Chapter Title : സ്വാതിയുടെ പതിവ്രത ജീവിതത്തിലെ മാറ്റങ്ങൾ 30 [Tony]

ഇങ്ങനെ അദ്വാനിക്കുന്നത്.. ആ മനുഷ്യനോട് ഞാൻ ഇനി അങ്ങനെ ഒരു ബന്ധം ഇനി സ്ഥാപിച്ചാൽ തന്നെ അൻഷുലിന് എന്നെ വെറുക്കാൻ കഴിയുമോ?.. ഞാൻ ഇതെല്ലാം മനപ്പൂർവം ചെയ്തുകൂട്ടുന്നതാണെന്ന് തോന്നുന്നുണ്ടോ നിങ്ങൾക്ക്?.."

കരച്ചിലിന്റെ വാക്കിലേതിയ സ്വാതിയുടെ ആ വാക്കുകളെല്ലാം കേട്ട് അൻഷുലിന്റെ വായ താനേ അടഞ്ഞുപോയി...

ജയരാജിനെക്കുറിച്ച് വീണ്ടുമൊരു സംവാദം തുടങ്ങാൻ അവനിനി ചോദിക്കാൻ ഒരു കാരണവുമില്ലായിരുന്നു.. അവൻ ചോദിക്കാതെ തന്നെ അവളുടെ സംസാരത്തിൽ നിന്ന് അത് ഏതാണ്ടൊക്കെ അവന് മനസ്സിലായിരുന്നു.. അവനും അവൾക്കും വേണ്ടി വളരെയധികം കാര്യങ്ങൾ ആണ് ജയരാജേട്ടൻ ഇതുവരെയും ചെയ്തിരിക്കുന്നത്.. ആ ചെയ്തതിന് തന്റെ കുടുംബം എന്നും അയാളോട് കടപ്പെട്ടവരായിരിക്കണം..

പക്ഷെ.. അപ്പോഴും അവനും ഒരു പുരുഷനായിരുന്നു.. തന്റെ ഭാര്യ മറ്റൊരാളുടെ കിടക്ക പങ്കിടുകയും ഇനി ചിലപ്പോൾ അയാൾക്കു വേണ്ടി കാലുകൾ വിരിച്ചു കൊടുക്കുകയും ചെയ്യുക എന്നത് അവന് അങ്ങനെ എളുപ്പത്തിൽ ഉൾക്കൊള്ളാൻ കഴിയുന്ന ഒരു കാര്യമായിരുന്നില്ല.. അതവനെ വല്ലാതെ അസ്വസ്ഥനാക്കി.. പക്ഷേ ഇനിയും അവളോടിനി എന്തെങ്കിലും ചോദിച്ചാൽ കിട്ടിയേക്കാവുന്ന ഉത്തരങ്ങൾ അവന് ചിന്തിക്കാൻ കഴിമായിരുന്നു.. അതിനാൽ അൻഷുൽ തല്ക്കാലം ഈ സംസാരം അവിടം കൊണ്ട് അവസാനിപ്പിക്കാൻ തന്നെ തീരുമാനിച്ചു.. അവൻ തല താഴ്ത്തി ഇരുന്നു കൊണ്ട് ആ വിഷയങ്ങൾ പതിയെ മറക്കാൻ ശ്രമിച്ചു...

അന്ന് സ്വാതി തന്റെ കിടപ്പുമുറിയിൽ തന്നെ കൂടുതൽ സമയവും ചിലവഴിച്ചു.. അതേസമയം അൻഷുൽ തന്റെ സമയം ഹാളിലും കിടപ്പുമുറിയിലുമായും.. രാത്രി അത്താഴം കഴിച്ച ശേഷം സ്വാതി ഡൈനിംഗ് ടേബിൾ വൃത്തിയാക്കുമ്പോൾ അൻഷുൽ അവളോട് ചോദിച്ചു,

"സ്വാതി ഇന്ന് നീ എന്നോടൊപ്പം ഉറങ്ങാൻ കിടക്കാമോ?.."

സ്വാതി ഒരു നിമിഷം അവനെ നോക്കി, എന്നിട്ട് അവനെ നോക്കാതെ മറുപടി പറഞ്ഞു..

"അതിന് ആ കിടക്ക ചെറുതല്ലേ.. എനിക്കും സോണിയമോൾക്കും ഒരുമിച്ച് നിങ്ങളോടൊപ്പം ആ കട്ടിലിൽ കിടക്കാൻ കഴിയില്ല.."

അവളുടെ കണ്ണിലേക്ക് നോക്കിക്കൊണ്ട് അൻഷുൽ പറഞ്ഞു..

"സ്വാതി.. ഞാൻ ചോദിച്ചത്, എനിക്കും സോണിയമോൾക്കും ഇന്ന് നിന്നോടൊപ്പം ജയരാജേട്ടന്റെ മുറിയിൽ ഉറങ്ങാൻ പറ്റില്ലേ എന്നാണ്.."

സ്വാതി ഉടൻ മറുപടി പറഞ്ഞു,

"അൻഷൂ, അത്.. അത് ജയേട്ടന്റെ കിടപ്പുമുറി അല്ലെ? അല്ലാതെ നമ്മുടേതല്ലല്ലോ?.."

അൻഷുൽ ഒന്ന് ആലോചിച്ചുകൊണ്ടു