Chapter Title : ?️ സ്വർഗ്ഗ ദ്വീപ് 11?️ [അതുല്യൻ]

തുടങ്ങി. "അതോ എനിക്ക് മാത്രമാണോ അങ്ങനെ തോന്നുന്നത്."

"അല്ല . . . . എനിക്കും അങ്ങനെ തന്നെ ആണ് തോന്നുന്നത്." ആദിര ഒന്ന് കൂടി ആദിത്യന്റെ ദേഹത്തേക്ക് പറ്റി ചേർന്ന് കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

"ഇത് ശെരിക്കും . . . ." ആദിയ വീണ്ടും പറഞ്ഞ് തുടങ്ങി.

"ആദിയ?." ആദിര അവളെ തടുത്ത് കൊണ്ട് വിളിച്ചു. "ചില സമയങ്ങളിൽ മിണ്ടാതെ ഇരിക്കുന്നത് ആണ് ഏറ്റവും നല്ല മാർഗം." ആദിര പതിയെ പറഞ്ഞു. ഇത് കേട്ട് ആദിത്യൻ പതുക്കെ ചിരിച്ച് പോയി.

അവർ കുറച്ച് നിമിഷങ്ങൾ ഒന്നും മിണ്ടാതെ അങ്ങനെ കിടന്നു. അവർ പറഞ്ഞത് പോലെ താൻ ഇത്രയും സമാധാനത്തോടെ ജീവിതത്തിൽ കിടന്നിട്ടില്ല എന്ന് ആദിത്യൻ ആലോചിച്ചു. തന്റെ പെങ്ങമ്മാർ തന്റെ കൂടെ തന്നെ സുരക്ഷിതർ ആയി ഉണ്ട് എന്നത് ആദിത്യന് ആശ്വാസം നൽകി. അവരെ മുട്ടി കിടക്കുന്നത് അവന് തണുപ്പിൽ നിന്ന് ആശ്വാസം നൽകുന്നുണ്ട്. ഇവിടെ ഇങ്ങനെ എല്ലാം നടന്നിട്ടും താൻ ഒരാളെ കൊന്നിട്ടും അവർ തന്നെ വെറുക്കാതെ തന്റെ കൂടെ തന്നെ ഉണ്ട് എന്നത് അവന് സന്തോഷം നൽകി.

"ഹല്ലോ?." റോക്കി വിളിക്കുന്നത് അവർ കേട്ടു. പെട്ടെന്ന് തന്നെ മുൻകൂട്ടി തീരുമാനിച്ചത് പോലെ ആദിയയും ആദിരയും ഒരേ സമയം ഉരുണ്ട് മാറി എഴുനേറ്റ് കട്ടിലിൽ ഇരുന്നു. അവർ രണ്ട് പേരും കമ്പിളിയുടെ അടിയിൽ നിന്ന് ഉരുണ്ട് മാറി എഴുന്നേറ്റ് ഇരുന്നപ്പോൾ ആദിത്യൻ മാത്രം കമ്പിളിയുടെ അടിയിൽ ആയി. ആദിയ കാലുകൾ താഴേക്ക് ഇട്ട് കട്ടിലിന്റെ സയിടിൽ എഴുനേറ്റ് ഇരുന്നു. ആദിര കട്ടിലിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങി നടന്ന് വാതിലിന്റെ അടുത്തേക്ക് പോയി.

"ഞങ്ങൾ ഇവിടെ ഉണ്ട്." ആദിര വാതിലിന്റെ അടുത്ത് നിന്ന് വിളിച്ച് പറഞ്ഞ് കൊണ്ട് വാതിൽ തുറന്നു.

റോക്കി വാതിലിന്റെ അടുത്തേക്ക് കൈകളിൽ ഒരു തുണികെട്ടും എടുത്ത് കൊണ്ട് നടന്ന് വന്നു. അത് അയാൾ ആദിരയുടെ കൈകളിലേക്ക് കൊടുത്തു.

"ഞങ്ങൾക്ക് ഒരു അഞ്ച് മിനിറ്റ് സമയം താ. അവനെ തുടച്ച് വൃത്തിയാക്കി കഴിഞ്ഞതേ ഉള്ളു ഇപ്പോൾ. അവനെ ഇപ്പോൾ തന്നെ ഒരുക്കി കൊണ്ട് വരാം." ആദിര