Chapter Title : സുതാര്യമായ തടവറ 2 [ഒറ്റയ്ക്ക് വഴിവെട്ടി വന്നവൻ]

വേണം. ഞാൻ അയാളെ... ഹാന്റിൽ ചെയ്യുന്നുണ്ട്. ഓഹ്... ഗോഡ്!"

സാം നാക്കുകൊണ്ട് അവളുടെ പൂറിലും കൈ കൊണ്ട് അവളുടെ ബ്രസീയറിൽ നിന്നും വലിയ മുലകളെ പുറത്തേക്ക് വലിച്ചെടുക്കുകയും കൈവിരലുകൾ കൊണ്ട് മുലഞെട്ട് തൊട്ട് തലോടി സുഖിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു....

"ആഹ്.. സാ... മാത്യു...."

​മാത്യു: "നതാഷാ? നീ എന്താ ഈ പറയുന്നത്? എന്താ പറ്റിയത്?"

​നതാഷ: (പരമാവധി ശബ്ദം നിയന്ത്രിച്ച്, പക്ഷേ സുഖത്തിന്റെ ആധിക്യത്തിൽ വിറച്ചുകൊണ്ട്) "ഒന്നുമില്ല മാത്യു... പേഷ്യന്റ്... അയാൾ വല്ലാതെ കരയുകയാണ്. എനിക്ക് ഫോൺ വെക്കണം. ഞാൻ... ഞാൻ അര മണിക്കൂറിനുള്ളിൽ എത്തും. നിങ്ങൾ ഉറങ്ങിക്കോ... പ്ലീസ്..."

​അവൾ ഫോൺ കട്ട് ചെയ്ത് ദൂരേക്ക് ബെഡിൽ എറിഞ്ഞു.

അടുത്ത നിമിഷം അവളുടെ ഉള്ളിലെ എല്ലാ അണക്കെട്ടുകളും തകർന്നു. അവൾ പൂറിൽ നിന്നും ധാരയായി കൊഴുപ്പുള്ള മദനജലം സാമിന്റെ വായിലേക്ക് ചുരത്തി....സാം അത് ആർത്തിയോടെ വായിലാക്കി നുണഞ്ഞു...

"ആഹ്ഹ്ഹ്.... സാമ്മ്മ്..."

അവൾ സാമിനെ തന്നിലേക്ക് ആഞ്ഞു വലിച്ചു.

തന്റെ ഭർത്താവ് ഫോണിന്റെ അപ്പുറത്ത് കാരുണ്യത്തോടെ സംസാരിക്കുമ്പോൾ, താൻ ഇവിടെ മറ്റൊരുവന്റെ വന്യമായ കാമത്തിന് ഇരയാകുകയാണെന്ന സത്യം അവളെ കൂടുതൽ ഉത്തേജിപ്പിച്ചു.

സാം അവളുടെ ചുണ്ടുകളെ ഊമ്പിവലിച്ചു... അവളുടെ സ്പോഞ്ച് മുലകൾ അവൻ അമർത്തി പിടിച്ചു...

സാം നൽകുന്ന ആ വേദനയും സുഖവും കലർന്ന അവസ്ഥയിൽ അവൾ ഒരു പ്രാന്തിയെപ്പോലെ അട്ടഹസിച്ചു.

​സാം അവളുടെ ഉടലിൽ തന്റെ നഖങ്ങൾ ആഴ്ത്തി. ആ രാത്രി മലഞ്ചെരുവിനെ നടുക്കിക്കൊണ്ട് അവരുടെ സ്വാസോച്ഛാസങ്ങൾ പ്രകമ്പനം കൊണ്ടു.

നതാഷ അറിഞ്ഞു, താൻ ഇനി ഒരിക്കലും മാത്യുവിന്റെ ആ സുതാര്യമായ തടവറയിലേക്ക് തിരിച്ചു പോകില്ലെന്ന്. അവൾ സാമിന്റെ ഈ ഇരുണ്ട ലോകത്തിലെ നിത്യകാമുകിയായി മാറിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു...

​മാത്യുവിന്റെ ഫോൺ കോൾ കട്ടായതോടെ നതാഷ കട്ടിലിൽ തളർന്നു കിടന്നിരുന്നു... അവളുടെ വിറയൽ ഇപ്പോഴും മാറിയിട്ടില്ല.

മരണത്തെ മുഖാമുഖം കണ്ടു തിരിച്ചുവന്ന ഒരുവളെപ്പോലെ അവൾ സാമിനെ നോക്കി.

​നതാഷ: (കിതച്ചുകൊണ്ട്) "സാം... നിനക്ക് പ്രാന്താണോ? മാത്യുവിന് എന്തെങ്കിലും സംശയം തോന്നിയിരുന്നെങ്കിൽ... എന്റെ ജീവിതം അവിടെ തീർന്നേനെ! നീ എന്തിനാ എന്നെ ഇങ്ങനെ ശ്വാസം മുട്ടിക്കുന്നത്?"

​സാം കട്ടിലിൽ നിന്നും പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റു.