Chapter Title : സുകിയുടെ കഥ [വാത്സ്യായനൻ]

ഒരു രഹസ്യം പറയുന്നതു പോലെ അടക്കിയ സ്വരത്തിലാണ് അവൾ ചോദിച്ചത്, “ചേച്ചീടെ പേര് സുകീന്നാണോ?”

“അതേല്ലോ! എന്താ ചോദിച്ചെ?”

മറുപടി പറഞ്ഞത് ഞങ്ങളുടെ സംഭാഷണം ശ്രദ്ധിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന അവനാണ്. “ഞാൻ പറഞ്ഞിട്ട് ഈ കുട്ടിത്തേവാങ്കിന് വിശ്വാസം വരുന്നില്ലായിരുന്നു.”

“എന്താ മോൾടെ പേര്?” ഞാൻ അവളോടു ചോദിച്ചു.

“സീന.” അവൾ ചെറിയൊരു കൊഞ്ചലോടെയാണ് പറഞ്ഞത്.

“നല്ല പേരാണല്ലോ.”

“താങ്ക്സ്. ചേച്ചീടെ പേരും നല്ലതാണേ.”

“ഓ, താങ്ക്സ്!”

ഞാൻ അവനെ നോക്കി ആംഗ്യഭാഷയിൽ പേരെന്താണെന്ന് അന്വേഷിച്ചു.

“റിജോ.” അവൻ പറഞ്ഞു.

“നമ്മള് മൂന്നും രണ്ടക്ഷരക്കാരാണല്ലോ.” സീനയുടെ കമൻ്റ്.

ഞാൻ ചിരിച്ചു. എനിക്ക് വേറെയൊന്നും പറയാനില്ലാതിരുന്നു. പോരെങ്കിൽ വീട്ടിൽ ചെന്നിട്ട് ഒരുപാട് ഹോംവർക്ക് ചെയ്യാനുണ്ട് താനും. അതുകൊണ്ട് വേഗം സ്ഥലം വിടാൻ ആയിരുന്നു എൻ്റെ ഭാവം.

“എന്നാൽപ്പിന്നെ സീനമോളും ചേട്ടായീം കൂടെ സൈക്കിൾ ശരിയാക്കിക്കോ, ചേച്ചി പോകുവാണേ — റ്റാറ്റാ!” ഞാൻ അവളെ കൈ വീശിക്കാട്ടി.

“റ്റാറ്റാ!” അവൾ തിരിച്ചും കൈ വീശി.

ഞാൻ അവനെ ഒന്നു നോക്കി. അവൻ കൈ തെല്ലൊന്നുയർത്തിക്കാട്ടി. തിരിച്ച് ഞാനും.

അന്നു രാത്രി ഉറക്കത്തിൽ ഞാൻ വല്ലാത്തൊരു സ്വപ്നമായിരുന്നു കണ്ടത്. സ്ഥലം എൻ്റെ ക്ലാസ്റൂം. ഫിസിക്സ് ടീച്ചർ ഗീത മാഡം നിന്ന് ഉറക്കെ എട്ടാം ക്ലാസ് പാഠപുസ്തകത്തിലെ കുമാരനാശാൻ്റെ “വീണ പൂവ്” ചൊല്ലുകയാണ്. ക്ലാസിൽ ആകെ അഞ്ചെട്ട് സ്റ്റുഡൻ്റ്സേ ഉള്ളൂ. എല്ലാവരും ഉറക്കം തൂങ്ങിയും വർത്തമാനം പറഞ്ഞും ഒക്കെ ഇരിക്കുന്നു. ഏറ്റവും പുറകിലത്തെ ബഞ്ചിലാണ് ഞാനിരിക്കുന്നത്. എൻ്റെ കൂടെ റിജോയുമുണ്ട്. അവൻ എൻ്റെ തുടയിൽ തഴുകിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. ഞാൻ അവൻ്റെ കൈ തട്ടി മാറ്റാൻ ശ്രമിക്കുന്നു.

പിന്നെ ഞങ്ങളൊരു