Chapter Title : സുതാര്യമായ തടവറ 3 [ഒറ്റയ്ക്ക് വഴിവെട്ടി വന്നവൻ]

ഒരാളെ ചതിച്ച്, നിന്നെപ്പോലെ ഒരു മൃഗത്തോടൊപ്പം രണ്ടുരാത്രികൾ ചിലവഴിച്ചതിൽ ഞാൻ ഇന്ന് അപമാനിക്കപ്പെട്ടവളായി തോന്നുന്നു.

എന്റെ ജീവിതം കുളം തോണ്ടാൻ വന്ന ഒരുത്തൻ! നിനക്ക് പ്രണയമറിയില്ല സാം... നിനക്ക് വേട്ടയാടാൻ മാത്രമേ അറിയൂ.!!"

​അവളുടെ വാക്കുകൾ ഓരോന്നും മൂർച്ചയുള്ള അമ്പുകൾ പോലെ സാമിന് നേരെ പാഞ്ഞു.

നതാഷയുടെ കണ്ണുകളിൽ നിന്നും കണ്ണീർ ഒഴുകുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

​നതാഷ: "നീ വിചാരിക്കണ്ട, ലില്ലിയെ വശീകരിച്ചത് കണ്ട് ഞാൻ പേടിക്കുമെന്ന്.

നിന്റെ ഈ വൃത്തികെട്ട കളി എവിടെ വേണമെങ്കിലും അവസാനിപ്പിച്ചോ.

പക്ഷേ ഇനിയൊരു തവണ കൂടി എന്റെയോ എന്റെ ചുറ്റുമുള്ളവരുടെയോ നിഴലിൽ കണ്ടാൽ ഞാൻ ആരാണെന്ന് നീ അറിയും. നീ എന്റെ ശരീരം കണ്ടിട്ടുണ്ടാകും സാം, പക്ഷേ എന്റെ പക നീ കണ്ടിട്ടില്ല!"

​വാക്കുകൾ മുറിഞ്ഞുപോയ നതാഷ, തന്റെ കണ്ണീർ തുടച്ചുകൊണ്ട് സാമിനെ ഒന്ന് അറപ്പോടെ നോക്കിയിട്ട് ഹോസ്പിറ്റലിന്റെ ഉള്ളിലേക്ക് വേഗത്തിൽ നടന്നുപോയി.

അവളുടെ ഓരോ ചുവടിലും തകർന്ന ഒരുവളുടെ വീര്യമുണ്ടായിരുന്നു.

​സാം അവിടെത്തന്നെ നിശ്ചലനായി നിന്നു.

ഹെൽമെറ്റ് കയ്യിൽ മുറുക്കിപ്പിടിച്ച് അവൻ നതാഷ പോകുന്ന ദിക്കിലേക്ക് നോക്കി.

ജീവിതത്തിൽ ആദ്യമായി ആരോ തന്നെ ശപിച്ചതുപോലെ, തന്നെ ഉള്ളിൽനിന്നും വിറപ്പിച്ചതുപോലെ സാമിന് തോന്നി.

അവന്റെ വന്യതയ്ക്ക് മേൽ നതാഷയുടെ കണ്ണുനീർ വീണപ്പോൾ ഉണ്ടായ ആ നീറ്റൽ അവൻ ആദ്യമായി അനുഭവിക്കുകയായിരുന്നു.

അവൻ എന്ത് ചെയ്യണമെന്നറിയാതെ, ആ ബൈക്കിന് മുകളിൽ ഒരു പ്രതിമയെപ്പോലെ അല്പനേരം ഇരുന്നുപോയി.!!

​പാർക്കിംഗിൽ വെച്ച് സാമിനെ ആവോളം ശപിച്ച്, ആ മനസ്സിന്റെ ഭാരം കണ്ണീരായി ഒഴുക്കിക്കളഞ്ഞ് നതാഷ ക്യാബിനിലേക്ക് തിരിച്ചെത്തി.

അകത്തേക്ക് കയറിയ നതാഷ കണ്ടത് തന്റെ ക്ലിനിക്കൽ ഉപകരണങ്ങൾ അടുക്കി വെക്കുന്ന ലില്ലിയെയാണ്.

ലില്ലിയുടെ മുഖത്തെ ആ സംതൃപ്തിയും വിയർത്തൊട്ടിയ മുടിയിഴകളും നതാഷയുടെ ഉള്ളിലെ അഗ്നി ആളിപ്പടർത്തി.

​നതാഷ മേശയ്ക്കടുത്തെത്തി തന്റെ ബാഗ് ആഞ്ഞു വലിച്ചെറിഞ്ഞു. ആ ശബ്ദം കേട്ട് ലില്ലി ഞെട്ടി തിരിഞ്ഞു നോക്കി.

​നതാഷ: (അലറിക്കൊണ്ട്) "എന്താടി നിന്റെ വിചാരം?

ഈ ഹോസ്പിറ്റൽ നിന്റെ തന്തയുടെ വകയാണെന്നോ?

എന്റെ ക്ലിനിക്കിന്റെ ഉള്ളിൽ വെച്ച്, പേഷ്യന്റിനെ നോക്കേണ്ട സമയത്ത് ഒരു അപരിചിതന്റെ കൂടെ ആരും കാണാത്ത റൂമിൽ കയറി