Chapter Title : സ്വാതിയുടെ പതിവ്രത ജീവിതത്തിലെ മാറ്റങ്ങൾ 25 [Tony]

അനങ്ങുന്നതു പോലെയാണ് അവൾക്ക് തോന്നിയത്... അമ്മ ചെറുതായി കരയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.. ഒരുപക്ഷേ അവൾക്ക് പനി ആയതുകൊണ്ട് ആയിരിക്കാം അമ്മ കരയുന്നതെന്ന് സോണിയ വിചാരിച്ചു.. എന്തായാലും ഒന്ന് എഴുന്നേൽക്കാൻ നോക്കിയപ്പോൾ മോൾക്ക് ചെറിയ ശരീരം വേദന തോന്നി.. അവൾ പിന്നെ കിടന്നുകൊണ്ട് സ്വാതിയെ വിളിച്ചു..

സോണിയ: "അമ്മാ?.." അവൾ വീണ്ടും ഒന്നുകൂടി വിളിച്ചപ്പോൾ ആ കട്ടിലിന്റെ ശബ്ധം നിലച്ചു.. കട്ടിലിൽ നിന്നും ആ രൂപങ്ങൾ വേഗത്തിൽ അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും മാറുന്നതു പോലെ മോൾക്കു തോന്നി.. (അപ്പോൾ അവിടെ ) സ്വാതി: "അയ്യോ.. ഏട്ടാ.. മോള് ഉണർന്നെന്നാ തോന്നുന്നത്.. ഞാൻ അങ്ങോട്ട് ചെല്ലട്ടെ.." ജയരാജിനും അത്‌ മനസ്സിലായിരുന്നു.. അയാൾ അല്പം നീരസത്തോടെ സ്വാതിയുടെ മുകളിൽ നിന്നുമിറങ്ങി ആ കട്ടിലിൽ കിടന്നു.. ജയരാജ്: "മ്മ്, ചെല്ല്.." സ്വാതി വേഗം തന്നെ തന്റെ പാവാടയും സാരിയും താഴ്ത്തിയിട്ട്, ആ കട്ടിലിൽ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റ് ബ്രായുടെ ഹുക്കുകൾ നേരെയിട്ടിട്ട് കട്ടിലിന്റെ കാലിൽ ഇട്ടിരുന്ന തന്റെ ബ്ലൗസെടുത്ത് അണിഞ്ഞു.. എന്നിട്ട് സാരിയുടെ മുന്താണിയും നേരെയാക്കിയിട്ട് നേരെ സോണിയമോളുടെ അടുത്തേയ്ക്ക് ചെന്നു.. മോളുടെ കട്ടിലിനെ മറച്ചിരുന്ന ആ കർട്ടൻ എടുത്തു മാറ്റിയിട്ട് മോളുടെ സമീപത്തായി ഇരുന്നു..

സോണിയ: "അമ്മാ?.. അമ്മ എന്തിനാ കരഞ്ഞെ?.." സ്വാതിക്കതു കേട്ടപ്പോൾ മുഖമൊന്നു വിളറി.. എങ്കിലും പെട്ടെന്നത് മാറ്റിയിട്ട് മുഖത്തൊരു ചിരി വരുത്തിക്കൊണ്ട് മോളോട് പറഞ്ഞു.. സ്വാതി: "ഇല്ലല്ലോ മോളെ.. അമ്മ കരഞ്ഞില്ല.. മോൾക്ക് തോന്നിയതാവും.." അപ്പോഴേക്കും ജയരാജും തന്റെ പാന്റ്സ് എടുത്ത് ഇട്ടുകൊണ്ട് സോണിയമോളുടെ കട്ടിലിനടുത്തേയ്ക്ക് വന്നു.. എന്നിട്ട് ചോദിച്ചു.. ജയരാജ്: "എന്താ സോണിയമോളെ? വല്യച്ഛന്റെ മോൾക്ക് എന്തുപറ്റി?.." സോണിയ: "വല്യച്ഛാ, ഈ അമ്മയ്ക്ക് എപ്പൊ നോക്കിയാലും കരച്ചിലാ.. ചോദിച്ചാ കരഞ്ഞില്ലെന്ന് കള്ളം പറയും.. വല്യച്ഛൻ പറ, അമ്മയോട് കരയണ്ടെന്ന്.." ജയരാജതു കേട്ട് ചെറുതായൊന്നു ചിരിച്ചുകൊണ്ട് തന്റെ വലതുകൈ സ്വാതിയുടെ തോളിനു മീതെയിട്ട് അവളെ തന്റെയടുത്തേക്കു ചേർത്തുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു... ജയരാജ്: "സ്വാതി..! നീ നമ്മുടെ മോളു പറഞ്ഞത് കേട്ടല്ലോ?.. ഹ്മ്മ്.. ഇനി കരയരുത് കേട്ടോ... കരഞ്ഞാൽ നിന്റെ ചന്തിക്കിട്ട് നല്ല പെട വച്ചു തരും ഞാൻ.. ങ്‌ഹാ!..." ജയരാജ് ചിരിച്ചുകൊണ്ട് സ്വാതിയോട് പറഞ്ഞു... സ്വാതി