Chapter Title : സുന്ദരിപ്രാവ് [രേഖ]

അതുകൊണ്ടൊന്നും ആകില്ലാട്ടോ ... എന്നോട് ഇഷ്ടംകൊണ്ടു തന്നെ ആകാം

പള്ളീലച്ചന്മാരുടെ കീഴിലായതിനാൽ അത്യാവശ്യം സ്ട്രിക്ട് ആയ സ്കൂൾ ആയിരുന്നു എന്റേത് . സയൻസ് ഗ്രൂപ്പ് എടുത്തു . നന്നായി പഠിക്കുന്ന കുട്ടി ആയതിനാൽ തന്നെ എല്ലാവരും പ്രത്യകിച്ചു ടീച്ചേഴ്സിന്  ഞാൻ അവരുടെ ഓമനകുട്ടിയായിരുന്നു , ഞാൻ +1 ആയിരുന്നപ്പോൾ നാൻസി 10 ആയിരുന്നു . പക്ഷെ അവൾ എല്ലാ കാര്യത്തിലും എന്നേക്കാൾ വിവരമുള്ളതുപോലെ എനിക്ക് തോന്നി  , സമപ്രായമായതിനാൽ ഞാനും അവളുമായിരുന്നു വലിയ കൂട്ട് , സ്കൂളിൽ പോകുന്നത്  അഞ്ചുമാസം കഴിഞ്ഞപ്പോളേക്കും എനിക്ക് പോകാൻ വേണ്ടി ഏൽപ്പിച്ചിരുന്നു കാർ ഞാൻ അങ്കിളിനോട് പറഞ്ഞു പറഞ്ഞു നിർത്തലാക്കി , പിന്നെ ഞാനും നാൻസിയും ഒരുമിച്ചായി ബസിലുള്ള യാത്ര .

ഞാൻ ഈ കെട്ടുപൊട്ടലുകളിൽ നിന്നും  അഴിച്ചുവിട്ട നായകുട്ടിയെപോലെ ഞാനും എന്റെ ജീവിതം ആസ്വദിക്കാൻ തുടങ്ങി

അങ്ങിനെ ദിവസങ്ങൾ കടന്നുപോകുമ്പോൾ ഞാൻ പുതിയ സ്കൂളിലെ ആദ്യത്തെ വർഷവും കഴിഞ്ഞു . പതിവുപോലെ പപ്പയും മമ്മിയും വന്നു ആഘോഷത്തിന്റെയും യാത്രകളുടെയും സന്തോഷത്തിന്റെയും ദിവസങ്ങൾ എനിക്ക് സമ്മാനിച്ച് അവർ വീണ്ടും എന്നോട്‌യാത്രപറഞ്ഞു . അതിനും നൂറിരട്ടിവേദനകൾ തന്നുകൊണ്ടു .വീണ്ടും നാൻസിയുടെ വീട്ടിലേക്കും അവിടത്തെ സാഹചര്യങ്ങളിലേക്കും ,അവർ എന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും എത്ര സ്നേഹിച്ചാലും പപ്പയെയും മമ്മിയെയുംപോലെ ആകുമോ ...

വീണ്ടും സ്കൂളിലേക്ക് പോകാൻതുടങ്ങി .പക്ഷെ ഈ തവണ ഞങ്ങൾ പണ്ടത്തെപ്പോലെ അല്ല സീനിയേഴ്സ് ആണലോ

ആ ദിവസങ്ങളിലാണ് എനിക്കൊപ്പം പഠിക്കുന്ന ബിനോയ് ഞാൻ കയറുന്ന ബസ്സിൽ തന്നെ കയറുന്നതും എന്നെ ഏതുനേരവും ശ്രദ്ധിക്കുന്നതും ഞാൻ അറിയുന്നത്, അതിനും കാരണക്കാരി നാൻസിയായിരുന്നു,

നാൻസി : എന്ന ജിൻസി ചേച്ചി .. ആ ചേട്ടായി ജിൻസി ചേച്ചീനെ ബസ്സിൽ കയറിയാൽ അപ്പോൾമുതൽ നോക്കിനിൽക്കുന്നുണ്ട് എന്ന്

അന്നുവരെ ബിനോയ് ആ വാഹനത്തിൽ കയറുന്നുണ്ടോ എന്നും

നോക്കാറുണ്ടോ എന്നുപോലും എനിക്കറിയില്ലായിരുന്നു

അന്ന് ഞാൻ തിരിഞ്ഞു നോക്കിയപ്പോൾ കാണുന്നത് എന്നെയും വായ്നോക്കി നിൽക്കുന്ന ബിനോയിയെയാണ്  പെട്ടന്ന് ഞാൻ നോക്കിയാൽ ഒന്നുമറിയാത്തപോലെ പുറത്തേക്കു നോക്കുന്നു ,

നാൻസി : ചേച്ചിയെ ഒരു ലൈനിന്റെ മണമുണ്ടല്ലോ

ഞാൻ : ലൈനിന്റെ അല്ല എന്റെ നാൻസി എന്നെകൊണ്ട്