Chapter Title : സുതാര്യമായ തടവറ 3 [ഒറ്റയ്ക്ക് വഴിവെട്ടി വന്നവൻ]

ജോലികൾ യന്ത്രം പോലെ ചെയ്തുകൊണ്ടിരുന്നു.

നതാഷയുടെ ശകാരം ലില്ലിക്ക് വലിയ വിഷമുണ്ടാക്കിയെങ്കിലും, ആ ചെക്കപ്പ് റൂമിൽ വെച്ച് സാം തനിക്ക് നൽകിയ വന്യമായ സുഖം ലില്ലിയുടെ മനസ്സിൽ മായാതെ നിന്നു.

ഇടയ്ക്കിടെ തന്റെ അടിവയറ്റിൽ അനുഭവപ്പെടുന്ന ആ തരിപ്പും സാമിന്റെ കൈകളുടെ സ്പർശനവും ഓർക്കുമ്പോൾ ലില്ലിക്ക് നതാഷയുടെ ദേഷ്യം ഒന്നുമല്ലെന്ന് തോന്നി.

​നതാഷയാകട്ടെ, തന്റെ പ്രൊഫഷണൽ ലോകത്ത് വല്ലാത്തൊരു ശൂന്യത അനുഭവിച്ചു. മനസ്സ് നിറയെ സാമിനോടുള്ള വെറുപ്പും മാത്യുവിനോടുള്ള കുറ്റബോധവും മാത്രമായിരുന്നു.

അങ്ങനെ ​സമയം അഞ്ചര കഴിഞ്ഞു. നതാഷ തന്റെ ബാഗുമെടുത്ത് ഹോസ്പിറ്റലിൽ നിന്നും ഇറങ്ങാൻ ഒരുങ്ങി.

ലില്ലി പുറത്ത് തല താഴ്ത്തി നിൽക്കുന്നത് കണ്ടിട്ടും അവൾ ശ്രദ്ധിക്കാതെ പാർക്കിംഗിലേക്ക് നടന്നു.

വണ്ടിയിൽ കയറി സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്യാൻ ഒരുങ്ങിയപ്പോഴാണ് അവളുടെ ഫോൺ ശബ്ദിച്ചത്.

​പരിചയമില്ലാത്ത ഒരു നമ്പറായിരുന്നു അത്. സാം ആയിരിക്കുമെന്ന് കരുതി അവൾ ആദ്യം ഫോൺ എടുക്കാൻ മടിച്ചെങ്കിലും, അത് കട്ട് ആവാതെ ബെൽ അടിച്ചു കൊണ്ടേയിരുന്നു.

ഒടുവിൽ അവൾ കോൾ അറ്റൻഡ് ചെയ്തു.

​നതാഷ: "ഹലോ?"

​മറുഭാഗത്ത് അല്പനേരം നിശബ്ദതയായിരുന്നു.

പിന്നീട് പരുക്കനായ, വെറുപ്പ് തോന്നിപ്പിക്കുന്ന ഒരു ചിരി കേട്ടു. അത് സാമിന്റേതല്ലെന്ന് നതാഷയ്ക്ക് പെട്ടെന്ന് മനസ്സിലായി.

​അജ്ഞാതൻ (വക്കച്ചൻ): "എന്താ ഡോക്ടറേ... അപ്പോയിന്റ്മെന്റ് ഇല്ലാതെ വിളിച്ചതിൽ വിഷമമായോ? എനിക്ക് നിങ്ങളെ ഒന്ന് കാണണമല്ലോ.."

​നതാഷ: (ഭയത്തോടെ) "ആരാണ് നിങ്ങൾ? എന്തിനാണ് എന്നെ വിളിക്കുന്നത്?"

​വക്കച്ചൻ: "ഞാൻ ആരാണെന്നതിൽ കാര്യമില്ല ഡോക്ടറേ...

പക്ഷേ ഡോക്ടറുടെ കയ്യിലില്ലാത്ത ചില കൗതുകകരമായ കാഴ്ചകൾ എന്റെ കയ്യിലുണ്ട്.

ഇന്നലെ പുലർച്ചെ ആ റേഡിയോ സ്റ്റേഷനിലേക്ക് കയറുന്ന ഇടവഴിയിൽ ആ