Chapter Title : സ്വപ്നങ്ങൾ, നിങ്ങൾ സ്വർഗ്ഗ കുമാരികൾ 10 [Binoy T]

സംസാരഹത്തിൽ എന്തോ പന്തികേട് ഉള്ളതുപോലെ അവൾക്കു തോന്നി. രണ്ടു പേരും പിണങ്ങിയോ എന്ന് ലക്ഷ്മി ചോദിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഇടക്ക് ഇടക്ക് എനിക്കും നന്ദുട്ടിക്കും ഇടയിൽ പിണക്കം സ്വാഭാവിക ആയിരുന്നു. അതൊക്കെ നിഷ്കളങ്കമായ സൗധര്യ പിണക്കങ്ങൾ മാത്രം ആയിരുന്നു. ഇതും അതുപോലെ വല്ലതും ആണെന്നാണ് ലക്ഷ്മി കരുതിയിരിക്കുന്നതും. യഥാർത്ഥ കാരണം എന്താന്ന് എന്ന് അവൾ എപ്പോളെകിലും അറിഞ്ഞല്ലോ എന്താവും അവസ്ഥ എന്നത് എനിക്ക് ചിന്തിക്കാവുന്നതിലും അപ്പുറം ആയിരുന്നു.

അന്ന് രാത്രി അത്താഴത്തിനു നന്ദുട്ടി എന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കുകയോ ഒന്നും മിണ്ടുകയോ ചെയ്തില്ല.അത്താഴ ത്തിനു ശേഷം ഞങ്ങൾ റൂമിൽ എത്തി അവരവരുടെ മുറികളിൽ കിടന്നു ഉറങ്ങി.

അടുത്ത ദിവസം രാവിലെ ഒന്നും മിണ്ടാതെ തന്നെ ഞങ്ങൾ മുറികളിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി. ഞാൻ നന്ദുട്ടിയെ കോൺഫറൻസ് ഹാളിൽ ഇറക്കിയിട്ടു ഉടൻതന്നെ കാർ എടുത്തു പുറത്തേക്കു പോയി. ഞാൻ അവൾ ഹാളിൽ കേറുന്നത് വരെ പോലും കത്ത് നിന്നില്ല. റൂമിൽ വന്നു കേറി കിടന്നു ഉറങ്ങി. എഴുന്നേറ്റപ്പോൾ സമയം ഏകദേശം 4.30 അടുത്തും. എഴുന്നേറ്റു നോക്കിയപ്പോള്‍ ഫോണിൽ ലക്ഷിമിയുടെ മിസ്സ് കാൾ. ലക്ഷ്മിയെ തിരുച്ചു വിളിച്ചു കുറച്ചു നേരം സംസാരിച്ചു. എന്നിട്ടു താഴേക്ക് ഇറങ്ങി ചെന്ന്. നന്ദുട്ടിയെ കൂട്ടാൻ സമയം വൈകി. ട്രാഫിക്കില്ലോടെ ഓടിച്ചു ചെന്നപ്പോൾ അവിടെ എത്താൻ കുറച്ചു വൈകി. ഹാളിന്റെ മുന്നിൽ എന്നെയും കത്ത് നിൽക്കുന്ന നന്ദുട്ടിയെ ആണ് ഞാൻ കണ്ടത്. എന്നെ കണ്ടതും അവൾ ഒരക്ഷരം മിണ്ടാതെ കാറിൽ വന്നു കയറി. കണ്ണുകൾ ചെറുതായി കലങ്ങി ഇരിക്കുന്നു. ഞാനും ഒന്നും മിണ്ടാതെ ഹോട്ടിലേക്കു തിരിച്ചു. ഹോട്ടൽ സ്യൂട്ടിലെത്തിയയതും ഞാൻ എന്റെ മുറിയിൽ കേറി വാതിൽ അടച്ചു. നന്ദുട്ടി അപ്പോളും ലിവിങ് സ്പേസിൽ നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

ഞാൻ മുറിയുടെ വാതിൽക്കൽ തന്നെ കുറച്ചു നേരം നിന്നും. നന്ദുട്ടി രണ്ടു ദിവസമായി എന്നെ അവഗണിക്കുക യാണ്. എന്നാലും ഇന്ന് ഞാൻ അവളോട് അങ്ങനെ കാണിച്ചത് ഒട്ടും ശരിയായില്ല എന്ന് തോന്നി എനിക്കു. ഞാൻ മെല്ല വാതിൽ തുറന്നു മുറിയുടെ പുറത്തു ഇറങ്ങിയതും , കരഞ്ഞു കൊണ്ട് നന്ദുട്ടി എന്നെ വന്നു കെട്ടിപിടിച്ച്. നന്ദുട്ടി അവിടെ തന്നെ