Chapter Title : സൂസന്റെ യാത്രകൾ [രാജ]

പറഞ്ഞ നമ്പർ നിഖിൽ സേവ് ചെയ്തു.
ട്രെയിൻ തമ്പാനൂരിൽ എത്തി. ബാഗുമെടുത്ത് സൂസനും, പിന്നാലെ നിഖിലും ഇറങ്ങി.
"മാഡം പുറത്ത് വെയ്റ്റ് ചെയ്തോളൂ. ഞാൻ ദാ എത്തീ..." ഒരു കള്ള ചിരിയോടുകൂടി കക്ഷി വലിഞ്ഞു.
സൂസൻ പുറം കാഴ്ചകളിൽ ലയിച്ച് അൽപ്പനേരം നിന്നു. മീനയുടെ വീട്ടിൽ ഇന്ന് താൻ ഒറ്റയ്ക്ക് കഴിയണം. സംസാരിക്കാൻ ആരുമില്ലാതെ ഒരു രാത്രി കഴിയുക എന്ന് വെച്ചാൽ... ഒരു ചെറു റിസ്ക് എടുത്താൽ, നിഖിൽ എന്ന സുമുഖനോടൊപ്പം വേണമെങ്കിൽ ഈ രാത്രി ചിലവഴിക്കാം. മനസ്സിലാക്കിയിടത്തോളം, "ചെക്കൻ" കുഴപ്പക്കാരനല്ല. എല്ലാം വരുന്നിടത്ത് വച്ച് കാണാം...
"വരൂ..." സൂസന്റെ ബാഗ് പിടിച്ച് നിഖിൽ നടന്നു.
പിന്നാലെ സൂസനും..
റോഡ് ക്രോസ്സ് ചെയ്ത്, ഒരു ചേറുവഴിയിലൂടെ നടന്ന് ഒരു ലോഡ്ജിന്റെ മുൻപിൽ എത്തീ... ഇവനെന്താ പ്ലാൻ? മുന്നിൽ ഇരുണ്ട വെട്ടം മാത്രം....
"മാഡം.. ഞാൻ ഇവിടെയാണ് കാർ പാർക്ക് ചെയ്യുന്നത്..."
ആശ്വാസം... തെല്ല് ഭയന്നു എങ്കിലും, ആൾ സ്ട്രയ്റ്റ് ആണെന്ന് ബോദ്ധ്യമായീ.
"കയറൂ..."
തുറന്ന് പിടിച്ച ഡോറിലൂടെ കയറി സീറ്റിൽ അമർന്നു. നിഖിൽ വണ്ടിയെടുത്തു. വണ്ടി നിരത്തിലൂടെ ഉള്ളൂർ ലക്ഷ്യമാക്കി മെല്ലെ നീങ്ങി.
മൗനം ഇരുവരിലും ഇടവേള തീർത്തു.
"മാഡം... നല്ല തിരക്കുള്ള ആളാണല്ലേ.." ഒടുവിൽ നിഖിൽ മൗനം മുറിച്ചു.
"എന്തേ.... ചോദിച്ചത്...?"
"അല്ല... മുടിമുറിക്കാൻ സമയം കിട്ടിയില്ലല്ലേ.."
"ഓഹ്... അത്... " ശരിക്കും സൂസൻ കുഴങ്ങി. ജാള്യതയാൽ വാക്കുകൾ തപ്പി. ട്രെയിനിലെ കാഴ്ചയാണ് ഇവന്റെ വിഷയം. എന്താ പറയുക?
"ഞാൻ വല്ലാതായീ, കണ്ടിട്ട്...."
"ഞാനും.... ഇപ്പോഴും മനസ്സിൽ അതാല്ലേ..."
"അത് മനസിൽനിന്നും പോകില്ല.... കിടു ആയിരുന്നു..."
"അധികം മനസ്സിൽ സൂക്ഷിക്കണ്ട...ഡിലീറ്റ് ചെയ്തോളൂ.."
"മാഡം.. ഉള്ളത് പറയട്ടെ.. "
"ഉം.."
"എന്റെ ചുരുങ്ങിയ സർവീസ്സിൽ, ഇതുപോലെ പലതും കണ്ടിട്ടുണ്ട്... ഇത്...വല്ലാത്ത കാഴ്ചയായീ.... കാടിറക്കാൻ ആളെ വെയ്ക്കണമല്ലോ.."
കേട്ടപ്പോൾ ചിരിക്കാതിരിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.
"കണ്ടിട്ട് എന്ത് തോന്നീ..." ഒന്നിളക്കാൻ ശ്രമിച്ചു സൂസൻ. ചെക്കന്റെ മനസ്സിലിരിപ്പ് അറിയാല്ലോ.
"കടിച്ച് തിന്നാൻ...."
"വേണ്ട മോനെ... അത് അതിമോഹമല്ലേ നിഖിലേശാ... ദഹിക്കത്തില്ല..."
വണ്ടി ഉള്ളൂരെത്തി. ഇനി, എവിടേയക്ക് എന്നുള്ള ചോദ്യത്തിന്, നിഖിലിന്റെ ഫ്ലാറ്റിൽ എന്നെ അക്കോമഡേറ്റ്