Chapter Title : സ്വന്തം 2 [കുണ്ടിപ്രാന്തൻ]

ഒരു കാനയിലാണ് വീണത്.കാനയിൽ നിന്ന് എണീറ്റ അവൻ്റെ ദേഹം മുഴുവൻ ചേറായി.

അരിശത്തോടെ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് വന്ന ആനന്ദൻ ഒന്ന് ചൂളം വിളിച്ചു.ഇത് കേട്ട് കുറച്ച് അകലെ നിന്നും നാലുപേർ അവരുടെ അടുത്തേക്ക് വന്നു.ഇത് കണ്ട് ഭയന്ന ഗോപിക ഇരുട്ടത്തു നിൽക്കുന്ന മാധവനെ നോക്കി.അവൾ എല്ലാം കണ്ടുകൊണ്ട് അവിടെതന്നെ നിൽക്കുന്നുണ്ട്.അവളിലെ ഭയം ഒരു പരുധിവരെ അവന്റെ സാമിപ്യം എന്തുകൊണ്ടോ കുറച്ചു.

ആനന്ദൻ :ഇന്നത്തെ ദിവസം നീ ഒരിക്കലും മറക്കില്ല മോളെ അതിനുള്ള സമ്മാനം ഞാൻ ഇന്ന് രാത്രി തരുന്നുണ്ട്.എടാ ഗിരി,സുകു ഇവളെ എടുത്ത് കാറിൽ കയറ്റു.നേരെ വീട്ടിലേക്ക് ഞാനും അച്ഛനും ചേട്ടനും കഴിഞ്ഞാൽ ഇവൾ ഇന്ന് നിങ്ങൾക്കുള്ളതാ .പോക്ക് ഇവളെ
ഇത് കേട്ട് ആനന്ദൻ്റെ രണ്ട് ശിങ്കിടികൾ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് വന്നു.

(അപ്പോൾ മാധവൻ പതിയേ ഇരുട്ടിന്റെ മറ പിടിച്ച് അവളുടെ നേരെ നീങ്ങാൻ തുടങ്ങി.)
ആനന്ദൻ :നിലക്ക് ഇവളെ ഇവിടുന്ന് കൊണ്ടുപോകുന്നതിന് മുമ്പ് ഒരു ചെറിയ കടം തീർക്കാനുണ്ട് താമസിച്ചാൽ ഞാൻ മറന്നു പോകും.

ഇത് പറഞ്ഞ് അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് ആനന്ദൻ അവന്റെ കൈ വീശി അടിച്ചു.ഗോപിക പേടിച്ച് കണ്ണടച്ചു. എന്നാൽ അവളുടെ നേരെ വീശിയ കൈ അവളിൽ എത്തിയില്ല.അതിന് മുൻപ് ഒരു കൈ വന്ന് അത് തടഞ്ഞു.

കണ്ണ് തുറന്ന ഗോപിക കാണുന്നത് അരിശത്തോടെ ആനന്ദൻ്റെ കൈക്കു പിടിച്ച് അവനെ തന്നെ നോക്കി നിൽക്കുന്ന മാധവനെ ആണ് .നിമിഷ നേരം കൊണ്ട് മാധവൻ ആ കേ പിടിച്ച് തിരിച്ച് അവനേ വീണ്ടും അതെ കാനയിലേക്ക് തന്നെ അടിച്ചിട്ട്.
ആനന്ദൻ :കൊല്ലടാ അയാളെ

ഇത് കേട്ട് ആന്ദൻ്റെ ശിങ്കിടികൾ മാധവന് ചുറ്റും കൂടി.മാധവൻ ഒന്ന് ചിരിച്ചിട്ട് മുണ്ടു മടക്കിക്കുത്തി നിന്നു.പിന്നീട് അവിടെ നടന്നത് നല്ല പൊരിഞ്ഞ തല്ലായിരുന്നു. മെയ്യ് വഴക്കം വന്ന ഒരു പോരാളിയെ പോൽ മാധവൻ അവരെ എല്ലാവരെയും അടിച്ചു.പേടിച്ച് മാറി നിന്ന ഗോപികയും അടികൊണ്ട് കാനയിൽ കിടക്കുന്ന ആനന്ദനും ഇതെന്ത് കഥ എന്ന ഭാവത്തിൽ നിന്നു.ഒടുവിൽ അടികൊണ്ട ആനന്ദൻ്റെ ശിങ്കിടികൾ നാലുപാടും ഓടി. കാനയിൽ നിന്ന് കരയ്ക്ക് കയറി ഓടാൻ ആഞ്ഞ ആനന്ദനെ കോളറിൽ വലിച്ച് ഗോപികയുടെ അടുത്തിട്ടിട്ട് മാധവൻ അവൻ്റെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു

മാധവൻ :നീ ഏതാടാ

ആനന്ദൻ :ഞാൻ കോംമ്പാറയിലെ രാഘവൻ നായരുടെ മോനാ
മാധവൻ :ഓഹ് ആ ധൈര്യത്തിൽ ആകും ഇരുട്ടുവാക്കിന് കണ്ട പെണ്ണുങ്ങളെ പിടിക്കാൻ നടക്കുന്നത്.തന്തയുടെ പാരമ്പര്യം കാക്കണ്ടേ?

ആനന്ദൻ :ദേ