സുതാര്യമായ തടവറ 2

Transparent prison Part 2 | Author : Ottakku Vazhivetti Vannavan

[ Previous Part ] [ www.kkstories.com ]

പുലർച്ചെ ​നതാഷയുടെ വീട്ടിലെ ആ ചില്ലുജാലകം വഴി പുറത്തിറങ്ങിയ സാം തന്റെ ഹിമാലയൻ ബൈക്കിൽ കാറ്റായി പറന്ന് വളരെ വേഗം തന്റെ മലഞ്ചരിവിലെ താവളത്തിലെത്തിയിരുന്നു.

രാത്രിയിലെ ആ ഓരോ നിമിഷവും അയാളുടെ സിരകളിൽ ഇപ്പോഴും ലഹരിയായി പടർന്നു കിടക്കുന്നു. മാത്യു എന്ന സർജന്റെ മൂക്കിനു താഴെ വെച്ച്, അയാളുടെ പ്രിയപ്പെട്ട പത്നിയെ തനിക്ക് ഇഷ്ടമുള്ള രീതിയിൽ ആസ്വദിച്ചതിന്റെ ആ വിജയാരവം സാമിന്റെ മുഖത്ത് പ്രകടമായിരുന്നു.

​നതാഷ എന്ന ആ മാദക റാണിയെ തന്റെ കരുത്തുറ്റ കൈകൾക്കുള്ളിൽ ഒതുക്കിയതും, അവളുടെ ആ കൊഴുത്ത ഉടലിൽ പടർന്നുകയറിയതും ഒരു ഭ്രാന്തമായ ആവേശത്തോടെ അയാൾ ഓർത്തെടുത്തു.

അയാൾ വേഗത്തിൽ ഷർട്ട് ഊരിയെറിഞ്ഞു.

വിയർപ്പും പിച്ചകപ്പൂക്കളുടെ മണവും കലർന്ന നതാഷയുടെ ആ വശ്യമായ ഗന്ധം തന്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്നും മാറ്റാൻ അയാൾ ആഗ്രഹിച്ചില്ലെങ്കിലും, ഒരു പുതിയ തുടക്കത്തിനായി അയാൾ ബാത്ത്റൂമിലേക്ക് നടന്നു.

​ഷവറിന് താഴെ നിൽക്കുമ്പോൾ തണുത്ത വെള്ളം അയാളുടെ ഉറച്ച മസിലുകളിലൂടെ ഒഴുകി ഇറങ്ങി. സാം കണ്ണുകളടച്ചു.

നതാഷയുടെ ആ ശ്വാസം മുട്ടുന്ന നിശ്വാസങ്ങളും, തന്റെ സ്പർശനത്തിൽ അവൾ ഉരുകിപ്പോയ രീതിയും അയാളുടെ മനസ്സിനെ വല്ലാതെ ഉത്തേജിപ്പിച്ചു.

അതൊരു വെറും ഭോഗമായിരുന്നില്ല, മറിച്ച് തന്റെ കാൻവാസിൽ പകർത്താൻ വെച്ചിരുന്ന ഒരു ജീവനുള്ള ശില്പത്തെ തനിക്ക് കീഴടക്കിയതിന്റെ സംതൃപ്തിയായിരുന്നു.

​കുളി കഴിഞ്ഞ് ഒരു തോർത്ത് മാത്രം അരയിൽ ചുറ്റി സാം തന്റെ മുറിയിലേക്ക് വന്നു.

മുറിയിൽ ഓയിൽ പെയിന്റിന്റെയും സിഗരറ്റിന്റെയും ഗന്ധം തങ്ങിനിൽക്കുന്നു. അയാൾ ഒരു സിഗരറ്റ് കൊളുത്തി, ചുവരിൽ ചാരി വെച്ചിരിക്കുന്ന ആ വലിയ കാൻവാസിന് മുന്നിൽ നിന്നു.

​നതാഷയുടെ ആ അപൂർണ്ണമായ ഓയിൽ പെയിന്റിംഗ്!

​നിലാവെളിച്ചത്തിൽ അവളുടെ ആ തടിച്ച തുടകളും, വശ്യമായ ഉടലും സാം തന്റെ ഭാവനയിൽ വരച്ചു വെച്ചിരുന്നു.

അയാൾ ആ ചിത്രത്തിലേക്ക് നോക്കി നിൽക്കുമ്പോൾ അയാളുടെ കണ്ണുകളിൽ ഒരു ഭ്രാന്തമായ തിളക്കം മിന്നിമറഞ്ഞു.

തന്റെ വിരലുകൾ കൊണ്ട് സ്പർശിച്ച ആ ഉടലിന്റെ ഓരോ വടിവുകളും ചിത്രത്തിൽ എത്രമാത്രം കൃത്യമാണെന്ന് അയാൾ പരിശോധിച്ചു.

​സാം: (ചിത്രത്തിലേക്ക് നോക്കി ഒരു വന്യമായ ചിരിയോടെ മന്ത്രിച്ചു)

"നീ കണ്ടോ നതാഷാ... മാത്യുവിന്റെ കത്തിക്ക് കീറിമുറിക്കാനേ അറിയൂ. പക്ഷേ എന്റെ ബ്രഷുകൾക്ക് നിന്റെ ആത്മാവിനെ തൊടാനറിയാം. രാത്രി നിന്റെ ഉടലിൽ ഞാൻ വരച്ച ആ ചുവന്ന പാടുകൾ... അവയാണ് എന്റെ ഏറ്റവും മികച്ച ചായങ്ങൾ."

​അയാൾ തന്റെ വിരൽ കൊണ്ട് ചിത്രത്തിലെ നതാഷയുടെ ചുണ്ടുകളിൽ പതുക്കെ തലോടി. ഒരു ഭ്രാന്തനെപ്പോലെ അയാൾ ആ ചിത്രത്തോട് സംസാരിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു.

നതാഷയെ താൻ പൂർണ്ണമായും സ്വന്തമാക്കിക്കഴിഞ്ഞു എന്ന ബോധം അയാളിൽ ഒരുതരം അസുരമായ ആനന്ദം നിറച്ചു.

​അയാൾ തന്റെ പെയിന്റ് ബോക്സിൽ നിന്നും കടും ചുവപ്പ് ചായം എടുത്തു.

ബ്രഷ് ഇല്ലാതെ തന്റെ വിരൽ കൊണ്ട് തന്നെ ആ ചിത്രത്തിൽ ചില മാറ്റങ്ങൾ വരുത്തി.

ഓരോ