Chapter Title : സുതാര്യമായ തടവറ 4 [ഒറ്റയ്ക്ക് വഴിവെട്ടി വന്നവൻ]

അവളെ പൊതിഞ്ഞു. ഡ്രൈവിംഗ് സീറ്റിലിരുന്ന് അവൾ വാതോരാതെ സംസാരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. സാമിനെ നോക്കി ഇടയ്ക്കിടെ അവൾ ചിരിച്ചു.

നതാഷ: (ആവേശം അടക്കാനാവാതെ) "സാം... എനിക്ക് വിശ്വസിക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല. ഞാൻ എത്രമാത്രം പേടിച്ചുവെന്നോ?

വക്കച്ചൻ ആ ഫോണിൽ ആ പാട്ട് വെച്ച് എന്നോട് ഡാൻസ് ചെയ്യാൻ പറഞ്ഞപ്പോൾ...

ദൈവമേ, എന്റെ ആത്മാവ് പോയി എന്നാണ് ഞാൻ കരുതിയത്. ആ സെക്യൂരിറ്റിയുടെ ആ നോട്ടം... ഇപ്പോഴും എനിക്ക് അറപ്പ് തോന്നുന്നു."

സാം ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല. അയാൾ സീറ്റിലേക്ക് ചാരിയിരുന്ന് പുറത്തെ ഇരുട്ടിലേക്ക് നോക്കി.

നതാഷയുടെ ശബ്ദം അയാളുടെ കാതുകളിൽ പതിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും അയാളുടെ മനസ്സിൽ ലില്ലിയുടെ വീട്ടിലെ കെട്ടുപോകാത്ത ആസക്തിയുടെ കനലുകളായിരുന്നു.

നതാഷ: (ഒന്ന് പൊട്ടിച്ചിരിച്ചുകൊണ്ട്) "പക്ഷേ സാം...

സാം ആ ഡോർ ചവിട്ടിത്തുറന്ന് അകത്തേക്ക് വന്നപ്പോൾ...

ശരിക്കും ഒരു സിനിമയിലെ ഹീറോയെപ്പോലെ തോന്നി.
എന്നിട്ട് സാം അയാളെ ഇട്ട് തല്ലിയ ആ തല്ല്!
അയാളുടെ മൂക്ക് ഇടിച്ച് താൻ പരത്തിയത് കണ്ടപ്പോൾ സത്യം പറഞ്ഞാൽ എനിക്ക് വല്ലാത്ത സന്തോഷം തോന്നി. പാവം വക്കച്ചൻ... അയാൾ ഇനി ആ ജില്ലയിലേക്ക് പോലും വരില്ലെന്ന് ഉറപ്പാണ്."

അവൾ പതുക്കെ തന്റെ ഇടതുകൈ നീട്ടി സാമിന്റെ തോളിൽ അമർത്തി. സാമിന്റെ വിയർപ്പിന്റെയും പൗരുഷത്തിന്റെയും മണം ആ കാറിനുള്ളിൽ നിറഞ്ഞുനിന്നു.

നതാഷ: "സാം... എന്തിനാ ഇങ്ങനെ മിണ്ടാതെ ഇരിക്കുന്നത്?
എന്നോട് ഇപ്പോഴും ദേഷ്യമാണോ?

സാം ഇല്ലായിരുന്നെങ്കിൽ ഇന്ന് എന്റെ ജീവിതം അവസാനിച്ചേനെ. എനിക്ക് സാം തന്ന ആ പഴയ പാടുകളേക്കാൾ വലിയ പാടുകൾ ഇന്ന് എന്റെ മനസ്സിൽ അയാൾ ഉണ്ടാക്കിയേനെ. താൻ ആണ് എന്നെ വീണ്ടും ജീവിപ്പിച്ചത്..."

സാം പതുക്കെ തല തിരിച്ച് അവളുടെ തിളങ്ങുന്ന കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി.

ആ നോട്ടത്തിൽ ഒരു വേട്ടക്കാരന്റെ തീക്ഷ്ണതയുണ്ടായിരുന്നു.

അയാൾ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ലെങ്കിലും അയാളുടെ നിശബ്ദത നതാഷയെ കൂടുതൽ പ്രലോഭിപ്പിച്ചു.

മാത്യു ഇല്ലാത്ത ആ വീട്ടിലേക്ക് താൻ കൊണ്ടുപോകുന്നത് ഒരു അപകടകാരിയായ മനുഷ്യനെയാണെന്ന് അവൾക്കറിയാമായിരുന്നു.

എങ്കിലും ആ അപകടത്തിൽ വീഴാൻ അവൾ ഇപ്പോൾ കൊതിക്കുന്നു.

കാർ പതുക്കെ നതാഷയുടെ വലിയ വീട്ടിലേ പോർച്ചിലേക്ക് കയറി നിന്നു.

എൻജിൻ ഓഫ് ചെയ്തപ്പോൾ വീണ്ടും