Chapter Title : സ്വന്തം ശ്രീക്കുട്ടി [വില്ലി]

ഒരാഴ്ചയിൽ ഒരു നൂറു തവണ എങ്കിലും വിളിച്ചിട്ടുണ്ടാകും എന്റെ ശ്രീക്കുട്ടി എന്തെടുക്കുവാ എന്നും ചോദിച്ചു. അത്രക് ഇഷ്ടാ എന്റെ ശ്രീയേച്ചിനെ കിച്ചേട്ടന്... .  എന്നിട്ട് ആഹ് പാവം  ചേച്ചീനെ ഉപദ്രവിക്കും എന്ന് പറഞ്ഞാൽ വിശ്വസിക്കാൻ പറ്റുവോ... "

ഇരച്ചു വന്ന നാണം മുഖം മുഴുവൻ നിറഞ്ഞു കവിഞ്ഞു ചുണ്ടിലൂടെ  പുഞ്ചിരിയ്യായി വിരിഞ്ഞു വന്നത് മറക്കാൻ ആവാതെ ഞാൻ അവളെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു നിന്നു.. " ഛെ. ! എന്റെ സാരീ ചീത്തയാക്കാതെ...ചേച്ചി.. ., " " പോടീ.... " അവളിൽ നിന്നടർന്നു മാറി കണ്ണുനീർ തുടച്ചു അവളോടത്‌ പറയുമ്പോൾ ഞാൻ എല്ലാം മറന്നു പുഞ്ചിരിക്കയായിരുന്നു... " മ്മം... മം  ...  മതി മതി...  നിന്റെ അഭിനയം.. എന്ത് പ്രശ്നം ആണെങ്കിലും പറഞ്ഞു തീർത്തോണം....  വിരുന്നിനു പോകുമ്പോൾ നീയും കിച്ചുവും ഒരുമിച്ചുണ്ടാകണം... " ചേച്ചിയത് പറയുമ്പോൾ കണ്ണുകൾ തുടച്ചു സമ്മതത്തോടെ അവരെ നോക്കി തലയനക്കി പുഞ്ചിരിച്ചു ഞാൻ പുറത്തേക്കിറങ്ങി...മുഹൂർത്തം അടുക്കാറായിരുന്നു ... കാലിന്റെ വേദന പോലും നോക്കാതെ കല്യാണ വീട്ടിൽ ഞാൻ ഓടി നടന്നു.  ഇടയ്ക്കു പലപ്പോഴായും കണ്ണുകൾ കിച്ചേട്ടനെ തിരയുന്നുണ്ടയിടുന്നെങ്കിലും എവിടെയും ആ മുഖം ഞാൻ കണ്ടില്ല... വല്ലാത്തൊരു വിഷമം തോന്നി തുടങ്ങിയിരുന്നു.  കാട്ടിക്കൂട്ടിയ കോപ്രായങ്ങൾ എല്ലാം തെറ്റായി പോയി എന്നൊരു തോന്നൽ.  ചിന്നുവിനോടും കുഞ്ഞേച്ചിയോടും കിച്ചേട്ടനെ അറിയാവുന്ന എല്ലാവരോടും കിച്ചേട്ടനെ അന്വേഷിച്ചു ആ തിരക്കിനിടയിൽ ഞാൻ നടന്നു.  നിരാശ ആയിരുന്നു ഫലം. " കിച്ചേട്ടന് വിഷമം ആയി കാണുമോ... ഒത്തിരി സങ്കടം ആയി കാണുമോ?  ചെറു വഴക്കുകളൊക്കെ ഞങ്ങൾക്കിടയിലും  സാധാരണ ആണെങ്കിൽ കൂടി ഒരു നോട്ടം കൊണ്ടു