Chapter Title : സുതാര്യമായ തടവറ 6 [ഒറ്റയ്ക്ക് വഴിവെട്ടി വന്നവൻ]

എന്തൊക്കെ എന്റെ കൂടെ വന്നതിനു ശേഷം നീ ഉണ്ടാക്കിയോ അതൊക്കെ നീ മറന്നേക്ക്.

ഒക്കെ ഞാൻ തിരിച്ചെടുക്കും.. കേട്ടോടീ...

എന്റെ കണ്മുന്നിൽ കാണരുത് നിന്നെ ഇനി!

എല്ലാം പൂജ്യത്തിൽ നിന്നു തുടങ്ങിക്കോഡീ നീ......!!

വേറെ എവിടെയാന്ന് വെച്ചാ പോയിക്കോ... ആഹ്... ഗ്രാഹ്ഹ്ഹ്...!"

​മാത്യു തന്റെ സർവ്വ ശക്തിയും എടുത്ത് അവളുടെ ചന്തിയിൽ ആഞ്ഞടിച്ചു.

അവസാനത്തെ ആഞ്ഞുകയറ്റത്തിൽ അയാൾ നതാഷയുടെ ഉള്ളിലേക്ക് തന്റെ പക മുഴുവൻ ചീറ്റിച്ചു.

ഏറെ നേരത്തെ ഈ തകർപ്പൻ താണ്ഡവത്തിന് ശേഷം, മരുന്നിന്റെ വീര്യം പതുക്കെ സ്ഖലനത്തിലേക്ക് വഴിമാറിയിരുന്നു.

മാത്യു ഒരു അവസാന പ്രഹരം എന്നപോലെ നതാഷയുടെ ഉള്ളിലേക്ക് തന്റെ പൗരുഷം ആഴ്ത്തി ഇറക്കി അവിടെത്തന്നെ അവൾക്കു മീതെ തളർന്നു വീണു. അയാളുടെ ശ്വാസം നതാഷയുടെ കഴുത്തിൽ ആഞ്ഞു പതിച്ചു.

നതാഷ അനക്കമില്ലാതെ, അപമാനിതയായി, വേദന കൊണ്ട് പുളഞ്ഞ് ആ തറയിൽ തന്നെ കിടന്നു. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ നിന്നും ഒഴുകിയ നീർ കണങ്ങൾ ആ തറയിലെ രതിയുടെ അവശിഷ്ടങ്ങളുമായി കലർന്നു.

​

ലില്ലി പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റ് അവൾ മാത്യുവിനെ നോക്കി ഒന്ന് കണ്ണ് കാണിച്ചു.

​ലില്ലി: "മതിയായില്ലേ സാർ? ഇവൾക്ക് ഇനി നമ്മളെ കാണുമ്പോൾ തലയുയർത്താൻ കഴിയില്ലല്ലോ... അതുമതി എനിക്ക്.ഹഹഹ!!"

മാത്യു :"ഹഹ...ഇറങ്ങിപ്പോയിക്കോളണം.. കേട്ടോടി കൂതിച്ചിമോളെ..."

തറയിൽ നിസ്സഹായയായി കിടക്കുന്ന നതാഷയുടെ മുഖത്തേക്ക് ആ അവസാനത്തെ ആക്രോശവും എറിഞ്ഞു കൊടുത്ത് മാത്യു എഴുന്നേറ്റു.

ലില്ലിയുടെ അരക്കെട്ടിലൂടെ കൈകൾ ചുറ്റിപ്പിടിച്ച്, അവൾക്ക് ചുടുചുംബനങ്ങൾ നൽകിക്കൊണ്ട് അയാൾ പടികൾ കയറി മുകളിലെ ബെഡ്റൂമിലേക്ക് നടന്നു.

ആ പോക്ക് നോക്കിനിൽക്കാനേ കലങ്ങിയ കണ്ണുകളുമായി നതാഷയ്ക്ക് കഴിഞ്ഞുള്ളൂ.

താൻ പടുത്തുയർത്തിയ