Chapter Title : സുബൈദയുടെ അലങ്കാരം,ഹാജ്ജിക്ക് അഹങ്കാരം 1 [ പറവ 🍁]

. ഒൻപതു മണിയോടെ കുട്ടൻ കൈക്കോട്ടുമായി എത്തി.

ഹാജിയെ കണ്ടതും അവൻ ബഹുമാനത്തോടെ തലകുനിച്ച് സലാം പോലെ ഒരു ആംഗ്യം കാണിച്ച് പിൻവശത്തേക്ക് നടന്നു.

സുബൈദ തലയിൽ തട്ടം കൃത്യമായി ഇട്ട്, അത്യന്തം മാന്യയായ ഒരു വീട്ടമ്മയായിത്തന്നെ കാണപ്പെട്ടു.

ഹാജി വീട്ടിലുള്ളതുകൊണ്ട് അവൾ വളരെ അടക്കത്തോടെയും ഒതുക്കത്തോടെയുമാണ് പെരുമാറിയത്.

എങ്കിലും, ഉള്ളിൽ ആളിക്കത്തുന്ന വികാരം അവളെ വെറുതെയിരിക്കാൻ സമ്മതിച്ചില്ല.

ഹാജി ഉമ്മറത്ത് നിൽക്കെത്തന്നെ, സുബൈദ ചായയുമായി പിൻവശത്തെ വരാന്തയിലേക്ക് വന്നു.

"ഇന്താ കുട്ടാ... ചായ കുടിച്ചോ," തിണ്ണയിൽ ഗ്ലാസ് വെച്ചുകൊണ്ട് സുബൈദ പതിഞ്ഞ ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞു.

ഹാജി ഉമ്മറത്തുനിന്ന് പത്രത്തിന്റെ മറവിലൂടെ അങ്ങോട്ട് സൂക്ഷ്മമായി നിരീക്ഷിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

ചായയെടുക്കാൻ അടുത്തു വന്ന കുട്ടന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് സുബൈദ ഒളികണ്ണാൽ നോക്കി.

ഹാജി കാണാത്ത ആ നിമിഷത്തിൽ, അവൾ തന്റെ അധരങ്ങൾ ചെറുതായി കടിച്ചുകൊണ്ട്, സാന്ദ്രമായ ഒരു നോട്ടം അവന് സമ്മാനിച്ചു.

സുബൈദ ചായപ്പാത്രം നെഞ്ചോട് ചേർത്തുപിടിച്ച്, ഹാജി കേൾക്കാത്ത വിധം തനി നാടൻ മലബാർ യാഥാസ്ഥിതിക ശൈലിയിൽ പതിയെ പറഞ്ഞു: "വല്യ വർത്തമാനം പറയാതെ ചായ കുടിച്ച് പണി എടുക്കെടാ ചെറുക്കാ...

ഇക്ക ഇവിടെ ഉള്ളപ്പോ നിനക്ക് ലേശം ഭയം നല്ലതാ..."

എന്നാൽ അത് പറയുമ്പോഴും അവളുടെ കറുത്ത കണ്ണുകളിൽ പടർന്ന വശ്യതയും, വിറയ്ക്കുന്ന താഴത്തെ ചുണ്ടും കുട്ടന് കൃത്യമായ സൂചന നൽകി. ഹാജി കാണാതെ അവൾ കാണിച്ച ആ കൊതിപ്പിക്കുന്ന ഭാവം കുട്ടന്റെ രക്തത്തെ വീണ്ടും തിളപ്പിച്ചു.

വരാന്തയിലെ ചാരുപടിയിൽ ചാരിനിന്ന് ഹാജി ഇത് കാണുമ്പോൾ, താൻ ഉദ്ദേശിച്ച വഴിയിലൂടെത്തന്നെ കാര്യങ്ങൾ നീങ്ങുന്നു എന്ന തിരിച്ചറിവിൽ അയാളുടെ ഉള്ളിലും