Chapter Title : സുതാര്യമായ തടവറ 5 [ഒറ്റയ്ക്ക് വഴിവെട്ടി വന്നവൻ]

അയാളുടെ ശബ്ദം ദേഷ്യം കൊണ്ട് അടഞ്ഞുപോയി.

​അയാൾ ഒട്ടും വൈകിയില്ല.

ആൾക്കൂട്ടത്തെ തള്ളിമാറ്റി അയാൾ പുറത്ത് നിർത്തിയ തന്റെ കാറിന് അടുത്തേക്ക് കുതിച്ചു.

വളരെ വേഗം അയാൾ കാറിനുള്ളിലേക്ക് കയറി സ്റ്റിയറിംഗിൽ ആഞ്ഞടിച്ചു.

നതാഷയെയും ആ തെണ്ടി സാമിനെയും ഇന്ന് രാത്രി വെറുതെ വിടില്ലെന്ന് അയാൾ ഉറപ്പിച്ചു.

ടയറുകൾ നിലവിളിച്ചുകൊണ്ട് കരിമ്പുക ഉയർത്തി മാത്യുവിന്റെ കാർ ആ ബൈക്കിനെ പിന്തുടർന്ന് നഗരത്തിന്റെ ഇരുട്ടിലേക്ക് കുതിച്ചുപാഞ്ഞു.

രാത്രിയുടെ നിശബ്ദതയെ കീറിമുറിച്ചുകൊണ്ട് സാമിന്റെ ഹിമാലയൻ ബൈക്ക് നഗരത്തിലൂടെ പാഞ്ഞു.

മറ്റു വണ്ടികൾക്കിടയിലൂടെ സാം ആ ബൈക്കിനെ വളഞ്ഞുപുളഞ്ഞ് വെട്ടിക്കുമ്പോൾ ആ സ്പീഡിൽ നതാഷയുടെ ആ ചെറിയ വസ്ത്രം പാറിപ്പറക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

അവളുടെ വെളുത്ത തുടകൾ കാറ്റേറ്റ് തണുക്കുമ്പോഴും അവൾ ഭയത്തോടെ സാമിനെ മുറുക്കിപ്പിടിച്ചു.

​നതാഷ: "സാം... സാം പതുക്കെ പോ... എനിക്ക് പേടിയാകുന്നു!"

​സാം: (ആവേശത്തോടെ അലറിക്കൊണ്ട്) "സമയമില്ല നതാഷാ... നിന്നെ ഈ വേഷത്തിൽ ഇങ്ങനെ എന്റെ പിന്നിൽ ഇരുത്തിയിട്ട് എന്റെ ശരീരം മുഴുവൻ തരിക്കുന്നു. നിന്നെ എത്രയും വേഗം എനിക്ക് എന്റേതാക്കണം. ആഹ്ഹ..."

​അതേസമയം മാത്യു തന്റെ കാറിനുള്ളിൽ ഒരു ഭ്രാന്തനെപ്പോലെ വണ്ടി ഓടിക്കുകയായിരുന്നു.

സാമിന്റെ ബൈക്കിന്റെ വേഗതയുമായി മത്സരിക്കാൻ അയാളുടെ കാറിന് കഴിയുന്നില്ല.

തന്റെ മുന്നിൽ തടസ്സമായി നിൽക്കുന്ന വണ്ടികളെ നോക്കി അയാൾ അലറി.

"മാറടാ... വഴി മാറടാ മൈരുകളേ!"

​മാത്യു സർവ്വ ശക്തിയുമെടുത്ത് കാർ കുതിപ്പിച്ചു.

ആ ബൈക്കിന്റെ പിൻവിളക്കുകൾ തന്റെ കണ്മുന്നിൽ തന്നെയുണ്ട്.

എന്നാൽ വിധി അയാളെ വീണ്ടും ചതിച്ചു.

ജംഗ്ഷനിലെ ട്രാഫിക് ലൈറ്റ് ചുവപ്പായി മാറി.

വണ്ടികൾ നിരന്നുനിന്നു. പക്ഷേ സാം തന്റെ ബൈക്ക്