Chapter Title : സ്വപ്നങ്ങൾ, നിങ്ങൾ സ്വർഗ്ഗ കുമാരികൾ 17 [Binoy T]

ചുംബിച്ചു.

"I LOVE YOU മോൾ, love you so much"

ഞങ്ങൾ കെട്ടിപിടിച്ചു അല്പം നേരം നിന്നും. ഇടക്ക് ഷവറിലൂടെ വെള്ളം ഒഴുകി. ഞങ്ങൾ ഒരുമിച്ചു കുളിച്ചു കേറി. .

രാവിലത്തെ പ്രാതൽ വൈകി കഴിച്ചു, ഞങ്ങൾ 11 മണിയോടുകൂടി ബാംഗ്ലൂർ നഗരത്തോട് വിട പറഞ്ഞു നാട്ടിലേക്കു ഉള്ള വഴിയേ തിരിച്ചു.

ഇനിയും മുന്നോട്ടു എങ്ങേനെയാകും എന്ന ചിന്തയിൽ ആയിരുന്നു ഞാനും നന്ദുട്ടിയും. എന്നിരുന്നലും അതിനെക്കുറിച്ച് ആരും തന്നെ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല. രണ്ടാളുടെയും മനസ്സിൽ അത് മൂകമായി താളം കെട്ടി നിന്നും. രണ്ടാളും അത് പുറത്തു കാണിക്കാതെ പരമാവധി സാധാരണ നിലയിൽ തന്നെ പെരുമാറി. സാധനങ്ങൾ ഒക്കെ എടുത്തു പാക്ക് ചെയ്യുന്നതിനിടക്ക് അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും ഒക്കെ മുട്ടിയപ്പോളും മുട്ടൻ പോയപ്പോളും ഒക്കെ സോറി പപ്പാ സോറി മോളെ എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞു കുറച്ചു അങ്ങ് ഫോർമൽ ആയി രണ്ടുപേരും, അല്പം മുന്നേ വരെ കാണിച്ചു കൂട്ടിയ കാമ കുത്തുകൾ എല്ലാം മനഃപൂർവം മറന്നു കൊണ്ട്, ഒന്നും സംഭവിച്ചില്ല എന്ന് നടിച്ചു കൊണ്ട്, എല്ലാം തികച്ചു സ്വാഭാവികം പോലെ എന്ന് കരുതി കൊണ്ടു.

യാത്രയിൽ ഉടനീളം ഇരുവരും നിശ്ശബ്ദരായിരുന്നു, ഒന്നും തന്നെ കാര്യമായി മിണ്ടിയില്ല, ഇടക്ക് കുറച്ചു എന്തേലും ഒരു പേരിനു മിണ്ടി എന്നതൊഴിച്ചാൽ. എന്റെ മനസ്സിൽ ഒരായിരം ചോദ്യങ്ങളും വ്യാകുലതകളും ഉണ്ടായിരുന്നു. നന്ദുട്ടിയുടെയും വേറൊന്നാകാൻ വഴിയില്ല. യാത്രയിൽ എപ്പോഴും വാചാലയായി കാണപ്പെട്ടിരുന്നയാൾ ഇപ്പോൾ വെറുതെ കാറിന്റെ വിന്ഡോയില്ലോടെ പുറത്തെ കാഴ്ചകൾ കണ്ടു കൊണ്ടിരിക്കുന്നു.

ലക്ഷ്മിയുടെ തറവാടെത്താൻ ഇനിയും ഏകദേശം മുക്കാൽ മണിക്കൂര് കൂടി എടുക്കും. സമയം ഏകദേശം 6 മണിയോടടുക്കുന്നു.

"ഒരു കോഫി ആയാലോ മോളെ ? " ഞാൻ നന്ദുട്ടിയുടെ മുഖത്തു നോക്കാതെ ചോദിച്ചു,

" വേണ്ട പപ്പാ. എത്താറായില്ലേ, അവിടെ ചെന്നിട്ടാകാം" അവൾ പുറത്തേക്കു നോക്കി കൊണ്ട്‌ തന്നെ പറഞ്ഞു .

രണ്ടു മുന്ന് ദിനമായി നടക്കുന്ന സംഭവങ്ങളിൽ ഉള്ള കുറ്റബോധമോ അതോ ഇനിയും എന്ന് ഇതുപോലെ ഒരു അവസരം കിട്ടും എന്നുള്ള ചിന്തയോ?. ഇതിൽ ഏതാണ് നന്ദുട്ടിയെ അലട്ടുന്നത് എന്ന് ആലോചിച്ചു ഞാൻ വിഷമിച്ചു.