Chapter Title : സുബൈദയുടെ അലങ്കാരം,ഹാജ്ജിക്ക് അഹങ്കാരം 1 [ പറവ 🍁]

ചായപ്പിഞ്ഞാണം ഹാജിയുടെ മുന്നിലെ ടീപോയിൽ വെച്ചിട്ട്, അവൾ പടിയിൽ വന്നിരുന്നു.

"ഇക്ക ..." സുബൈദ പതിഞ്ഞ ശബ്ദത്തിൽ വിളിച്ച്, അയാളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് സൂക്ഷിച്ചുനോക്കി. "എനിക്ക് ഇക്കയോട് ഒരു കാര്യം ചോദിക്കാനുണ്ട്. സങ്കടപ്പെടരുത്... സത്യം മാത്രം പറയണം."

ഹാജി പത്രം താഴ്ത്തി, ഭാര്യയുടെ വശ്യവും എന്നാൽ ഗൗരവമുള്ളതുമായ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. "എന്താ സുബൈദാ... എന്താ ഇത്ര വലിയ ആലോചന?"

"ഇക്കയ്ക്ക് എന്തുകൊണ്ടാണ് എന്നോട് ഇങ്ങനെ തോന്നുന്നത്?" സുബൈദയുടെ സ്വരം വല്ലാതെ താണു. "സ്വന്തം പെണ്ണിനെ വേറൊരുത്തൻ കൊതിയോടെ നോക്കുന്നത് കാണാനും, അവളുടെ മനസ്സിൽ അങ്ങനെ ഒരു ചിന്ത വരുത്താനും ഏത് ഭർത്താവിനാണ് തോന്നുക?

ഇക്കയുടെ ഉള്ളിൽ ശരിക്കും ഇത് ഒക്കെയാണോ? അതോ... അതോ എന്നെ പരീക്ഷിക്കാൻ വേണ്ടി ഇക്ക കാണിക്കുന്ന വല്ല നാടകവുമാണോ ഇത്?"

ഹാജിയുടെ വിരലുകളിൽ പത്രം നേരിയതായി വിറച്ചു. ഭാര്യ തന്റെ ഉള്ളിലെ ഈ വന്യമായ വികാരത്തെക്കുറിച്ച് നേരിട്ട് ചോദിച്ചപ്പോൾ, അയാൾക്ക് ഒരേസമയം അമ്പരപ്പും വല്ലാത്തൊരു ഉന്മാദവും അനുഭവപ്പെട്ടു.

"നിനക്ക് എന്ത് തോന്നുന്നു സുബൈദാ?"

ഹാജി സ്വരം താഴ്ത്തി, അവളെ പരീക്ഷിക്കുന്ന മട്ടിൽ ചോദിച്ചു.

"എനിക്ക് പേടിയാവുന്നുണ്ട് ഇക്കാ..." സുബൈദ തട്ടം തലയിലേക്ക് ഒന്നുകൂടി വലിച്ച് ഇട്ട് പറഞ്ഞു. "ഇന്നലെ കല്യാണപ്പന്തലിൽ വെച്ച് ആ ആണുങ്ങളൊക്കെ എന്നെ നോക്കിയപ്പോഴും, പറമ്പിൽ വെച്ച് കുട്ടൻ എന്റെ അരികിലേക്ക് വന്നപ്പോഴും..

. ഇക്ക കാണിച്ച ആ ആവേശം കണ്ട് എന്റെ നെഞ്ച് പടപടാ മിടിക്കുകയാണ്.

ഞാൻ നിങ്ങളുടെ ഭാര്യയാണ്. നാളെ പടച്ചവന്റെ മുന്നിൽ നിൽക്കേണ്ടവളാണ്. ഇക്ക ഇതൊക്കെ ശരിക്കും ആഗ്രഹിക്കുന്നുണ്ടോ, അതോ എന്നെ മനസ്സ് തുറന്ന് സ്നേഹിക്കാൻ ഇക്കയ്ക്ക്