Chapter Title : സുഹറയും ഞാനും [007]

നിന്റെ കരച്ചിൽ കേട്ടപ്പോൾ എന്തോ പോലെ ആയി അതാ ചോദിച്ചേ..  (എന്തോ എനിക്ക് അവളോട് സംസാരിച്ചപ്പോൾ ഒരു പാവം  അതാണ് എനിക്ക് തോന്നിയത് ..).  പിന്നീട് ഒരു 10 മിനിറ്റ് കൂടി ഞങ്ങൾ സംസാരിച്ചു... അവളുടെ വീട് തീരുർ തന്നെ ആണ്.. എന്നാൽ എന്റെ വീട്ടിൽ നിന്ന് 4 കിലോ മീറ്റർ ദൂരം ഉണ്ട്... പിന്നെ കുറച്ച് ഉപദേശങ്ങളും കൊടുത്തു..  പോവുന്നവർ പോട്ടെ... അവന് നിന്നോട് ഇഷ്ടമുണ്ടെങ്കിൽ നിനക്ക് വിളിക്കുമല്ലോ... ഇത്ര ഡേ ആയി നിനക്ക് വിളിച്ചില്ലെങ്കിൽ അവന് നിന്നോട് ഇഷ്ടം ഉണ്ടാവോ.. അവൾ ഒന്നും മിണ്ടാതെ കേട്ട് നിന്നു.. ഞാൻ വീണ്ടും തുടർന്നു.. എല്ലാം വിധി അത്ര കരുതിയാൽ മതി...  അവൾ ഒരു നെടുവീർപ്പിട്ട് തുടർന്നു...  സത്യം പറഞ്ഞാൽ സങ്കടം സഹിക്കാൻ  വയ്യാത്തോണ്ടാ വിളിച്ചേ..  ഇപ്പോ ഒരു സമാധാനം ആയി..  ഞാൻ  പറഞ്ഞു ഇനി പേടിക്കണ്ട എല്ലാം നല്ലതിനാണെന്ന് കരുതി സമാധാനിക്ക്... എല്ലാം ശെരിയാവും... അവളും ഒന്നു തണുത്തു..( ഞാൻ എന്നെ കൊണ്ട് പറ്റും വിധം നല്ലവനാവാൻ ശ്രേമിച്ചു)..  എന്നിട്ട് ശെരി എപ്പോളെങ്കിലും കാണാം...  ശെരി എന്ന് അവളും  പറഞ്ഞു ഫോൺ വെച്ചു...

  പക്ഷെ എനിക്ക് തീരേ ഇഷ്ടമില്ലായിരുന്നു ഫോൺ വെക്കാൻ.. കുറച്ച് നേരം ഫോണിൽ നോക്കി ഇരുന്നു.. നമ്പർ സേവ് ചെയ്യാൻ നോക്കിയപ്പോൾ ആണ് ഓർമ വന്നേ.. അവളുടെ പേര് ചോതിച്ചില്ലല്ലോ.. ആാാ എന്തായാലും നാളെ ഒന്നു വിളിച്ചു നോകാം...  ഒന്നു ചരട് വലിച്ചു നോകാം കിട്ടിയാലോ..  എന്നൊക്കെ ആലോചിച്ചു എപോളോ കിടന്നുറങ്ങി..  രാവിലെ ഫോൺ നോക്കിയപ്പോൾ അവളുടെ നമ്പറിൽ നിന്ന് ഒരു ഗുഡ്‌മോർണിങ് sms  വന്നു കിടക്കുന്നു...  അന്ന് വാട്സപ്പ് ഇല്ലല്ലോ... ഉണ്ടോ അറിയില്ല... എന്തായാലും എന്റെ ഫോണിൽ ഇല്ല...  ഞാനും തിരിച്ചും sms അയച്ചു... പിന്നെ ഷോപ്പിലേക് പോയി  ..  വർക്കൊക്കെ കഴിഞ്ഞ് ഒരു 8 മണിക്ക് വീട്ടിലേക് വരാൻ ബസ് കയറി.. നാട്ടിലിറങ്ങി വീട്ടിലേക് നടക്കുന്ന വഴി ഞാൻ അവൾക് കാൾ ചെയ്തു... എടുത്തില്ല... ച്ചെ വേണ്ടായിരുന്നു...  എന്ത് വിചാരിച്ചിട്ടുണ്ടാവും അവൾ...  എന്തായാലും വേണ്ടില്ല ..  വീട്ടിലെത്തി.. കുളിയൊക്കെ കഴിഞ്ഞ് ഫുഡ്