Chapter Title : സുനിത [Smitha]
ശരിയാവില്ലേ എന്ന് അറിയാല്ലോ കൊറേ കഴിയുമ്പോള്‍...”
“ആന്റി കഴിക്കുന്നില്ലേ?”
ഡെന്നീസ് ചോദിച്ചു. സുനിത ഇല്ല എന്ന അര്‍ത്ഥത്തില്‍ തലയാട്ടി.
“അയ്യോ അതെന്നാ കഞ്ഞിയില്ലേ ഇനി?” അവന്‍ പെട്ടെന്ന് ചോദിച്ചു.
“കഞ്ഞി കലം നിറച്ചും ഉണ്ട് ചെറുക്കാ...”
അവന്‍റെ വിഷമം മനസ്സിലാക്കി സുനിത പറഞ്ഞു.
“എന്‍റെ ഡെന്നീ, നെനക്ക് അമ്മയെ അറിയില്ല...”
കഴിക്കുന്നതിനിടയില്‍ പ്രശാന്ത് പറഞ്ഞു.
“മിക്ക ദിവസോം നോയമ്പ് ആണ് അമ്മയ്ക്ക്...”
“അയ്യോ...!”
ഡെന്നീസ് അവളെ നോക്കി.
“അങ്ങനെയൊക്കെ നോയമ്പ് എടുത്താല്‍ എങ്ങനെയാ ആന്റി? വല്ല രോഗോം വരില്ലേ? അല്ല എന്തിനാ ഇങ്ങനെ നോയമ്പ് ഒക്കെ എടുക്കുന്നെ? എന്തേലും പ്രശ്നം ഒക്കെ വരുമ്പം അല്ലെ നോയമ്പ് എടുക്കാറുള്ളത്”
“സ്വന്തം പ്രശ്നത്തിന് അല്ല...”
സുനിത സെന്നീസിനെ നോക്കി ഒന്ന് ചിരിച്ചു.
“പിന്നെ?”
കഴിക്കുന്നതിനിടയില്‍ അവന്‍ ചോദിച്ചു.
“വേറെ ഉള്ളൊരുടെ പ്രശ്നത്തിന് ആണോ? വേറെ ആര്‍ക്കാ എന്താ പ്രശ്നം?”
ഡെന്നീസ് അവരെ മാറി മാറി നോക്കി.
“എടാ ഡെന്നി അത് പ്രശ്നം നിസ്സാരം...”
പ്രശാന്ത് പറഞ്ഞു.
“അന്ന് ഞാന്‍ നിന്‍റെ വീട്ടില്‍ വന്നില്ലേ? തിരിച്ചു വന്നപ്പം അമ്മേം അച്ഛനും കിച്ചണില്‍ നല്ല മൂഡില്‍, എന്ന് വെച്ചാല്‍ റൊമാന്‍റ്റിക് മൂഡില്‍ കിസ്സോക്കെ അടിച്ചു നിക്കുവാരുന്നു...”
“ശ്യെ!”
അത് കേട്ടു നാണിച്ചു ചൂളി സുനിത പ്രശാന്തിന്‍റെ ചുമലില്‍ അടിച്ചു.
“അതിപ്പം എന്തിനാ ഇവിടെ പറയുന്നേ?”
അവള്‍ ആരും ശബ്ദം കുറച്ച് അവര്‍ക്ക് മാത്രം കേള്‍ക്കാവുന്ന സ്വരത്തില്‍ മന്ത്രിക്കുന്നത് പോലെ ചോദിച്ചു.
“ഞാന്‍ അത് കണ്ടുപോയി...”
സുനിതയുടെ പ്രതിഷേധം വകവെക്കാതെ അവന്‍ തുടര്‍ന്നു.
“അത്രേം നല്ലൊരു സീന്‍ ആയത് കൊണ്ടും പിന്നെ അങ്ങനെ ഒന്ന്
💬 Comments
View all comments