Chapter Title : സ്വന്തം 7 [കുണ്ടിപ്രാന്തൻ]

തൊട്ടടുത്തു ഉള്ള പറമ്പിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു എന്നും അര്രോ വിളിയ്ക്കുന്നത് കേട്ട് അയാളോട് സംസാരിയ്ക്കുന്നത്.അവൾ മാധവനെ ഒന്നുകൂടി നോക്കിയിട്ട് വേഗം വീട്ടിലേയ്ക് പോയി.മാധവൻ

അവളെ ഒന്നുകൂടി തിരിഞ്ഞു നോക്കി കണ്ട് ജനാർദ്ദനൻ്റെ അടുത്തേയ്ക്കു പോയി.അവൾ നടന്നുപോകുമ്പോൾ മാധവന്റെ കണ്ണുകൾ സെറ്റ് സാരിയിൽ തുള്ളിത്തുളുമ്പുന്ന ഗോപികയുടെ ചന്തിക്കുടങ്ങളിലായിരുന്നു.

ജനാർദ്ദനൻ :മാധവാ നീ ഇത് എന്തുദ്ദേശിച്ചാ

ശ്രീജേഷ് :എന്താ അച്ഛാ എന്താ കാര്യം.എന്താ അളിയാ എന്താ അച്ഛൻ ഈ പറയുന്നത്

മാധവൻ :ആ ..എന്താന്ന് എനിയ്ക്കും അറിയില്ലെടാ

ജനാർദ്ദനൻ :എന്താ കാര്യം എന്നോ.എടാ ശ്രീജേഷേ ഈ പണിക്കരും കച്ചവടക്കാരും ഈ കൊല മൊത്തം ഇവിടുന്ന് കൊണ്ടുപോകുന്നത് കടമായിട്ടാ.ഇത് അവന്മാർ കൊണ്ടുപോയി വിറ്റിട്ട് വന്നിട്ട് വേണം ഈ മാധവന് കാശ് കിട്ടാൻ

മാധവൻ :അതേ അതിന് എന്ത.

ജനാർദ്ദനൻ :അതിന് എന്താന്നോ. ഇവമ്മാര് ചന്തേൽ എത്രരൂപയ്ക്കാണ് ഇത് വിറ്റതെന്നോ എത്ര കിട്ടിയെന്നോ ഒന്നും എവിടെ അറിയില്ല.അവര് എത്ര കൊണ്ട തരുന്നു അത് വാങ്ങുക.അതെവുടുത്തെ കച്ചവടം ആണ്.

മാധവൻ:എല്ലാം ഒരു വിശ്യാസത്തിന് പുറത്തു ചെയ്യുന്നതല്ലേ അച്ഛാ .

ശ്രീജേഷ്:അല്ലാതെ പിന്നേ.അളിയൻ ഇവരെ എല്ലാരേം നാളേം കാണുന്നത് അല്ലെ.

മാധവൻ :അതേ ഇവർ ഇതെവിടെ കൊടുത്തു എത്ര രൂപ വാങ്ങി എല്ലാം ഞാൻ വൈകിട്ട് അറിയും. പിന്നേ ഇത് അവര് കൊണ്ടുപോയാൽ എന്താ.ആരും നാട് വിട്ട് പോകാനൊന്നും പോകുന്നില്ല. കച്ചവടത്തിന് എങ്ങൊനൊരു വശം കൂടി ഉണ്ട്.

ശ്രീജേഷ്:പിന്നല്ലാണ്ട് അളിയൻ അറിയാത്ത ഒരാളില്ല ഈ കൂട്ടത്തിൽ.ആരും ഒന്നും അങ്ങനങ്ങു കൊണ്ടുപോകില്ല.

ജനാർദ്ദനൻ : ഓഹ് എന്നാണോ എല്ലാം നന്നാവുന്നത്?

മാധവൻ :അതിനെല്ലാം ഇനിയും സമയം ഉണ്ട് അച്ഛൻ