Chapter Title : ? സ്വപ്നക്കുട്ടി ? [? ? ? ? ?]

ഊരി മുറ്റത്തേക്ക് നടന്നു സംസാരിച്ചു. കട്ട് ചെയ്തു ഫോൺ നോക്കിയപ്പോൾ വൃന്ദയുടെ ടെക്സ്റ്റ് മെസ്സേജ്. ഓൾ ദി ബെസ്‌റ് മസിൽമാൻ…. ഒപ്പം കുറെ സ്മൈലിയും. അർജുൻ അത് കാര്യമാക്കാതെ ഫോൺ എടുത്തു ഷെൽഫിൽ വെച്ചു.

ഹാളിലെത്തിയപ്പോൾ ടിവിക്കുമുന്നിൽ അമ്മ. കണ്ണുകൾ അലക്ഷ്യമായി എവിടെയോ നട്ട് ഏതോ വിചാരത്തിൽ ഇരിക്കുകയാണ്. ഫാൻ ഫുൾ സ്പീഡിൽ കറങ്ങുന്നു. എങ്കിലും ചൂടുകാരണം ഉടുത്തിരുന്ന സാരി മുട്ടിനു മേലെ തെറുത്തു വച്ചിരിക്കുന്നു. വെണ്ണയുടെ നിറമുള്ള കാലുകൾ അൽപനേരം അവൻ നോക്കിനിന്നു.

“അമ്മ ഉറങ്ങണ്ടേ?”....

“ആ... ഇല്ല....ഞാനിങ്ങനെ ടി.വി. കണ്ടങ്ങിരിക്കുകയായിരുന്നു. ആട്ടെ, നീ പോയി കിടന്നോ അർജു…”

“ഉഹും.. നാളെ കഴിഞ്ഞാൽ മൂന്നു ദിവസം കഴിഞ്ഞല്ലേ ഇനി കാണൂ” എന്നും പറഞ്ഞ് അമ്മയോടൊപ്പം സോഫയിൽ ഇരുന്നു. അപ്പോഴും അവൾ സാരി താഴ്ത്തിയിടാൻ മെനക്കെട്ടില്ല. “ഭയങ്കര ക്ഷീണം!” എന്നു പറഞ്ഞ് അവൻ അൽപനേരം അമ്മയുടെ തോളിൽ ചാഞ്ഞിരുന്നു. അമ്മയുടെ മുടിയുടെയും വിയർപ്പിന്റെയും സമ്മിശ്രഗന്ധം അവന്റെ ശ്വാസത്തിൽ കലർന്ന് മത്തുപിടിപ്പിച്ചു.

“ഞാൻ കുറച്ചുനേരം അമ്മയുടെ മടിയിൽ കിടക്കട്ടെ..” പതിഞ്ഞ സ്വരത്തിലുള്ള അർജുന്റെ ആഗ്രഹം കേട്ടപ്പോൾ സ്വപ്ന ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അവനെ നോക്കി. അർജുൻ അമ്മയുടെ മടിയിൽ തല പൂഴ്ത്തി. ഒരു വശത്തുകൂടി അമ്മയുടെ നഗ്നമായ കാൽവണ്ണകളുടെ ഭംഗി ആസ്വദിച്ചു. ആ മടിത്തട്ടിന്റെ ആഴങ്ങളിലേക്ക് തല ഒന്നു കൂടി താഴ്തി വെച്ച് തന്റെ മുഖത്തിനുമുന്നിൽ ഉയർന്നു നിൽക്കുന്ന മാറിടത്തിനു മേലെകൂടി ആ മുഖത്തേക്കു നോക്കി അങ്ങനെ കിടന്നു.

എത്രനേരമങ്ങനെ കിടന്നെന്നറിയില്ല. നേരിയ മയക്കത്തിനിടയിൽ അമ്മയുടെ വിരലുകൾ തന്റെ മുടിയിഴകളെയും നെഞ്ചിനെയും തലോടുന്നത് അവനറിഞ്ഞു. ലുങ്കിക്കുള്ളിൽ ബോക്സറിന്റെ ഉള്ളിൽ കൊടുമ്പിരികൊണ്ട് വെട്ടിവിറച്ചു നിന്നു. അവനെ കൈ കൊണ്ടൊന്നു തൊടാൻ ധൈര്യമില്ലാതെ അർജുൻ കുഴങ്ങി.

“ഉറക്കം വരുന്നെങ്കിൽ കിടക്കാം അർജു!” സ്വപ്ന പറഞ്ഞു. “ഉം...” അമ്മയുടെ തോളിൽ ചാഞ്ഞുകൊണ്ട് നഗ്‌നമായ ഇടുപ്പിൽ കൈ കൊണ്ട് അമർത്തിയപ്പോൾ സ്വപ്നയുടെ മുഖത്തു ചിരി വിടർന്നു.

അവർ ഇരുവരും സോഫയിൽ നിന്നെഴുന്നേറ്റു. അപ്പോൾ അമ്മയുടെ അയഞ്ഞ സാരിത്തുമ്പ് മുന്നിലേക്ക് പാളിവീണു. കണങ്കാലുകളുടെ ചന്തം മറഞ്ഞപ്പോൾ മുന്നിൽ മറ്റൊരപൂർവ്വദർശനം, നിറഞ്ഞു തുളുമ്പിയ ചെന്തെങ്ങിൻ കരിക്കുകൾ, അതിനിടയിലെ കൊതിപ്പിക്കുന്ന ചാൽ, പച്ച