Chapter Title : സുഹൃത്തിന്റെ മകൾ ജ്വാല 7 [Sojan]

ഞാൻ സാകൂതം വീക്ഷിച്ചപ്പോൾ

ജ്വാല: "എന്നാടാ നോക്കുന്നേ?"

ഞാൻ ഒന്നുമില്ല എന്ന്‌ കണ്ണടച്ചു കാണിച്ചു.

പുട്ടുകുറ്റിയിൽ നിന്നും പുട്ട് ചാടിവരുന്നതുമായാണ് എനിക്ക് ആ രംഗം താരതമ്യം ചെയ്യാൻ തോന്നിയത്.

അകത്ത് ഒരു വെളുത്ത സിമ്മീസ്.

അതും അഴിച്ചു. കക്ഷത്തിൽ രോമം കട്ടി പ്രാപിച്ചിട്ടുണ്ട്.

പാന്റിന്റെ കെട്ട് സൂഷ്മതയോടെ അഴിച്ചു. പിടി വിട്ടിട്ടില്ല. എന്തോ ആലോചിച്ച് കട്ടിലിൽ ഇരിക്കുന്നു.

ഞാനും അവളും ഒന്നും മിണ്ടുന്നില്ല.

ഞാൻ എല്ലാം കണ്ട് അങ്ങിനെ ഇരിക്കുകയാണ്.

പാന്റിന്റെ വള്ളിയിൽ പിടിച്ച് എന്നെ നോക്കി ചിലമ്പിച്ച ഒരു ചമ്മിയപോലുള്ള ചിരി.

ഞാൻ : "ഉം?"

ജ്വാല: "അഴിക്കണോ?"

ഞാൻ : "പിന്നെ വേണ്ടെ?"

ജ്വാല: "അതിൽ നോക്കുകയൊന്നും വേണ്ട"

ഞാൻ : "എനിക്ക് കാണേണ്ടെ?"

ജ്വാല: "ഛെ കാണേണ്ട, അറപ്പാകും"

ഞാൻ : "അതൊന്നുമില്ല"

ജ്വാല: "പോ"

ഞാൻ : "ഇല്ല പെണ്ണേ"

ജ്വാല: "തൊടുകയൊന്നും വേണ്ട"

ഞാൻ : "പിന്നെങ്ങിനാ അകത്തിടുന്നത്?"

അവൾ ജനലിലൂടെ പുറത്തേയ്ക്ക് നോക്കി അപ്പോഴും ആ പാന്റിന്റെ വള്ളിയിൽ പിടിച്ച് ഇരിക്കുകയാണ്.

പതിയെ എനിക്ക് ബോധം വന്നു. ബാക്കി ഞാൻ നിർബന്ധിച്ച് ബലമായി ചെയ്യണം!!

ഞാൻ : "കാണട്ടെ"

ജ്വാല: "അയ്യോ വേണ്ട"

ഞാൻ : "ഊര്"

ജ്വാല: "ശ്ശൊ"

പിന്നീട് എല്ലാം പെട്ടെന്നായിരുന്നു. എനിക്കും ഫുൾ മൂഡായിരുന്നു.

ഒറ്റമൂച്ചിന് പാന്റ് അവളുടേത് ഊരി.

പാന്റീസ് ഊരാൻ നോക്കിയപ്പോൾ അവൾ തന്നെ എഴുന്നേറ്റ് തിരിഞ്ഞു നിന്ന്‌ അത് ഊരി പാഡ് അകത്താക്കി മടക്കി ജന്നലിന്റെ പടിയിൽ വച്ചു. (അന്ന്‌ അവൾ എന്താണ് ചെയ്തതെന്ന്‌ മനസിലായിരുന്നില്ല, പിൻകാലത്ത് അത് പിടികിട്ടി)

വീണ്ടും എന്റെ അടുത്തുവന്ന്‌ പറഞ്ഞു

ജ്വാല: "ഒരു ടർക്കിയോ വല്ലോ ബെഡിൽ വിരിക്ക്"

ഞാൻ : "ഏ?"

ജ്വാല: "ബെഡ്ഡിൽ ചിലപ്പോൾ വീഴും"

പൊട്ടനായ എനിക്ക് ഈ 'ജാം' ഏത് സ്ട്രക്ച്ചറിലാണ് ഉള്ളത് എന്നൊന്നും അറിയില്ലായിരുന്നു. ആദ്യഭാര്യയുമായി ഇതു പോലെ ഒരു ഇടപാടും ഇല്ലായിരുന്നു.

അപ്പോൾ ഒഴുകി ബെഡിൽ വീഴും എന്നാണ് പറയുന്നത് എന്ന്‌ എനിക്ക് പിടികിട്ടി.

പെട്ടെന്ന്‌ തന്നെ ഞാൻ ടർക്കി വിരിച്ചു.

അവൾ ബലം പിടിച്ച് ഇരിക്കുകയാണ്.