Chapter Title : സൂര്യനെ പ്രണയിച്ചവൾ 7 [Smitha]
പ്രതിഷേധക്കാര് അമ്പരന്നു. ജോയല് ആയത് കൊണ്ട് അവര്ക്ക് അവനെ എതിര്ക്കാന് കഴിഞ്ഞില്ല. പല കാര്യങ്ങളിലും അവര്ക്ക് കൂടി പ്രിയങ്കരനായിരുന്നു അവന്..”
ഷബ്നം പുഞ്ചിരിച്ചു.
“ജോയല് മുമ്പില് ഉണ്ടെന്ന് കണ്ടപ്പോള് നിഷ്ക്രിയരായിരുന്ന ഭൂരിപക്ഷം കുട്ടികള് ആര്പ്പ് വിളികളോടെ ഗ്രൂണ്ടിലെക്കിറങ്ങി. അവന്റെ നേതൃത്വത്തില് ദേശീയ പതാകയുമായി കുട്ടികള് വീണ്ടും ഫ്ലാഗ് പോസ്റ്റില് നാട്ടി. ആ രംഗമത്രയും കേന്ദ്ര മന്ത്രി ആശ്വാസത്തോടെ കാണുന്നുണ്ടായിരുന്നു. കുട്ടികള് ആരാധനയോടെയും അദ്ധ്യാപകര് അഭിനന്ദനങ്ങളോടെയും അവനെ നോക്കി....”
ഷബ്നത്തിന്റെ കണ്ണുകളും ആരാധനയോടെ വിടര്ന്നു.
“ഇതൊക്കെ, മറ്റു രണ്ട് കണ്ണുകള് കൂടി കാണുന്നുണ്ടായിരുന്നു...”
ഒന്ന് നിശ്വസിച്ചതിന് ശേഷം റിയ തുടര്ന്നു.
“ആര്?”
“ഒരു പെണ്കുട്ടി...”
റിയ വീണ്ടും നിശ്വസിച്ചുകൊണ്ട് തുടര്ന്നു.
“അവള് മാലാഖയെപ്പോലെ സുന്ദരിയായിരുന്നു. അഴകിന്റെ മനുഷ്യരൂപം. ഒരു പെണ്ണിന് അതിനേക്കാള് സൌന്ദര്യമുള്ളവളാകാന് കഴിയില്ല എന്ന് ബോധ്യമാകണമെങ്കില് അവളെക്കാണണം... എന്റെ ഒരു സിനിമയില് നായകനായ കവി തന്റെ പ്രണയിനിയെക്കുറിച്ച് പറയുന്ന ചില ഡയലോഗ്സ് ഉണ്ട്...അത് എഴുതുമ്പോള് ഞാന് ഓര്ത്തത് ഗായത്രിയെ ആണ്...ഇതാണ് ആ വാക്കുകള്: നടക്കുമ്പോള് കാറ്റിനു സുഗന്ധം കൊടുക്കുന്നവള്, പുരുഷന്റെ ഓര്മ്മയില് പ്രണയത്തിന്റെ മയില്പ്പീലി നൃത്തം നല്കുന്നവള്, കണ്ണുകള്ക്കരികെ വന്ന് മൃദുവായി മുട്ടിവിളിക്കുന്ന ഈറനണിഞ്ഞ മകര നിലാവ് ....”
ഷബ്നം ശ്വാസമടക്കി റിയയുടെ വാക്കുകള് കേട്ടു.
“അവള് ആ നിമിഷം കൊതിച്ചു അവന് വേണ്ടി....ചിത്രശലഭങ്ങളും സൂര്യകാന്തിപ്പൂക്കളും ഇളവെയിലും നിറഞ്ഞ ഉദ്യാനത്തെ എങ്ങനെയാണ് വസന്തം കൊതിക്കുന്നത്? അതിനേക്കാള് തീവ്രമായി, തീക്ഷണമായി ....ആ നിമിഷം തന്നെ അവള് അവന്റെ കൊതിപ്പിക്കുന്ന രൂപവും ഗന്ധവും കണ്ണുകളില് മാത്രമല്ല, ഹൃദയ രക്തത്തിലലിയിച്ചു....”
റിയ പറയുന്ന ഓരോ വാക്കും ഷബ്നം അതിരില്ലാത്ത വിസ്മയത്തോടെയാണ് കേട്ടത്.
💬 Comments
View all comments