Chapter Title : സുകിയുടെ കഥ [വാത്സ്യായനൻ]

ഞാൻ ആ ചെയ്തതിൻ്റെ ലോജിക് എന്നെനിക്ക് ഇപ്പോഴും അറിയില്ല. ബിലീവ് മീ!”

“ങ്ഹും. അപ്പോ വട്ടാണല്ലേ?”

“വട്ടായിരുന്നു.” ഒരു നിമിഷം വിദൂരതയിലേക്കു നോക്കി മൗനമായി നിന്നിട്ട് അവൻ തുടർന്നു. “എന്നോട് ക്ഷമിച്ചെന്നു പറഞ്ഞ സ്ഥിതിക്ക് ഇനി ആ സംഭവം മെൻഷൻ ചെയ്യരുതെന്ന് ഒരു റിക്വസ്റ്റ് ഉണ്ട്. പ്ലീസ്?”

“ങ്ഹും … ഞാനൊന്ന് ആലോചിക്കട്ടെ.”

“അങ്ങനാണോ, എന്നാൽ ശരി — ഞാൻ പോകുവാ.”

“അയ്യോ പിണങ്ങാതെ, ഞാൻ ചുമ്മാ പറഞ്ഞതല്ലേ.”

“പ്രോമിസ്?”

“ഉം … ”, ഞാൻ ഒരു നിമിഷം ചിന്തിക്കുന്നതു പോലെ ഭാവിച്ചു, “പ്രോമിസ്.”

അവൻ പുഞ്ചിരിച്ചു.

“എന്നിട്ട്? പിന്നെ കണ്ടോ അവളെ?” ഞാൻ ചോദിച്ചു.

“എന്നെ കുറേ തവണ വിളിച്ചു, ഞാൻ ഫോൺ എടുത്തില്ല.”

“ഉം.”

“കോളജിൽ വെച്ച് എൻ്റടുത്ത് മിണ്ടാൻ വന്നു, ഞാൻ മാറിപ്പോയി. മുഖത്തു പോലും നോക്കിയില്ല.”

“അങ്ങനെ വേണം.”

“പിന്നെ അവളുടെ ഒരു കൂട്ടുകാരിയുണ്ട്, അനുഷ എന്നു പറഞ്ഞ് — അവൾ വന്ന് ന്യായീകരിക്കാൻ നോക്കി.”

“എന്തും പറഞ്ഞ്?”

“അതാണ് ഇതിലെ റ്റോപ് ക്ലാസ് ഡയലോഗ് — അവൾക്ക് ‘ഒരു നിമിഷനേരത്തെ മനസ്സിൻ്റെ ചാപല്യം’ ആയിരുന്നു പോലും!”

“എൻ്റമ്മേ! ഒരു നിമിഷ നേരം കൊണ്ട് സ്ഥലോം സമയോം ഒക്കെ സെറ്റാക്കി പരിപാടി നടത്തിയെന്ന്, അല്ലേ? അപ്പോ ബ്ലാക്മെയിൽ സ്റ്റോറിയേന്ന് വിട്ടു. കൊള്ളാം!”

“അതെ, ബ്ലാക്മെയിൽ കഥയൊക്കെ മറന്നു കളഞ്ഞു! ഞാൻ അവളോട് തിരിച്ചു ചോദിച്ചു, അനുഷേ ഈ പറഞ്ഞ നിമിഷനേരത്തെ ചാപല്യം ഞാനും അനുഷയും തമ്മിലായിരുന്നെങ്കിൽ അവൾ ക്ഷമിക്കുമോ എന്ന്.”

“എന്നിട്ട് എന്തു പറഞ്ഞു?”

“അവൾക്ക് ഒന്നും പറയാനില്ലായിരുന്നു. ഒരു മിനിറ്റത്തേക്ക്