Chapter Title : സുതാര്യമായ തടവറ 4 [ഒറ്റയ്ക്ക് വഴിവെട്ടി വന്നവൻ]

ആപത്ത് കഴിഞ്ഞില്ലേ?
മാനം രക്ഷിച്ചില്ലേ?
ഇനി എന്തിനാണ് എന്നെ ഇങ്ങനെ ശ്വാസം മുട്ടിക്കുന്നത്?
എന്നെ എന്റെ വഴിക്ക് വിട്ടേക്ക്!"

​സാമിന്റെ ആക്രോശങ്ങൾ നതാഷയുടെ കാതുകളിൽ പതിഞ്ഞതേയില്ല.

അവൾ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല.

അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ നിന്ന് കണ്ണുനീർ കവിളിലൂടെ ഒലിച്ചിറങ്ങി.

ഒരു നിമിഷം അവൾ സാമിന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് തീക്ഷ്ണമായി നോക്കി.

പിന്നീട് നടന്നത് സാമിന് ചിന്തിക്കാവുന്നതിലും അപ്പുറമായിരുന്നു.

​അവൾ വേഗത്തിൽ നടന്ന് അയാളുടെ അരികിലെത്തി.

സാമിന്റെ ഉറച്ച ചുമലുകളിൽ പിടിച്ചു തൂങ്ങി
തന്റെ കാൽവിരലുകളിൽ ഉയർന്നുനിന്ന് അവൾ സാമിന്റെ പരുക്കൻ ചുണ്ടുകളെ തന്റെ അധരങ്ങൾ കൊണ്ട് വന്യമായി ബന്ധിച്ചു.

ഒരു പ്രണയദാഹിയായ വേഴാമ്പലിനെപ്പോലെ അവൾ സാമിനെ ആഞ്ഞു പുണർന്നു.

സാമിന്റെ അധരങ്ങളിൽ പടർന്ന ആ ഉപ്പുവെള്ളം അവളുടെ പശ്ചാത്താപത്തിന്റെയും തിരിച്ചറിവിന്റെയും രുചിയായിരുന്നു.

​ആ ഹൈവേയിലൂടെ ദൂരെ വാഹനങ്ങൾ പാഞ്ഞുപോകുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

അവയുടെ വെളിച്ചം അവരെ സ്പർശിച്ചു കടന്നുപോയി.

പക്ഷേ നതാഷയ്ക്ക് ലോകം നിലച്ചുപോയിരുന്നു.

തന്നെ ഒരു മൃഗമെന്ന് വിളിച്ച നാവുകൊണ്ട് അവൾ സാമിന്റെ വന്യതയെ ചുംബിച്ചു കീഴടക്കുകയായിരുന്നു.

ഒരു നിമിഷം സാം സ്തംഭിച്ചുനിന്നുപോയി. പരുക്കനായ ആ വേട്ടക്കാരന്റെ കൈകൾ ആദ്യമായി ഒരു പെണ്ണിന്റെ സ്പർശനത്തിൽ വിറയ്ക്കുന്നത് അയാൾ അറിഞ്ഞു.

എവിടെനിന്നോ തുടങ്ങിയ ആ ബന്ധം പ്രണയത്തിന്റെ നിഗൂഢമായ ഏടുകളിലേക്ക് വഴിമാറുകയായിരുന്നു.

​ചുംബനത്തിന് ശേഷം അവൾ സാമിനെ വിട്ടു.

സാമിന്റെ കൈ പിടിച്ചു വലിച്ചു തന്റെ കാറിനടുത്തേക്ക് കൊണ്ടുപോയി.

ഒരു വാക്ക് പോലും മിണ്ടാതെ അവൾ അവനെ പാസഞ്ചർ സീറ്റിൽ കയറ്റിയിരുത്തി.

അവളുടെ മുഖത്ത് ഇപ്പോൾ ഒരു പുതിയ നിശ്ചയദാർഢ്യമുണ്ടായിരുന്നു. അവൾ കാർ സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്തു നേരെ തന്റെ വീട്ടിലേക്ക് ലക്ഷ്യം വച്ചു...

​സാമിന് ഒന്നും പറയാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.

അയാളുടെ മനസ്സ് ലില്ലിയുടെ വീട്ടിൽ താൻ കെട്ടിയിട്ട ആ ഉടലിനെക്കുറിച്ച് ഒരു നിമിഷം ചിന്തിച്ചെങ്കിലും നതാഷയുടെ ഈ പുതിയ വന്യത അവനെ തളർത്തിക്കളഞ്ഞിരുന്നു.

രാത്രിയുടെ അവസാന യാമങ്ങളിൽ നതാഷ തന്റെ രക്ഷകനെ തന്റെ സ്വകാര്യ ലോകത്തേക്ക് കൂട്ടിക്കൊണ്ടുപോയി.

ഹൈവേയിലെ ആ വന്യമായ ചുംബനത്തിന് ശേഷം കാർ നഗരത്തിന്റെ ഉൾവീഥികളിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു.

നതാഷയുടെ ഉള്ളിലെ ഭയം പൂർണ്ണമായും അലിഞ്ഞുപോയിരുന്നു..

പകരം ഒരുതരം ഉന്മാദവും ആശ്വാസവും