Chapter Title : സുബൈദയുടെ അലങ്കാരം,ഹാജ്ജിക്ക് അഹങ്കാരം 1 [ പറവ 🍁]

എന്തൊക്കെയാ ഈ പറയുന്നത്? പടച്ചവനെ എന്നെപ്പോലെ ഒരു പെണ്ണിനെക്കുറിച്ചാണോ ഇങ്ങനെയൊക്കെ ആലോചിക്കുന്നത്?"

"ഞാൻ സത്യം പറയുന്നതാടീ.. ഹാജി അവളുടെ ഇടുപ്പിലൂടെ കൈ ചേർത്തുപിടിച്ചു. "നമ്മുടെ കടയിൽ വരുന്നവരും, വീട്ടിൽ ജോലിക്ക് വരുന്നവരുമൊക്കെ നിന്റെ ഈ വശ്യമായ നടപ്പും എടുപ്പുള്ള ശരീരവും കാണുമ്പോൾ എങ്ങനെയൊക്കെയായിരിക്കും കൊതിക്കുന്നത് എന്ന് ഞാൻ പലപ്പോഴും ശ്രദ്ധിച്ചിട്ടുണ്ട്....

അവരുടെ ആ കൊതിയുള്ള നോട്ടം കാണുമ്പോൾ എനിക്ക് ദേഷ്യമല്ല വരുന്നത്... മറിച്ച്, എന്റെ ഭാര്യ ഇത്രയും ആളുകളുടെ മനസ്സ് ഇളക്കിമറിക്കുന്ന ഒരു പെണ്ണാണല്ലോ എന്നോർക്കുമ്പോൾ വല്ലാത്തൊരു ലഹരിയാ.

ഹാജിയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട് സുബൈദയുടെ ശ്വാസമൊന്ന് ഇടറി.

ഭർത്താവിന്റെ വായിൽ നിന്ന് ഒരിക്കലും കേൾക്കാത്ത ഇത്തരം കാര്യങ്ങൾ കേട്ടപ്പോൾ അവളിൽ വല്ലാത്തൊരു വിറയൽ പടർന്നു.

"ഒരു പെണ്ണിന്റെ ശരീരം മറ്റുള്ളവരുടെ കണ്ണുകളിൽ കൊതി ഉണ്ടാക്കുക എന്ന് പറഞ്ഞാൽ അത് ആ പെണ്ണിന്റെ വശ്യതയാ സുബൈദാ..."

ഹാജി അവളുടെ കാതോരം ചേർന്ന് മെല്ലെ പറഞ്ഞു. "എനിക്ക് നിന്നെ പൂർണ്ണമായി സുഖിപ്പിക്കാൻ പറ്റാത്തപ്പോൾ, മറ്റുള്ളവർ നിന്നെ ആഗ്രഹത്തോടെ നോക്കുന്നത് കാണുന്നത് തന്നെ എനിക്ക് വലിയൊരു കിക്ക് ആണ്..."

സുബൈദ ഒന്നും മിണ്ടാതെ ഹാജിയുടെ നെഞ്ചിലേക്ക് തലചായ്ച്ചു.

പുറമെ അത് തെറ്റാണെന്ന് മനസ്സ് പറഞ്ഞെങ്കിലും, തനിക്ക് ഇത്രയും ആಕರ್ഷകമായ ശരീരമുണ്ടെന്ന ഭർത്താവിന്റെ പുകഴ്ത്തലും,

മറ്റുള്ളവരുടെ കൊതിയുള്ള നോട്ടത്തെക്കുറിച്ചുള്ള പരാമർശവും അവളുടെ ഉള്ളിലെ അടക്കിവെച്ച പെൺപെരുമയെ ഉണർത്താൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു.

ഹാജിയുടെ ആ വാക്കുകൾ ആ മുറിയിലെ വായുവിൽ ഒരു അപൂർവ്വമായ ലഹരി പോലെ തങ്ങിനിന്നു. ആ രാത്രി കൂടുതൽ സംസാരങ്ങളൊന്നുമില്ലാതെ, വല്ലാത്തൊരു അസ്വസ്ഥതയും എന്നാൽ ഉള്ളിൽ പടർന്ന നേരിയൊരു ഉന്മാദവുമായി സുബൈദ ഹാജിയുടെ