂര്യയുടെ ചെരുപ്പ് ചെളിയിൽ പുണ്ട്കൊണ്ട് അതിന്റെ വള്ളി പൊട്ടി കൊണ്ട് അവൾ മുന്നോട്ടു വേച്ചുകൊണ്ട് ആ ചളിയിലേക്ക് വീണു.

“ആഹ് അമ്മേ”

സൂര്യ പേടിച്ചു നിലവിളിച്ചു…

കിരന്റെ മനസ്സ് തുള്ളിചാടി തന്റെ പ്ലാൻ വിജയിച്ചിരിക്കുന്നു അവൻ ഉൾ മനസ്സിൽ ചിരിച്ചു...

“അയ്യോ സൂര്യ ഏണിക് ”

അവൻ അവളെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു