Chapter Title : സ്റ്റോറി ഓഫ് ഹെല [അൽഗുരിതൻ]

മനീഷ എന്നാ ബീഹാർകാരി ഒരു വർഷത്തോളം പട്ടിണി ആയിരുന്നെന്ന് തോന്നും തീറ്റ കണ്ടാൽ….

പ്രിയങ്കേം ആൾ മോശമല്ലാ……….എല്ലാം ക്ലീൻ ആക്കി പ്ലേറ്റ് വടിച്ചു………….

മതിയോ…….ഞാൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു………

മമ് മതി……..

ഇത്രെയും നാൾ പട്ടിണിയായിരുന്നോ……

രണ്ടു പേരും പരസ്പരം നോക്കി…..

അതെന്താ സർ അങ്ങനെ ചോദിച്ചേ….

അല്ല പത്തുപേർക്കുള്ളത് രണ്ടും കൂടെ തീർത്തത് കണ്ടിട്ടാ……

രണ്ടും ഒരു ചിരിയും ചിരിച്ചു കൈ കഴുകാൻ പോയി ഞാൻ പുറകെ ചെന്ന്….
കയ്യും കഴുകി നോർത്തിന്ത്യൻ സ്റ്റൈൽ ഉടുപ്പിന്റെ ഷാൾ എടുത്ത് വായ തുടച്ചു തിരിഞ്ഞ താങ്ക്സ് പറഞ്ഞു പ്രിയങ്ക പോയി പുറകെ മനീഷയും……….

ഇമ്പോസിഷൻ വൈകിട്ട് കിട്ടണേ.……...

തിരിഞ്ഞു നോക്കി കണ്ണുകൊണ്ട് എന്തോ കാണിചു നേരെ പോയി…….. ഞാൻ കൌണ്ടറിൽ ചെന്ന് ബില്ല് നോക്കി 2500 രൂപ….. അതിൽ 300 രൂപക്ക് ഞാൻ തീന്ന് ബാക്കി രണ്ടു കൂടെ കെറ്റിയതാണ്…..

ഇനി മേലാൽ ഇതുങ്ങളെ കഴിക്കാൻ വിളിക്കരുത്……….മുടുപ്പിച്ചുകളയും…..

3 മണിക്ക് മുന്നേ തന്നെ എല്ലാരുടെയും പ്രൊജക്റ്റ്‌ എല്ലാം ടേബിളിന് മുകളിൽ എത്തി…….. മൈര് ഇതേപ്പോ നോക്കി തീരാനാ…….. പേര് നോക്കി ക്ലിയർ ആക്കി വിടാം……പകുതി പേരുടെ ഫ്രണ്ട് പേജ് നോക്കി മാർക്കിട്ടു കഴിഞ്ഞു…..

ലാസ്റ്റ് ഹൗർ എനിക്ക് ക്ലാസ്സുണ്ട് ബാക്കി നാളെ നോക്കാം………………….

വീണ്ടും ക്ലാസ്സിലേക്ക്….കേറി….. കുറച്ചു പേരുടെ മുഖത്തൊക്കെ ഒരു മടുപ്പ് കാണാം…………

പഠിപ്പിക്കാൻ എന്നേ കൊണ്ടും കഴിയേല….

ഞാൻ ലെക്ചർ ടേബിളിന്റെ മുകളിൽ കേറി ഇരുന്നു…....

വാണ്ട്‌ ടു ടീച് മോർ
ഇന്ന് ഇനി പഠിപ്പിക്കണോ………

വേണ്ട.,,,,,,,,,,,,,,, ഒരേ സ്വരത്തിലായിരുന്നു പിള്ളേരുടെ മറുപടി………..

പിന്നെന്തു ചെയ്യും സമയം പോകണ്ടേ…..

സാർ ഒരു പാട്ട് പാട്…….. പുറകിൽ നിന്നും മനീഷ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു…….

മനീഷ…….കം…………അവൾ ഇറങ്ങി അടുത്തേക്ക് വന്ന്……

.തുടങ്ങിക്കോ….

എന്ത്….. ആശ്ചര്യരൂപേണെ എന്നേ നോക്കി…….

പാട്ട് പാടിക്കോ……….

സാർ എനിക്കറിയില്ല……പാടാൻ……

അത്‌ പറഞ്ഞാൽ പറ്റില്ലല്ലോ പടിയിട്ട് പോയാൽ മതി…………

സാർ പ്രിയങ്ക പാടും……….. അവൾ എന്നെ നോക്കി പറഞ്ഞു…….

പ്രിയങ്ക……….ഒട്ടും താല്പര്യമില്ലത്ത മാട്ടിൽ തല ചൊറിഞ്ഞു കൊണ്ട് എഴുന്നേറ്റു…….

ഇമ്പോസിഷൻ ഈവിടേം വരെയി……..

തീർന്നിട്ടില്ല സർ………

എത്രണ്ണം