Chapter Title : സുതാര്യമായ തടവറ 3 [ഒറ്റയ്ക്ക് വഴിവെട്ടി വന്നവൻ]

വല്ലാതെ ഇരിക്കുന്നത്? വെയിലടിച്ചതാണോ?"

​നതാഷ: "അല്ല മാത്യു... ചെറിയൊരു തലവേദന കൂടി വരുന്നു. നമുക്ക് വേഗം വീട്ടിലേക്ക് പോകാം."

​അവൾ കാറിലേക്ക് കയറി സീറ്റ് ബെൽറ്റ് ഇടുമ്പോഴും അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ ആ പെൻസിൽ ഡ്രോയിംഗിലെ കണ്ണ് കെട്ടിയിരിക്കുന്ന പെണ്ണിന്റെ രൂപമായിരുന്നു.

സാം തന്നെ ഒരിക്കലും വെറുതെ വിടില്ലെന്നും, രാത്രിയിലെ ആ 'സാഹസികതകൾക്ക് ' താൻ പോകാതിരുന്നാൽ അയാൾ എന്ത് ക്രൂരതയും ചെയ്യുമെന്നും അവൾക്ക് ബോധ്യമായി.

മാത്യു കാർ ഓടിക്കുമ്പോൾ നതാഷ ജനലിലൂടെ പുറത്തെ തിരക്കിലേക്ക് നോക്കിയിരുന്നു.

അവളുടെ ഉള്ളിൽ ആ കറുത്ത തുണി കൊണ്ട് കണ്ണ് കെട്ടിയ ഇരുട്ട് പടരുകയായിരുന്നു.

എന്നാൽ ​മാത്യു അതീവ സന്തോഷത്തോടെ കാർ ഓടിക്കുകയായിരുന്നു.

സിനിമയിലെ നായകന്റെ മഹത്വത്തെക്കുറിച്ചും, പ്രണയത്തിലെ വിട്ടുവീഴ്ചകളെക്കുറിച്ചും അയാൾ വാതോരാതെ സംസാരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.

"എന്തൊരു ക്ലൈമാക്സായിരുന്നു അല്ലേ നതാഷാ? അത്രയും സ്നേഹിക്കാൻ എല്ലാവർക്കും കഴിയില്ല..." മാത്യു പറഞ്ഞു.

​നതാഷ വെറുതെ ഒന്ന് മൂളി. അവളുടെ കണ്ണുകൾ പുറത്തെ ഇരുട്ടിലായിരുന്നു.

അവളുടെ ഉള്ളിൽ സാമും മാത്യുവും തമ്മിലുള്ള വലിയൊരു യുദ്ധം നടക്കുകയാണ്.

​നതാഷ: (മനസ്സിൽ) "സാം... ഇന്നലെ രാത്രി നീ എനിക്ക് സമ്മാനിച്ചത് ഒരു മായിക ലോകമായിരുന്നു. വേദനയും സുഖവും കലർന്ന ഒരു വന്യമായ അനുഭവം. പക്ഷേ അത് എന്റെ യാഥാർത്ഥ്യമല്ലല്ലോ. എന്റെ യഥാർത്ഥ ലോകം ഇതാണ്...!!!

മാത്യുവും ഈ കാറും ആ സുതാര്യമായ തടവറയും ഞങ്ങളുടെ ഈ ശാന്തമായ ജീവിതവുമാണ് യാഥാർഥ്യം.

മാത്യു ചിലപ്പോൾ വലിയൊരു സർജൻ ആയതുകൊണ്ട് തിരക്കിലായിരിക്കും, എനിക്ക് വേണ്ടത്ര ശ്രദ്ധ നൽകാൻ അദ്ദേഹത്തിന് കഴിയില്ലായിരിക്കാം.

പക്ഷേ അതിനർത്ഥം ഞാൻ മറ്റൊരു പുരുഷന്റെ കൂടെ പോകണം എന്നാണോ? ഇത് പാപമല്ലേ?"

അവൾ മനസ്സിൽ ഉരുവിട്ടുകൊണ്ടിരുന്നു..

​മാത്യുവിന്റെ ശബ്ദം ഇടയ്ക്കിടെ അവളുടെ കാതിൽ വന്നു തറച്ചു.

അയാൾ തന്റെ ഭാര്യയെ എത്രത്തോളം വിശ്വസിക്കുന്നുവെന്നും സ്നേഹിക്കുന്നുവെന്നും ആ സംസാരത്തിൽ തെളിഞ്ഞുനിന്നു.

ആ വിശ്വാസം നതാഷയുടെ നെഞ്ചിൽ ഒരു ഭാരം പോലെ അമർന്നു.

​സാം അയച്ച ആ വശ്യമായ സ്കെച്ച് അവളുടെ കൺമുന്നിൽ വീണ്ടും തെളിഞ്ഞു വന്നു.

അവന്റെ വന്യമായ പ്രലോഭനങ്ങളും തന്നെ തളർത്തുന്ന നോട്ടവും അവൾക്ക് ഭയമുണ്ടാക്കി.

മാത്യു കാറിൽ ഇരുന്ന്