Chapter Title : സ്വാതിയുടെ പതിവ്രത ജീവിതത്തിലെ മാറ്റങ്ങൾ 14 [അജ്ഞാതൻ]

വീണ്ടും ഉറക്കെ തന്നെ കരയാൻ തുടങ്ങി... അപ്പോഴേക്കും ഉറക്കം പിടിച്ച അൻഷുൽ ഒന്നും അറിയുന്നില്ലായിരുന്നു... അവൾ കണ്ണുകൾ മുകളിലേക്ക് നോക്കി കൊണ്ട് ദൈവത്തോട് ചോദിച്ചു... "ഭഗവാനെ, ഞാൻ എന്ത് തെറ്റ് ആണ് നിന്നോട് ചെയ്തത്... ഇങ്ങനെ എന്നെ സങ്കടത്തിൽ ആക്കാൻ... ഞാൻ എന്താ ചെയ്യേണ്ടത്... എന്നെ മനസ്സിൽ ആകാത്ത സ്വന്തം കാര്യം നോക്കുന്ന ഭർത്താവിനു വേണ്ടി ജയരാജിന്റെ അടുത്ത് നിന്നും മാറി ജീവിക്കണോ...? അന്നേരം അയാൾ ഇവിടെ നിന്നും ഇറക്കി വിട്ടാൽ എന്റെ മക്കൾ അവരെന്തു .ചെയ്യും…? ഇനി ഭർത്താവിനെ മറന്നു ജയരാജിന്റെ ഇഷ്ടങ്ങൾക്കു അനുസരിച്ചു ജീവിക്കണോ...? എനിക്ക് ഒന്നും മനസ്സിൽ ആകുന്നില്ല... നീയും എന്നെ വീണ്ടും വീണ്ടും ധര്മ സങ്കടത്തിൽ ആക്കി പരീക്ഷിക്കുക ആണോ ..?"

അവളുടെ മനസ്സിലെ സംഘര്ഷങ്ങളും കണ്ണിലെ കണ്ണുനീരും നിന്നില്ല... ജയരാജിന്റെ വാക്കുകളും തന്റെ മനസ്സിന്റെ ഓരോ പാതിയുടെ ചിന്തകളും കൊണ്ട് ചിന്തിച്ചും അതെ സമയം കരഞ്ഞും തളർന്നു എപ്പോഴോ ഉറങ്ങി പോയി... (ഇത്തവണ അന്ഷുലും സ്വാതിയും അല്ല ഞാൻ തന്നെ ആണ്, അജ്ഞാതൻ... വെറും ഒരു പേജിൽ തീർക്കാമായിരുന്ന മെക്കാനിക്കിന്റെ സീൻ ഈ ഭാഗത്തിന്റെ പകുതിയോളം അപഹരിചതു എഴുത്തുകാരൻ നടത്തിയ (ഞാൻ അല്ല ഒറിജിനൽ) ശ്രമമാണ്... അവിടെ ഉള്ള മെക്കാനിക്ക് ഇതിന്റെ ഓരോ വായനക്കാരനും ആണ്... ഞാൻ എഴുതാൻ തുടങ്ങിയ പത്താം ഭാഗം മുതൽ ഇങ്ങോട്ടേക്കു ഉള്ള സ്വാതിയുടെ "പതിവ്രതാ മാറ്റങ്ങളെ" അതിലൂടെ ഒന്ന് കൂടി മെക്കാനിക്കിന്റെ മുന്നിൽ എന്ന രീതിയിൽ നിങ്ങൾക്കു വരച്ചു കാണിക്കുകയും എന്നാൽ അതെ സമയം ഇനി വരാൻ പോകുന്ന പലതിന്റെയും സൂചനകൾ കൂടിയും ആണ്