Chapter Title : സുമിപ്പൂറിയുടെ തലവര [Aaradhana]

വന്നിരുന്നു)

"താങ്ക്സ് സർ. ഇതിപ്പോ കഴിയും, അത് കഴിഞ്ഞ് ഞാൻ ബെഡ് റെഡിയാക്കാം"

"ഏയ്‌, ബെഡ് വേണ്ട. ഞാൻ സോഫയിൽ കിടന്നോളാം"

"ഏയ്‌ അത് പറ്റില്ല. ഒന്നാമതെ അത് ചെറിയ സോഫയാ. സാറിന് കിടക്കാൻ പറ്റില്ല !"

"എന്നാ എനിക്ക് താഴെയൊരു ബ്ലാങ്കറ്റ് വിരിച്ച് താ. ഞാൻ താഴെ കിടന്നോളാം"

"അത് ഒട്ടും പറ്റില്ല. ഞാൻ കട്ടിലിൽ കിടന്നിട്ട് സർ താഴെ കിടക്കാനോ !"

"എന്നാ ഞാനും കട്ടിലിൽ കിടക്കില്ല, മോളെ താഴെക്കിടത്തിയിട്ട്"

കുറച്ച് സമയം സുമി അവിടെനിന്ന് നന്നായി ആലോചിച്ചു.

"എന്നാ നമുക്ക് രണ്ടാൾക്കും എന്റെ ബെഡിൽ കിടക്കാം. കുറച്ചൊന്ന് അഡ്ജസ്റ്റ് ചെയ്യണം എന്നെ ഉള്ളു"

അജയനുവേണ്ടി സുമി ഇട്ട അവസാന എല്ലിന്റെ കഷ്ണമായിരുന്നു അത്.

സ്വന്തം മകളെ പോലെ കണ്ടിരുന്ന പെണ്ണ് ഈ രാത്രി തന്റെ കിടക്കയിലേക്ക് അജയനെ ക്ഷെണിച്ചിരിക്കുകയായിരുന്നു. അയാൾക്ക് എങ്ങനെ പ്രതികരിക്കണമെന്ന് അറിയില്ല.

അയാളുടെ ശരീരം ഒരു പെൺഷരീരത്തിനായി കൊതിക്കുകയായിരുന്നെങ്കിലും അയാളുടെ മനസ്സ് പിടിച്ച് നിർത്തുകയായിരുന്നു.

പക്ഷെ ഇനി... അവൾ തന്നെയാണ് തന്നെ കിടക്കയിലേക്ക് ക്ഷണിച്ചത്. എങ്ങനെ വേണ്ടെന്ന് പറയും, പറ്റില്ല... അജയന്റെ മനസ്സിന് പോലും ഇനി പിടിച്ച് നിൽക്കാനാകുമായിരുന്നില്ല.

"അത് വേണോ മോളെ. ഞാൻ ഇവിടെയെങ്ങാണം"

"ഞാൻ കട്ടിലിൽ കിടക്കണമെങ്കിൽ, സാറും കിടക്കണം. ഇല്ലേൽ ഞാനും തറയിൽ കിടക്കും !"

"എന്നാ മോള് ബെഡ് റെഡിയാക്ക്. ഞാൻ ഒന്ന് ബാത്‌റൂമിൽ പോയിട്ട് വരാം"

അത് പറഞ്ഞ അജയൻ മുറിയോട് ചേർന്നുള്ള ബാത്രുമിലേക്ക് നടന്നു.

സുമിയുടെ നെഞ്ചിടിപ്പ് അവൾക്ക് പുറത്ത് കേൾക്കുമ്പോലെ കൂടിയിരുന്നു. എന്ത് ചെയ്യണമെന്ന് അറിയില്ല. അജയന്റെ ഭാഗത്ത് നിന്നും