Chapter Title : സുനിത [Smitha]

ഒരു തല്ലുകൊള്ളി ഒണ്ട്. ഒരു പനിക്കാരന്‍! പനി ആണേലും കയ്യിലിരുപ്പ് മോശവാ. അവനാ!”

അവന്‍ ചിരിച്ചു. അവന്‍റെ ചിരിയുടെ ഭംഗിയിലെക്ക് നോക്കി അവളും. അവള്‍ അല്‍പ്പ നേരം അവന്‍റെ മുഖത്തിന്‍റെ അഴകിലേക്ക് നോക്കി.

“ആന്റി പറ...”

അവന്‍ തുടര്‍ന്നു.

“ആന്റിക്ക് എന്നോട് ഇഷ്ടം ഉണ്ടായിട്ടല്ലേ ഞാന്‍ ഉമ്മ തന്നപ്പം , പിടിച്ചപ്പഴും ഒക്കെ അത് ഇഷ്ട്ടപ്പെട്ടു നിന്നത്?”

“എന്‍റെ ചെറുക്കാ, നിന്നോട് ഞാനിപ്പം എന്നതാടാ പറയേണ്ടേ?”

അവള്‍ ചോദിച്ചു.

അവള്‍ ചായ കപ്പിലേക്ക് എടുത്തു.

“എടാ നീ എന്നെ ഉമ്മ വെച്ചില്ലേ? താഴെ ഒക്കെ ഞെക്കുവേം ഒക്കെ ചെയ്തപ്പം അന്നേരം...ശ്യെ, ഞാന്‍ എന്നതാ നിന്നോട് പറയേണ്ടേ? നീയല്ലേ എന്നെ ആദ്യം കേട്ടിപ്പിടിച്ചേ? നീയല്ലേ ആദ്യം എന്നെ ഉമ്മവേച്ചേ? ഉമ്മേം കേട്ടിപ്പിടുത്തോം ഒക്കെ ആര്‍ക്കാ മോനെ ഇഷ്ടമില്ലാതെ? അതും ഞാന്‍ മോനെപ്പോലെ സ്നേഹിക്കുന്ന നിന്‍റെ ഉമ്മയൊക്കെ...പിന്നെ ബാക്കില്‍ പിടിച്ച് ഞെക്കീപ്പം ഞാന്‍ എങ്ങനെ തടയും..നീയെന്‍റെ ചുണ്ട് മൊത്തം അപ്പൊ കടിച്ചോക്കെ...”

സുനിതയുടെ സ്വരം വിറപൂണ്ടു. അവള്‍ നിര്‍ത്തി, പതിയെ കിതച്ച് അവനെ നോക്കി.

“എനിക്ക് ബാക്കി പറയാന്‍ പറ്റുന്നില്ല..നീ മിണ്ടാതിരി...”

അത് പറഞ്ഞ് അവളൊന്ന് കിതച്ചു.

അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കിയ ഡെന്നീസ് വീണ്ടും നിയന്ത്രണം നഷ്ട്ടപ്പെട്ട് എഴുന്നേറ്റു.

“മോനെ, വേണ്ട!”

അവന്‍റെ മുഖത്തെ ഭാവവും വേഗത്തിലേ ചടുലതയും കണ്ട് അവള്‍ ഒച്ചയിട്ടു. പക്ഷെ അപ്പോഴേക്കും ഡെന്നീസ് അടുത്ത് എത്തിയിരുന്നു. അവന്‍ അവളെ വരിഞ്ഞുമുറുക്കി അധരം വീണ്ടും കടിച്ച് എടുത്തു. അവന്‍റെ പിടിയില്‍, അതിന്‍റെ പൌരുഷത്തിന്റെ കടിപ്പില്‍ അവള്‍ അമര്‍ന്നു ചേര്‍ന്ന് അവന് തന്‍റെ അധരം വിട്ടുകൊടുത്തു. ചുംബനത്തിന്റെ അസഹ്യലഹരിയില്‍