Chapter Title : സ്വർഗത്തേക്കാൾ സുന്ദരം 2 [സ്പൾബർ]

സുമിത്രക്കൊരു പ്രശ്നവും ഉള്ളതായി അനിതക്ക് തോന്നിയില്ല. അവളവന്റെ അമ്മായിയല്ലേ.. അവൾക്കും നാണക്കേടുണ്ടാവില്ലേ.. അങ്ങിനെയൊന്നും തോന്നുന്നില്ല.

“ സുമീ… ഞാനിനി എന്താടീ ചെയ്യേണ്ടത്.. നിനക്കിതറിഞ്ഞിട്ടും ഒന്നും തോന്നുന്നില്ലേ… നമ്മളെങ്ങിനെയാടീ അവന്റെ മുഖത്തേക്കിനി നോക്കുക… നീ എന്തെങ്കിലും ഒന്ന് പറയെടീ…”

“ എനിക്കെന്ത് തോന്നാൻ… ? എനിക്കവന്റെ മുഖത്ത് നോക്കാൻ ഒരു പ്രശ്നവുമില്ല… അവൻ അറിഞ്ഞത് നന്നായെന്നേ ഞാൻ കരുതൂ..”

സുമി അടുത്ത പദ്ധതിക്ക് തുടക്കം കുറിച്ചു.

‘’ എന്റെ സുമീ… നീ എന്തൊക്കെയാ ഈ പറയുന്നത്… ?അവനറിഞ്ഞത് നന്നായെന്നോ… ? എനിക്കിവിടെ കയ്യും, കാലും വിറച്ചിട്ട് ഇരിക്കാൻ വയ്യ… “

“” അതേടീ… അവനിതെല്ലാം അറിഞ്ഞത് നന്നായി… അനീ… നമ്മളേ തായാലും വീട്ടിലെത്തിയാൽ ഒരു കാര്യം തീരുമാനിച്ചിട്ടില്ലേ… അതിനിവേണ്ട എന്നാണ് എനിക്ക് തോന്നുന്നത്…”

“ വേണ്ട സുമീ… വേണ്ട… എനിക്കിനി ഒന്നും വേണ്ട..എനിക്കെന്റെ മോനെയൊന്ന് കണ്ടാ മതി.. അവന്റെ കാല് പിടിച്ച് എനിക്ക് മാപ്പ് പറയണം… എന്റെ ഹരിക്കുട്ടൻ എന്താണാവോ എന്നെപ്പറ്റി വിചാരിച്ചിട്ടുണ്ടാവുക… ?”

അത് കേട്ട് സുമിത്രയൊന്ന് ചിരിച്ചു.

“” അവൻ നിന്നെപ്പറ്റി വിചാരിച്ചത് കേട്ടാൽ നീയവന്റെ കാലാവില്ല പിടിക്കുക.. മറ്റു പലതുമായിരിക്കും..””

അമർത്തിച്ചിരിച്ചു കൊണ്ട് സുമി പറഞ്ഞു.

“ സുമീ… ഞാൻ വന്നപ്പോ തൊട്ട്‌ നിന്നെശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ട്… നിനക്കിതൊന്നും ഒരു പ്രശ്നമായി തോന്നുന്നേയില്ല… ഹരിക്കുട്ടൻ ഇവിടെ നിന്നപ്പോഴും നിങ്ങൾ നല്ല കളിയും, ചിരിയുമായിരുന്നു… അമ്മയല്ലെങ്കിലും നീയവന്റെ അച്ചന്റെ പെങ്ങളല്ലേ… എന്റെ സ്ഥാനം തന്നെയല്ലേ നിനക്കും… എന്നിട്ടും നിനക്കൊരു കൂസലുമില്ലല്ലോ…"

അത് കേട്ട് സുമി പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു.

“ ആയിരുന്നെടീ… ഇന്നലെ വരെ അമ്മയുടെ സ്ഥാനം തന്നെയായിരുന്നു… പക്ഷേ ഇന്നലത്തോടെ അത് മാറി.. നിനക്കറിയോ അനീ… ഇന്നലെ രാത്രി ഹരിക്കുട്ടൻ എന്റെ വീട്ടിലായിരുന്നു… രാവിലെഒരുമിച്ചാ ഞങ്ങൾ പോന്നത്… “

സുമി ആ പറഞ്ഞത് അനിതക്ക് വിശ്വാസമായില്ല.

“” അതെങ്ങനെയാടീ… ആ വരാന്തയിലെ ബെഞ്ചിൽ കിടന്നവൻ നിന്റെ വീട്ടിലെത്തുന്നേ… വെറുതേ എന്തെങ്കിലും പറയാതെ സുമീ…”

“” അവൻ അവിടെ കിടന്നുറങ്ങുന്നത് നീ കണ്ടോ… "

സുമിത്ര തിരിച്ചു ചോദിച്ചു.

“” കണ്ടില്ല… അവനത് പറഞ്ഞാണല്ലോ പുറത്തേക്ക് പോയത്… രാവിലെ ഞാൻ നോക്കിയപ്പോൾ അവൻ