Chapter Title : സുതാര്യമായ തടവറ 7 [ഒറ്റയ്ക്ക് വഴിവെട്ടി വന്നവൻ]

ഇത്രയും ഹൃദ്യമായി ചിരിക്കുന്നതെന്ന് അവൾക്ക് തോന്നി.

മാത്യുവിന്റെ ആഡംബര വീട്ടിലെ വലിയ അടുക്കളയിൽ താൻ എന്നും തനിച്ചായിരുന്നു.

അവിടെ പാചകം എന്നത് ഒരു യാന്ത്രികമായ ജോലി മാത്രമായിരുന്നു.

പക്ഷേ ഇവിടെ, സാമിന്റെ സാമീപ്യം ആ നിമിഷങ്ങളെ ഒരു ഉത്സവമാക്കി മാറ്റി.

​നതാഷ: "എന്റെ കാര്യം വിട്...നീ ഈ സ്പീഡിൽ ഉള്ളി അരിയുന്നത് കണ്ടിട്ട് എനിക്ക് പേടിയാവുന്നു.. വിരലൊന്നും മുറിക്കരുത്!"

​ഭക്ഷണത്തിനിടയിൽ അവർ പരസ്പരം തമാശകൾ പറയുകയും കളിചിരികളിൽ മുഴുകുകയും ചെയ്തു.

മാത്യുവിന്റെ ആക്രോശങ്ങളും, ലില്ലിയുടെ അസൂയ നിറഞ്ഞ നോട്ടവും, ഇന്നലെ തറയിൽ വീണുകിടന്ന് അനുഭവിച്ച ആ വലിയ അപമാനവും ഒക്കെ സാമിന്റെ ഓരോ വാക്കിലും സ്പർശനത്തിലും അവൾ മറന്നുപോയി.

പുറത്ത് കാറ്റ് മലഞ്ചെരുവിലെ മരങ്ങളെ ഉലച്ചുകൊണ്ട് വീശുന്നുണ്ട്. പക്ഷേ സാമിന്റെ ചെറിയ അടുക്കളയിൽ വല്ലാത്തൊരു ഊഷ്മളതയായിരുന്നു.

​സാം ഉള്ളി അരിയുന്നതിനിടയിൽ അവളെ തമാശയോടെ ഒന്ന് അടിമുടി നോക്കി.

​സാം: "എന്താ നതാഷാ... നിനക്ക് ഫുഡ് ഉണ്ടാക്കാനൊക്കെ അറിയോ? അതോ വെറുതെ ഇവിടെ വന്ന് മാസ്സ് കാണിക്കുന്നതാണോ?

ഇവിടെ ആ സിറ്റിയിലെ പോലെ ഹോം ഡെലിവറി ഒന്നും കിട്ടില്ല കേട്ടോ...  ഉണ്ടാക്കിവെച്ചത് കൊള്ളില്ലെങ്കിലും നമ്മൾ തന്നെ കഴിക്കേണ്ടി വരും! വേറെ ഓർഡർ ചെയ്യാനൊന്നും നടക്കില്ല.."

​അത് കേട്ടപ്പോൾ നതാഷ ഒന്ന് മുഖം കോട്ടി.

കയ്യിലിരുന്ന തവി കൊണ്ട് സാമിനെ അടിക്കാൻ ഓങ്ങിക്കൊണ്ട് അവൾ ചിരിച്ചു.

​നതാഷ: "ഹും... എനിക്ക് നിന്നെക്കാൾ നന്നായി അറിയാം സാം! നീ  ഡോക്ടർ നതാഷയെ മാത്രമേ കണ്ടിട്ടുള്ളൂ...

അടുക്കളയിലെ നതാഷയെ നിനക്ക് അറിയില്ലല്ലോ. നീ നോക്കിക്കോ, ഞാൻ ഉണ്ടാക്കുന്ന കറിയുടെ സ്വാദ് അറിഞ്ഞു നീ ഞെട്ടും!"

​സാം: "ആണോ... എങ്കിൽ ഒന്ന് ഞെട്ടിക്കൂ മാഡം! അറിയില്ലായിരുന്നു കേട്ടോ ഇത്രയും വലിയൊരു പാചകക്കാരിയാണെന്ന്.

നാതാഷാ:ആ.. വല്യ പാചകക്കാരി തന്നെയാ...

സാം 'ശെടാ... സമ്മതിച്ചു....എങ്കിൽ പിന്നെ ഞാൻ പിന്നെ എന്തിനാ ഈ ഉള്ളി അരിഞ്ഞു കണ്ണ് കലക്കുന്നത്?നീ തന്നെ ചെയ്യ്.."

​സാം തമാശയോടെ കണ്ണുനീർ തുടയ്ക്കുന്ന പോലെ കാണിച്ചപ്പോൾ നതാഷ പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു പോയി.

വർഷങ്ങൾക്കിപ്പുറം ആദ്യമായാണ് അവൾ ഇത്രയും ഹൃദ്യമായി ചിരിക്കുന്നത്.

പക്ഷേ ഇവിടെ, സാമിനോട് ചേർന്ന് നിന്ന്