Chapter Title : സുസ്മിതം [Lingesh]

വിഷ്ണു, എനിക്ക് ഓർത്തിട്ട് തന്നെ ചിരി വരുന്നു.” ചേച്ചി പതിയെ ചിരിച്ച് തുടങ്ങി.

“ഞാൻ പോകുന്നു ചേച്ചി….”

“വിഷ്ണു നിൽക്ക്….” ഈ വിളിക്ക് കാതോൽക്കാതെ ഞാൻ പതിയെ വീട്ടിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി. എൻറെ പ്രശ്നത്തിന് സ്വാഭാവികത വേണമെന്നുണ്ടെങ്കിൽ ഞാൻ വീട്ടിൽ നിന്നും ഈ അവസരത്തിൽ പെട്ടന്ന് ഇറങ്ങേണ്ടത് അനിവാര്യമാണ്.

അടുത്ത ദിവസവും വേദനിക്കുന്ന മുഖവുമായി ഞാൻ ക്ലാസിന് ചെന്നു. ക്ലാസ് തുടങ്ങി. ചേച്ചി അഞ്ചു മിനിറ്റോളം എന്നോടൊന്നും മിണ്ടിയില്ല.

“ഡാ ഇപ്പോൾ വേദനയ്ക്ക് കുറവുണ്ടോ….”

ഞാൻ കുറച്ചു നേരം ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല.

“ഇല്ല ചേച്ചി..പഴയതുപോലെ തന്നെ”

“ഞാൻ അവളോട് വിളിച്ചു പറഞ്ഞു, ….പക്ഷേ…..അവൾ ഒരുകാര്യം പറഞ്ഞു”

“എന്താ ചേച്ചി….മരുന്നു വല്ലതും പറഞ്ഞു തന്നോ”

“ഇല്ല….”

“പിന്നെന്താ” ഞാൻ ആകാംക്ഷ അഭിനയിച്ചു

“മരുന്നു വല്ലതും തരണമെങ്കിൽ പേഷ്യന്റിനെ കാണണം എന്നാ പറയുന്നത്. പേഷ്യന്റിനെ കാണാതെ ഒരു ഡോക്ടറും ഇത്തരം കാര്യങ്ങൾക്ക് മരുന്ന് കുറിക്കാറില്ല..പിന്നെ ഞാൻ പറഞ്ഞ കേസ് ആയതുകൊണ്ട് ഒരു കാര്യം പറഞ്ഞു”

“അതെന്താ ചേച്ചി” ചേച്ചി പറയാൻ പോകുന്നത് എന്താണെന്ന് എനിക്ക് നല്ലവണ്ണം അറിയാമെങ്കിൽ കൂടിയും ഞാൻ അജ്ഞത നടിച്ചു. ആജ്ഞത സ്വാഭാവികമായി അഭിനയിക്കുന്നതിലാണ് എൻറെ വിജയം

“നിൻറെ….അതിൻറെ ഒരു ഫോട്ടോ പറ്റുമെങ്കിൽ ഒന്ന് അയച്ചു കൊടുക്കാൻ പറഞ്ഞു”

“അയ്യോ…ഫോട്ടോ എങ്ങനെ എടുക്കാനാ ചേച്ചി, എൻറെ മൊബൈൽ കണ്ടില്ലേ” ഞാനെൻറെ പഴഞ്ചൻ നോക്കിയ ഫോൺ കാണിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു . എൻറെ നോട്ടം പതിയെ ചേച്ചിയുടെ ഐഫോണിലേക്ക് നീണ്ടു. ഇത് മനസ്സിലാക്കി ചേച്ചി പറഞ്ഞു

“അയ്യ…..ഇതുകൊണ്ടൊന്നും പറ്റില്ല” ചേച്ചി ഫോൺ കൈയിലെടുത്ത് പിടിച്ചു

“ചേച്ചി…ഞാൻ പിന്നെ എന്ത്