Chapter Title : സുജയുടെ കഥ-2 മുതല്‍ 5 വരെ

അദ്‌ഭുദത്തോടെ നോബിളിനെ നോക്കി, "ഇയാളെന്താ ഈ പറയുന്നത്, കൈയിൽ വന്ന തേൻകുടമാണ്, ഇനി പെണ്ണിന് വേറെന്തെങ്കിലും തോന്നിയാൽ, പിന്നെ ഒരു അവസരം ഇല്ല". പക്ഷെ അയാൾ മൗനം പാലിച്ചു. നോബിൾ ഒന്നും കാണാതെ ഒന്നും പറയില്ലെന്ന് അയാൾക്ക് നന്നായി അറിയാം. ആ വിശാലമായ ഹാളിലെങ്ങും നിശബ്ദത നിറഞ്ഞു. സുജ തല കുനിച്ചിരിപ്പാണ്. അവൾ തന്റെ ദുര്യോഗത്തെ ശപിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു. ഇത്രയും കാലം കളങ്കപ്പെടാത്ത തന്റെ ചാരിത്ര്യം ഇവിടെ ഈ മധ്യവയഷകന്മാരുടെ കുരുട്ടു ബുദ്ധിയിൽ തട്ടി നഷ്ടപ്പെടാൻ പോകുന്നു. അവൾ തന്നെ പ്രേമം കൊണ്ട് സമീപിച്ച ഒട്ടനവധി യുവകോമളന്മാരെ കുറിച്ചോർത്തു. താൻ പഠിക്കുമ്പോഴും, യാത്രാ ചെയ്യുമ്പോഴും ഒക്കെ തന്നെ സമീപിക്കുകയായിരുന്നു അവരുടെയൊക്കെ മുഖം അവളുടെ മനസ്സിലൂടെ കടന്നു പോയി. നോബിളിന്റെ ഹ്ര്യദ്യമായ ശബ്ദം അവളെ മൗനത്തിൽ നിന്നുണർത്തി, "സുജയ്‌ക്കെന്നല്ല, സുജയെപ്പോലുള്ള ഏതൊരു പെണ്ണിനും ഉത്തരം പറയാൻ പ്രയാസമുള്ള കാര്യമാണിതെന്നറിയാം. അത് കൊണ്ട് സുജ ഒന്നും പറയണ്ട, മൗനം സമ്മതമാണെന്ന് കരുതട്ടെ?". അവൾ ദ്യനയതയോടെ അയാളെ നോക്കി, "സാറേ, അടുത്ത ആഴ്ച അവൻ എന്റെ കൈയിൽ ഉണ്ടാകും എന്ന് സാറു വാക്കു തരണം,സത്യസന്ധയായ, ഇതുവരെയും കളങ്കപ്പെടാത്ത ഒരു പെണ്ണിന്റെ മാനത്തെ പ്രതിഫലമായി നൽകി കൊണ്ടാ ഞാനീ ചോദിക്കുന്നത്, അവളുടെ കണ്ഠം ഇടറി, കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞൊഴുകി, നോബിൾ വല്ലാതെയായി. അയാൾ പതുക്കെ എണീറ്റ് അവളുടെ അടുത്തേയ്ക്കു ചെന്ന്. സോഫയിൽ ഇരിക്കുകയായിരുന്ന അവളെ, പതുക്കെ എണീപ്പിച്ചു, അവളുടെ പൂ പോലെയുള്ള കൈകൾ തന്റെ കൈയിലെടുത്തു, അയാൾ പറഞ്ഞു, "വാക്കു". നിന്റെ വില എനിക്കറിയാം, നിന്റെ മാനത്തിന്റെ വിലയും അറിയാം, നിന്റെ അനുജൻ അടുത്ത ആഴ്ച നിന്റെ അടുക്കൽ ഉണ്ടാകും. അയാളുടെ ദൃഢ സ്വരം ആ ഹാളിൽ നിറഞ്ഞു, സുജ തലയുയർത്തി, അയാളെ നോക്കി, അയാൾ അവളുടെ താടിയെ തന്റെ വലം കൈ കൊണ്ട് ഒന്ന് ഉയർത്തി, അവളുടെ മൂർദ്ധാവിൽ കൊതിയോടെ ഒരുമ്മ വച്ചു. മാത്യു സർ കൊതിയോടെ അത് നോക്കി നിന്നു. "ആ സുജ, താൻ ആ വലതു വശത്തെ മുറിയിലേയ്ക്കു പൊയ്ക്കോ, ഫ്രഷ് ആകാം, അലമാരയിൽ ആവശ്യത്തിനുള്ള ഡ്രെസ്സെല്ലാമുണ്ട്. തനിക്കുപയോഗിക്കാം. സമാധാനമായിട്ടു പൊയ്ക്കൊള്ളൂ,