Chapter Title : സുതാര്യമായ തടവറ 2 [ഒറ്റയ്ക്ക് വഴിവെട്ടി വന്നവൻ]

​സാമിന്റെ ആ ഭ്രാന്തമായ പ്രണയപ്രകടനം കേട്ട് നതാഷയ്ക്ക് ആദ്യം പേടി തോന്നിയെങ്കിലും, പതുക്കെ അവളിലും ആ ഭ്രാന്ത് പടരാൻ തുടങ്ങി.

അവൾ സാമിന്റെ മുതുകിൽ മുഖം അമർത്തി, ഒരു ഭ്രാന്തിയെപ്പോലെ ചിരിച്ചു.

തന്റെ അന്തസ്സും ജോലിയും ഭർത്താവും എല്ലാം ആ സ്പീഡിൽ പിന്നിലാകുന്നത് അവൾ അറിഞ്ഞു.

ആ തണുത്ത കാറ്റും സാമിന്റെ ഗന്ധവും അവളെ ഒരു ലഹരിപോലെ പിടികൂടി.

​നതാഷ: (കാറ്റിൽ ഉറക്കെ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു) "സാം... എനിക്ക് പേടിയാകുന്നു... പക്ഷേ എനിക്ക് ഇത് നിർത്താൻ തോന്നുന്നില്ല!"

​ബൈക്ക് വളവുകൾ തിരിയുമ്പോൾ നതാഷയുടെ ഉടൽ സാമിനോട് കൂടുതൽ ചേർന്നു.

ആ ഒഴിഞ്ഞ വഴികളിലെ മരങ്ങൾ ഇരുവശത്തേക്കും അതിവേഗം ഓടിമറഞ്ഞു.

സാം തന്റെ വീടിന്റെ വഴിയിലേക്ക് ബൈക്ക് വെട്ടിച്ചപ്പോൾ നതാഷ അറിഞ്ഞു, അവൾ തിരിച്ചുവരാൻ കഴിയാത്ത വിധം ആ 'സുതാര്യമായ തടവറ'യുടെ വാതിൽ ഭേദിച്ച് പുറത്തെത്തിയിരിക്കുന്നു എന്ന്.

​ഹിമാലയൻ ബൈക്കിന്റെ ഗർജ്ജനം ആ വിജനവീഥികളെ നടുക്കി.

നതാഷ സാമിന്റെ അരക്കെട്ടിലൂടെ കൈകൾ ചുറ്റിപ്പിടിച്ച് അവന്റെ മുതുകിൽ അമർന്നിരുന്നു.

അവളുടെ ജീവിതത്തിൽ ഇതുവരെ അനുഭവിക്കാത്ത ഒരു തരം വന്യമായ സ്വാതന്ത്ര്യം ആ കാറ്റിൽ അവൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.

സാം തന്റെ ആക്സിലറേറ്റർ ആഞ്ഞു തിരിച്ചപ്പോൾ ബൈക്ക് നൂറ് കിലോമീറ്ററിലധികം വേഗതയിലേക്ക് കുതിച്ചു.

​സാം: (കാറ്റിൽ ഉറക്കെ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു) "നതാഷാ... നോക്കൂ! നിന്റെ ലോകം പിന്നിൽ മായുന്നത് കണ്ടോ? നിന്റെ ഹോസ്പിറ്റലും, നിന്റെ ആ തണുത്ത ജീവിതവും, നിന്റെ ആ സർജൻ ഭർത്താവും...!!!

എല്ലാവരും ഈ വേഗതയിൽ ഇല്ലാതാവുകയാണ്. ഈ നിമിഷം നീ വെറുമൊരു പെണ്ണല്ല, നീ എന്റെ പ്രാണനാണ്!"

​നതാഷ സാമിന്റെ ജാക്കറ്റിൽ നഖങ്ങൾ ആഴ്ത്തി. അവൾക്ക് പേടിയായിരുന്നു, പക്ഷേ അതിനേക്കാൾ വലിയൊരു ലഹരി അവളെ കീഴടക്കിയിരുന്നു. അവൾ അവന്റെ കാതോരം ചേർന്ന് വിളിച്ചു പറഞ്ഞു.

​നതാഷ: "സാം... പേടിയാകുന്നു! പക്ഷേ നീ ഇത്രയും കാലം എവിടെയായിരുന്നു? എന്തിനാണ് എന്നെ ഇത്രയും കാലം ആ തടവറയിൽ തനിച്ചാക്കിയത്?"

​സാം ഒരു ഭ്രാന്തനെപ്പോലെ ചിരിച്ചു.

ആ ചിരിയിൽ ഒരു വേട്ടക്കാരന്റെ വിജയാരവം ഉണ്ടായിരുന്നു.

അവൻ ബൈക്ക് മെയിൻ റോഡിൽ നിന്നും മാറ്റി ആ