Chapter Title : സുതാര്യമായ തടവറ 3 [ഒറ്റയ്ക്ക് വഴിവെട്ടി വന്നവൻ]

ഒരു കവറിലാക്കി ഭദ്രമായി എടുത്തു കീശയിൽ വെച്ചു...മേശപ്പുറത്തിരുന്ന ഹെൽമെറ്റും ബൈക്കിന്റെ കീയും എടുത്ത് അവൻ പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി.

തന്റെ കരുത്തുറ്റ ബൈക്ക് സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്യുമ്പോൾ ആ ശബ്ദം മലനിരകളിൽ പ്രതിധ്വനിച്ചു.

പോകുന്ന വഴിക്ക് അവൻ ഒരു മെഡിക്കൽ ഷോപ്പിൽ കയറി ഒരു പാക്കറ്റ് കോണ്ടം വാങ്ങി പാന്റിന്റെ കീശയിൽ തിരുകി..അവൻ ലക്ഷ്യമിടുന്നത് നതാഷയുടെ ഹോസ്പിറ്റലാണ്. അവൾ അവിടെ കാണുമെന്ന് അവന് ഉറപ്പായിരുന്നു...

അതേസമയം ​തലേദിവസത്തെ സംഘർഷങ്ങൾക്കും സിനിമയ്ക്കും ശേഷം നതാഷ അന്ന് പതിവിലും നേരത്തെ ഉണർന്നു.

ജനലിലൂടെ അരിച്ചിറങ്ങുന്ന പ്രഭാതവെളിച്ചത്തിന് ഒരു പ്രത്യേക തെളിച്ചം ഉള്ളതുപോലെ അവൾക്ക് തോന്നി.

മനസ്സിനെ അലട്ടിക്കൊണ്ടിരുന്ന ആ വലിയ ഭാരം ഇറക്കിവെച്ചതുപോലെ ഒരു പുതുതുടക്കം അവൾ ആഗ്രഹിച്ചു.

​അവൾ പതുക്കെ കൈയെത്തിച്ച് മേശപ്പുറത്തിരുന്ന ഫോണെടുത്തു. ഹൃദയമിടിപ്പോടെ നോക്കിയെങ്കിലും സാമിന്റെ മെസ്സേജുകൾ ഒന്നും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.

​നതാഷ: (മനസ്സിൽ ഒരു ആശ്വാസത്തോടെ) "സാം മറുപടി അയച്ചിട്ടില്ല. ഒരുപക്ഷേ ഞാൻ പറഞ്ഞത് അവന് മനസ്സിലായിട്ടുണ്ടാകും. അവൻ എന്നെ എന്റെ വഴിക്ക് വിടുമായിരിക്കും.!!"

​എങ്കിലും, അപ്പുറത്ത് സമാധാനമായി ഉറങ്ങുന്ന മാത്യുവിനെ നോക്കിയപ്പോൾ അവളുടെ ഉള്ളിൽ കുറ്റബോധം ഒരു കനലായി നീറി.

തന്നെ ഇത്രയേറെ വിശ്വസിക്കുന്ന ഈ മനുഷ്യനെ താൻ ചതിച്ചു എന്ന സത്യം അവളെ തളർത്തി.

ഇന്നുമുതൽ മാത്യുവിനോട് കൂടുതൽ വിശ്വസ്തത പുലർത്തുമെന്ന് അവൾ ഉറപ്പിച്ചു.

അവൾ വേഗത്തിൽ കുളിച്ച്, ഒരു ഇളം നിറത്തിലുള്ള സാരിയുടുത്ത് ഹോസ്പിറ്റലിൽ പോകാൻ തയ്യാറായി.

​അവൾ ബാഗ് എടുക്കുമ്പോഴാണ് മാത്യു ഉറക്കമുണർന്നത്.

​മാത്യു: (കണ്ണുകൾ തിരുമ്മി ചിരിച്ചുകൊണ്ട്)

"ഇന്ന് നേരത്തെ റെഡിയായല്ലോ നതാഷാ... ഞാൻ വിചാരിച്ചു ഇന്നലെ സിനിമ കണ്ട് വൈകിയത് കൊണ്ട് നീ അല്പം കൂടി ഉറങ്ങുമെന്ന്.!!"

​നതാഷ: "ഇല്ല മാത്യു... ഇന്ന് കുറച്ച് നേരത്തെ ചെല്ലാം എന്ന് കരുതി. നിങ്ങൾ എഴുന്നേൽക്കുന്നില്ലേ?"

​മാത്യു: "ഇന്ന് എനിക്ക് ഹോസ്പിറ്റലിൽ ഉടനെ പോകേണ്ട. വൈകുന്നേരത്തെ ആ മേജർ സർജറിയുടെ കുറച്ച് പ്രെപ്പറേഷൻസ് ഉണ്ട്, അത് വീട്ടിലിരുന്ന് ചെയ്യാം എന്ന് വിചാരിച്ചു.

പിന്നെ നതാഷാ...

ഇന്നത്തെ സർജറി അല്പം കോംപ്ലിക്കേറ്റഡ് ആണ്. ഒരുപക്ഷേ രാത്രി എനിക്ക് വീട്ടിലേക്ക് വരാൻ കഴിഞ്ഞെന്ന് വരില്ല. ഹോസ്പിറ്റലിൽ