Chapter Title : സുബൈദയുടെ അലങ്കാരം,ഹാജ്ജിക്ക് അഹങ്കാരം 1 [ പറവ 🍁]

രക്തത്തിൽ തിളച്ചുപൊന്തി. അവൾ നാണത്തോടെ തല താഴ്ത്താൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും, ഹാജിയുടെ കൈകൾ അവളുടെ അരക്കെട്ടിൽ പിടിമുറുക്കി അവളിൽ കൂടുതൽ വികാരം നിറച്ചു.

"ഇക്കാ..." അവൾ വിറയ്ക്കുന്ന സ്വരത്തിൽ മന്ത്രിച്ചു. "ആളുകൾ എന്തൊക്കെ വിചാരിക്കും... എന്നെ അങ്ങനെ ഓരോരുത്തരും നോക്കുമ്പോൾ ഇക്കയ്ക്ക് വല്ല വിഷമവും ഉണ്ടോ?"

"വിഷമമോ...?" ഹാജി വന്യമായി ചിരിച്ചു. "നീ എന്റെ പെണ്ണാണ് സുബൈദാ... പക്ഷേ നിന്റെ ഈ രൂപം, ഈ അഴക് മറ്റ് ആണുങ്ങളിൽ ഉണ്ടാക്കുന്ന ആ ആർത്തിയാണ് എന്റെ ലഹരി.

അവരൊക്കെ മനസ്സിൽ കൊതിച്ച് മരിക്കുമ്പോൾ, നീ എന്റെ മുറിയിൽ എന്റെ സ്വന്തമായി നിൽക്കുന്നു... നാളെ കുട്ടൻ ഈ സാരിയിൽ നിന്നെ കാണുമ്പോൾ അവന്റെ അവസ്ഥ എന്തായിരിക്കും എന്ന് ആലോചിച്ചു നോക്കിയിട്ടുണ്ടോ നീ?"

കുട്ടന്റെ പേര് കേട്ടതും സുബൈദയുടെ ശ്വാസം ഒരു നിമിഷം നിലച്ചുപോയി. പന്തലിൽ വെച്ച് കണ്ട ആണുങ്ങളുടെ നോട്ടത്തേക്കാൾ, നാളെ തറവാട്ടുപറമ്പിൽ വെച്ച് കുട്ടൻ തന്നിലേക്ക് തുളച്ചുകയറ്റാൻ പോകുന്ന നോട്ടത്തെക്കുറിച്ച് ഓർത്തപ്പോൾ അവളുടെ ഉള്ളിൽ കനത്ത ചൂട് പടർന്നു.

"ഇക്ക എന്നെ ഭ്രാന്ത് പിടിപ്പിക്കും..." സാരിയുടെ തലപ്പ് ഒന്നുകൂടി അയഞ്ഞു വീഴുമ്പോൾ സുബൈദ ഹാജിയുടെ നെഞ്ചിലേക്ക് അമർന്നു.

കല്യാണപ്പന്തലിൽ വെച്ച് കിട്ടിയ ആണുങ്ങളുടെ ആർത്തിയുള്ള നോട്ടങ്ങളും, ഭർത്താവ് പകർന്നുകൊടുത്ത

കക്കോൾഡ് ഉന്മാദവും, നാളെ കുട്ടനുമായി നടക്കാൻ പോകുന്ന രംഗങ്ങളുടെ സങ്കൽപ്പവും ചേർന്ന് ആ രാത്രിയെ കൂടുതൽ വന്യവും വികാരഭരിതവുമാക്കി...

അടുത്ത ദിവസം രാവിലെ ഹാജി പത്രവും വായിച്ച് ഉമ്മറത്ത് ഇരിക്കുമ്പോൾ, സുബൈദ രണ്ടു ഗ്ലാസ് ചൂടുചായയുമായി അങ്ങോട്ട് വന്നു. അവളുടെ മുഖത്ത് ഇന്നലത്തെ വികാരങ്ങൾക്കപ്പുറം വല്ലാത്തൊരു ഗൗരവവും ചിന്താക്കുഴപ്പവും ഉണ്ടായിരുന്നു.