Chapter Title : സുബൈദയുടെ അലങ്കാരം,ഹാജ്ജിക്ക് അഹങ്കാരം 1 [ പറവ 🍁]

പറ്റാത്തതുകൊണ്ട് ഉണ്ടാകുന്ന വല്ല വൈകല്യവുമാണോ ഇത്?"

തന്റെ ആൺമനസ്സിനെയും ധർമ്മസങ്കടങ്ങളെയും സുബൈദ ഇത്ര കൃത്യമായി ചോദ്യം ചെയ്തപ്പോൾ ഹാജിയുടെ ഉള്ളിൽ വലിയൊരു അലയടി ഉണ്ടായി. അയാൾ പത്രം ടീപോയിലേക്ക് മടക്കിവെച്ച്, അവളുടെ അരികിലേക്ക് ചാഞ്ഞു.

"സുബൈദാ..." ഹാജി അവളുടെ കൈകളിൽ അമർത്തിപ്പിടിച്ച്, കത്തുന്ന കണ്ണുകളോടെ പറഞ്ഞു. "ഇത് നാടകമല്ല. നിന്നെ സ്നേഹിക്കാത്തതുകൊണ്ടുമല്ല. നീ അഞ്ചുനേരം നിസ്കരിക്കുന്ന ഭക്തിയുള്ള പെണ്ണാണ്...

എന്റെ മാത്രം ഭാര്യയാണ്. പക്ഷേ, ആ ഭക്തിയും നിന്റെ ഈ ശരീരാഴകും മറ്റു പുരുഷന്മാരിൽ ഉണ്ടാക്കുന്ന ആ ആർത്തി...

അതിൽ നീ ഇടയ്ക്ക് അലിയുന്നത് കാണുമ്പോൾ എനിക്ക് കിട്ടുന്ന ആ ഒരു സുഖമുണ്ടല്ലോ, അത് ഈ ലോകത്ത് വേറെ ഒന്നിനും തരാൻ പറ്റില്ല.

എന്നെ വിശ്വസിക്ക്...

എനിക്ക് ഇത് പൂർണ്ണമായും ഒക്കെയാണ്. എനിക്ക് വേണ്ടതും അതുതന്നെയാണ്!"

ഭർത്താവിന്റെ വായിൽ നിന്ന് വീണ്ടും ആ ഉറച്ച തുറന്നുപറച്ചിൽ കേട്ടതോടെ, സുബൈദയുടെ ഉള്ളിലെ അവസാനത്തെ സംശയവും അഴിഞ്ഞുവീണു.

ഇക്കയെ പരീക്ഷിക്കാൻ ചോദിച്ച ആ ചോദ്യം, അയാളുടെ മനസ്സ് പൂർണ്ണമായും തനിക്കൊപ്പമാണെന്ന് ഉറപ്പിക്കാൻ അവൾക്ക് സഹായകരമായി.

അവളുടെ ചുണ്ടിൽ സാന്ദ്രമായ ഒരു പുഞ്ചിരി വിരിഞ്ഞു.

അതേസമയം, ഗേറ്റ് തുറന്ന് കുട്ടൻ കൈക്കോട്ടുമായി പറമ്പിലേക്ക് കയറിവരുന്നുണ്ടായിരുന്നു...

(തുടരും )