Chapter Title : സുബൈദയുടെ അലങ്കാരം,ഹാജ്ജിക്ക് അഹങ്കാരം 1 [ പറവ 🍁]

നെഞ്ചോട് ചേർന്ന് ഉറങ്ങിപ്പോയി.

പിറ്റേന്ന് പുലർച്ചെ...

സുബ്ഹി ബാങ്ക് വിളി കേട്ടാണ് സുബൈദ ഉണർന്നത്.

എഴുന്നേറ്റ് വുളൂഅ് ചെയ്ത് നിസ്കാരപ്പായയിൽ ഇരിക്കുമ്പോഴും, കഴിഞ്ഞ രാത്രി ഭർത്താവ് പറഞ്ഞ വാക്കുകൾ അവളുടെ മനസ്സിൽ അലയടിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു..

തന്റെ ശരീരത്തെക്കുറിച്ച്, മറ്റുള്ളവരുടെ കൊതിയുള്ള നോട്ടങ്ങളെക്കുറിച്ച് ഹാജി പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങൾ ഓർത്തപ്പോൾ അറിയാതെ അവളുടെ കവിളുകൾ ചൂടായി.

ഹാജി പതിവുപോലെ സുബ്ഹി നിസ്കാരത്തിന് പള്ളിയിലേക്ക് പോയി.

പ്രഭാതസൂര്യന്റെ വെളിച്ചം കേതവരം റോഡിലെ ആ വലിയ തറവാട്ടുമുറ്റത്തേക്ക് വീണുതുടങ്ങി. അടുക്കളയിൽ ചായ തിളപ്പിച്ചു വെച്ച്, മുൻവശത്തെ ഉമ്മറത്ത് ചെടികൾക്ക് വെള്ളമൊഴിക്കാൻ ഇറങ്ങിയതായിരുന്നു സുബൈദ.

നേരിയ പട്ടുനൈറ്റിയും തലയിൽ അയച്ചിട്ട തട്ടവുമായിരുന്നു അവളുടെ വേഷം.

അപ്പോൾ ആണ് കുട്ടൻ അവിടേക്ക് വന്നത്.

ഹാജിയുടെ മരമില്ലിലെ ഏറ്റവും വിശ്വസ്തനായ തൊഴിലാളി.

കുട്ടിക്കാലം മുതൽ ഹാജിയുടെ വീട്ടിലെ പറമ്പിലും മില്ലിലും ഒക്കെ പണിക്കു വരുന്നതുകൊണ്ട്, സുബൈദയെ വളരെ ബഹുമാനത്തോടെയും സ്നേഹത്തോടെയുമാണ് കാണുന്നത്. "ഇത്താ..." എന്ന് തന്നെയാണ് അവനും വിളിക്കുന്നത്.

ഹാജി പള്ളിയിൽ നിന്ന് തിരികെ വീട്ടിലേക്ക് കടന്നുവരുമ്പോൾ, ഉമ്മറത്ത് കുട്ടനും സുബൈദയും നിൽക്കുന്നത് കണ്ടു.

തട്ടത്തിനിടയിലൂടെ വെളിപ്പെടുന്ന സുബൈദയുടെ വെളുത്തുതുടുത്ത കഴുത്തിലേക്ക് കുട്ടന്റെ ദൃഷ്ടി അറിയാതെ പതിക്കുന്നതും, അവനിൽ പടരുന്ന പരവേശവും ഹാജിയുടെ സൂക്ഷ്മമായ കണ്ണുകൾ ഒപ്പിയെടുത്തു.

തന്റെ ഭാര്യയോട് ഒരു ഹിന്ദു ചെറുപ്പക്കാരന് ഉള്ളിൽ തോന്നുന്ന ഈ രഹസ്യ മോഹം ഹാജിയുടെ ഉള്ളിലെ കാമത്തിന് പുതിയൊരു ലഹരി നൽകി.

ഹാജി പുഞ്ചിരിയോടെ ഉമ്മറത്തേക്ക് കയറിവന്നു.

"എന്താ കുട്ടാ... രാവിലത്തെ തടിയുടെ ലോറി വന്നോ?" ഹാജി ചോദിച്ചു.

"ആ ഹാജിത്താക്കാ... ലോറി മില്ലിലെത്തിയിട്ടുണ്ട്.

തടി ഇറക്കാൻ ആളെ കൂട്ടാൻ