Chapter Title : സുതാര്യമായ തടവറ 6 [ഒറ്റയ്ക്ക് വഴിവെട്ടി വന്നവൻ]

സങ്കടവും രോഷവും ഒരു ലഹരിക്കായി ദാഹിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

മാത്യു തടയാൻ ആഞ്ഞപ്പോഴേക്കും അവൾ ആ ബോട്ടിൽ തുറന്ന് വായലേക്ക് ധാരധാരയായി ഒഴിച്ചു.

​മാത്യു: (ഭീതിയോടെ അലറിക്കൊണ്ട്) "ലില്ലി... വേണ്ട! അത് കുടിക്കരു............ ലില്ലി...!"

​പക്ഷേ വൈകിപ്പോയിരുന്നു. ആ കടും ചുവപ്പ് നിറത്തിലുള്ള വൈൻ അവളുടെ തൊണ്ടയിലൂടെ ഉള്ളിലേക്ക് ഇറങ്ങിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു.

ഉത്തേജനം ലഭിക്കാൻ സാധാരണ നൽകേണ്ടതിന്റെ അഞ്ചിരട്ടിയിലധികം മരുന്ന് ചേർത്ത ആ ദ്രാവകം അവളുടെ രക്തത്തിൽ പടരാൻ നിമിഷങ്ങൾ മതിയായിരുന്നു.

ഒപ്പം ട്രൂത് സിറും എഫക്റ്റും എങ്ങനെ അവളിൽ പ്രതിഫലിക്കും എന്ന് അയാൾക്ക് ചിന്തിക്കാൻ പോലും ആയില്ല..

​ബോട്ടിൽ താഴെ വെച്ച ലില്ലിയുടെ കണ്ണുകൾ പെട്ടെന്ന് വികസിച്ചു.

അവളുടെ ഉടലിലൂടെ ഒരു വൈദ്യുത പ്രവാഹം കടന്നുപോയതുപോലെ അവൾ ഒന്ന് വിറച്ചു. മാത്യു സ്തംഭിച്ചുപോയി.

നതാഷയ്ക്ക് വേണ്ടി താൻ ഒരുക്കിയ ആ നരകം ഇപ്പോൾ ഈ പാവം ലില്ലിയുടെ സിരകളിൽ അഗ്നിയായി പടരുകയാണ്.

അതേസമയം നഗരത്തിലെ റേഡിയോ സ്റ്റേഷന് സമീപത്തെ നിശബ്ദമായ ആ ഇടവഴിയിൽ സാമിന്റെ ബൈക്ക് വന്നു നിന്നു.

മങ്ങിയ തെരുവുവിളക്കിന്റെ വെളിച്ചത്തിൽ നതാഷയുടെ ആ കറുത്ത കാർ ഒരു നിഴൽ പോലെ അവിടെ കാത്തുനിൽപ്പുണ്ടായിരുന്നു.

ബൈക്കിൽ നിന്നും താഴെയിറങ്ങിയ നതാഷയ്ക്ക് തന്റെ കാലുകൾക്ക് വല്ലാത്തൊരു തളർച്ച അനുഭവപ്പെട്ടു.

സാമിന്റെ സാമീപ്യം വിട്ടുപോകുന്നതിലെ ഒരുതരം ശൂന്യത അവളിൽ പടർന്നു.

​സാം ബൈക്കിന്റെ എഞ്ചിൻ ഓഫാക്കി അവളെ നോക്കി.

ഹെൽമെറ്റിന്റെ ഗ്ലാസിനുള്ളിലൂടെ അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ കണ്ടത് പ്രണയമായിരുന്നില്ല, മറിച്ച് വരാനിരിക്കുന്ന എന്തോ ഒരു വലിയ ദുരന്തത്തിന്റെ മുൻകൂർ ഭീതി പോലെ ഒരു നിഗൂഢതയായിരുന്നു.

​സാം: (മൃദുവായ സ്വരത്തിൽ ഹെൽമെറ്റ്‌ മാറ്റിക്കൊണ്ട്) "എത്തുമ്പോൾ