Chapter Title : സുഹൃത്തിന്റെ മകൾ ജ്വാല 7 [Sojan]

ഞാൻ : "ങേ അതെന്താ?"

ജ്വാല: "ഒന്നൂല്യ"

ഞാൻ : "പറ"

ജ്വാല: "ഇന്നൊന്നും നടക്കില്ല"

അവൾ മാസിക ടീപ്പോയിൽ ഇട്ടിട്ട് കൈകൾ രണ്ടും മുകളിലേയ്ക്കുയർത്തി മൂരി നിവർത്തി. ദൃഷ്ടി മറ്റെവിടെയോ ആണ്.

മുഖത്ത് നോക്കാൻ ചമ്മൽ.

ഞാൻ : "അതെന്താ?"

ജ്വാല: "എടാ പൊട്ടാ ഡേറ്റ് ആണ്"

അവസാനം അവൾ പറഞ്ഞു. മുഖത്ത് നോക്കാതെയാണ് സംസാരം.

ഞാൻ : "ഹൊ അത്രയേ ഉള്ളോ, അതിൽ സന്തോഷിക്കുകയല്ലേ വേണ്ടത്?"

ജ്വാല: "ഓഹോ?"

ഞാൻ : "അത് പോട്ടെ, അല്ല ഡേറ്റായതുകൊണ്ട് ചെയ്യുന്നതിന് വല്ല പ്രശ്നവുമുണ്ടോ?"

ജ്വാല: "പിന്നെ"

പക്ഷേ ആ പിന്നെ കേട്ടാൽ അറിയാം വെറുതെ അങ്ങ് പറയുകയാണെന്ന്‌.

ഞാൻ : "അല്ല ശരിക്കും വല്ല പ്രശ്നവുമുണ്ടോ?"

ഞാനീ ചോദ്യങ്ങൾ ചോദിക്കുമ്പോൾ ഒന്നും ജ്വാല മുഖത്ത് നോക്കി വർത്തമാനം പറയുന്നില്ല!!

ജ്വാല: "എനിക്ക് പ്രശ്നമൊന്നുമില്ല"

ഞാൻ : "പിന്നെന്താ?"

ജ്വാല: "ങും ... നിന്റേതിൽ മുഴുവൻ ബ്ലെഡ്ഡാകും"

ഞാൻ : "അത് കഴുകിയാൽ പോരെ?"

ജ്വാല: "എന്നാലും"

അവളുടെ മനസിലും മെൻസെസ് ആയിടത്ത് കളിക്കണം എന്നുണ്ട്, പക്ഷേ അഭിമാനപ്രശ്നം. വല്യ ഹൈജീനിക്കിന്റെ ആളും കൊണാട്രും ഒക്കെയാണല്ലോ?

എന്റെ ഉള്ളിൽ മന്ദഹാസം!!

കള്ള ബഡുവ, നിന്റെ നമ്പർ നമ്മളോടാ?

കഴപ്പപ്പോൾ ഉണ്ട്.

ഡേറ്റൊന്നും അവൾക്ക് പ്രശ്നമല്ല.

പക്ഷേ നമ്മൾ നിർബന്ധിക്കണം.

ആ കാലഘട്ടത്തിൽ മെൻസെസ് യോനി, അതിൽ സംഭോഗം എന്നതൊന്നും എന്റെ ചിന്താ സരണിയിൽ പോലുമില്ല.

അത് ഒക്കെ എന്തോ കൊള്ളില്ലാത്ത ഇടപാടാണെന്ന ധാരണയായിരുന്നു.

ഇവൾക്ക് കുഴപ്പമില്ലെങ്കിൽ എനിക്കെന്താ?

ഞാൻ : "ഒരു എന്നാലുമില്ല ബാ മുറിയിലേയ്ക്ക് പോകാം"

ജ്വാല: "എന്നെ എടുക്കുമോ?"

ഞാൻ : "അതിനെന്താ?"

പറഞ്ഞതും അവളെ കോരിയെടുത്ത് ബെഡ്ഡിൽ കൊണ്ടുപോയി ഇരുത്തി.

വിശാലമായ ബെഡിൽ പിന്നിലേയ്ക്ക് കൈയ്യും കുത്തി എന്തോ വലിയ വിമ്മിഷ്ടം പോലെല്ലാം കാണിച്ച് മുഖത്ത് നോക്കാതെ ഇരിക്കുകയാണ്.

അവളുടെ മാനറിസങ്ങളും, നാട്യങ്ങളും കുറെയെല്ലാം ഞാൻ ഒഴിവാക്കുന്നു.

ഞാൻ : "എല്ലാം ഊരിക്കള പെണ്ണേ"

കൃത്രിമ ദേഷ്യം മുഖത്ത് കാണിച്ച് കടക്കണ്ണാൽ നോക്കിക്കൊണ്ട് എഴുന്നേറ്റ് നിന്ന്‌ ടോപ്പ് മുകളിലേയ്ക്ക് പൊക്കി അവൾ തന്നെ ഊരി.