Chapter Title : സുതാര്യമായ തടവറ 2 [ഒറ്റയ്ക്ക് വഴിവെട്ടി വന്നവൻ]

അവന്റെ മുഖത്ത് ഒരു ഭാവവ്യത്യാസവുമില്ല. ഒരു സിഗരറ്റ് കൊളുത്തിക്കൊണ്ട് അവൻ ജനലിലൂടെ പുറത്തെ ഇരുട്ടിലേക്ക് നോക്കി.

​സാം: (പുച്ഛത്തോടെ) "ഭയമുള്ളവർക്ക് എന്റെ കൂടെ നിൽക്കാൻ അവകാശമില്ല നതാഷാ. നിനക്ക് ഇപ്പോഴും നിന്റെ ആ പഴയ ലോകത്തോടാണ് കൂറ്. എങ്കിൽ ശരി... നമുക്ക് ഇത് ഇവിടെ നിർത്താം.

നീ നിന്റെ ആ സുരക്ഷിതമായ ചില്ലുകൊട്ടാരത്തിലേക്ക് തിരിച്ചു പോയിക്കോ.... മാത്യു നിനക്ക് വേണ്ടി അവിടെ കാത്തിരിക്കുന്നുണ്ടല്ലോ.!!"

​സാം വസ്ത്രങ്ങൾ ധരിക്കാനായി നീങ്ങിയത് കണ്ടതും നതാഷയുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു മിന്നൽ പിണർ പാഞ്ഞു.

സാമിന്റെ സ്പർശനമില്ലാത്ത ഒരു നിമിഷം പോലും അവൾക്ക് ഇപ്പോൾ ചിന്തിക്കാനാവില്ല. അവളുടെ ശരീരം ഇപ്പോഴും ആ വന്യമായ ലഹരിക്ക് വേണ്ടി തുടിക്കുകയായിരുന്നു.

​നതാഷ: "സാം... വേണ്ട! നീ എങ്ങോട്ടാ പോകുന്നത്? പ്ലീസ്... ഒന്ന് നിൽക്കൂ!"

​സാം അവളെ മൈൻഡ് ചെയ്യാതെ ഡോറിനടുത്തേക്ക് നടന്നു. അവൻ അവളെ ടീസ് ചെയ്തുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു,

"എന്തിനാ നതാഷാ? നിനക്ക് നിന്റെ മാന്യതയല്ലേ വലുത്? ഞാൻ നിന്നെ ഒരുപാട് സുഖിപ്പിച്ചു എന്ന് തോന്നുന്നു. ബാക്കി മാത്യു തന്നോളും.നിന്നെ ഞാൻ ആ സുതാര്യമായ തടവറയിൽ കൊണ്ടാകാം..പോയി ഡ്രസ്സ്‌ ഇട്.."

​നതാഷയുടെ ഉള്ളിലെ പെണ്ണ് ആ നിമിഷം തകർന്നു.

അവൾ കട്ടിലിൽ നിന്നും ചാടിയെഴുന്നേറ്റ് അവന്റെ കാലുകളിൽ ചുറ്റിപ്പിടിച്ചു.

അവളുടെ ആഡംബരവും ഡോക്ടർ എന്ന പദവിയും ആ നിമിഷം ആ തറയിൽ വീണുടഞ്ഞു.

ഒരു വേശ്യയെക്കാൾ ദയനീയമായി അവൾ അവന് മുന്നിൽ യാചിക്കാൻ തുടങ്ങി.

​നതാഷ: (കണ്ണുനീരോടെ) "സാം... എന്നെ വിട്ടു പോകരുത്. എനിക്ക്... എനിക്ക് നിന്നെ വേണം. നീ നിർത്തരുത്. എന്നെ നീ എന്ത് വേണമെങ്കിലും ചെയ്തോ... പക്ഷേ എന്നെ പാതിവഴിയിൽ ഉപേക്ഷിക്കരുത്. നിന്റെ ആ വന്യത എനിക്ക് വേണം സാം... ഞാൻ യാചിക്കുകയാണ്!"

​സാം താഴേക്ക് നോക്കി. നതാഷ തന്റെ കാല്ക്കൽ കിടന്നു പിടയുന്നത് കണ്ട് അവന്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു വന്യമായ സംതൃപ്തി തോന്നി.

അവൻ തന്റെ പാന്റിന്റെ സിബ് അഴിച്ചു... നാതാഷയുടെ മുഖത്ത് അവന്റെ കമ്പിയടിച്ചു നിൽക്കുന്ന തടിച്ച കുണ്ണ തൊണ്ണൂറ് ഡിഗ്രിയിൽ മുട്ടിനിന്നു...

"കാണിച്ചു താ നതാഷാ... നിനക്ക് എന്നെ സുഖിപ്പിക്കാൻ