ആമുഖം: കഥ വൈകിയതിൽ ആദ്യമേ എല്ലാവരോടും ക്ഷേമ ചോദിക്കുന്നു. തീരെ ഒഴിച്ച് കൂടാൻ പറ്റാത്ത പണിത്തിരക്ക് ഉണ്ടായിരുന്നത് കൊണ്ടാണ് ഈ അദ്ധ്യായം ഇത്രക്ക് വൈകിയത്. ഒഴിവ് സമയം ഇപ്പോൾ സ്വപ്നങ്ങയിൽ മാത്രം എന്ന് വേണമെങ്കിൽ പറയാം. അടുത്ത അദ്ധ്യായവും കുറച്ച് വൈകാൻ സാധ്യത ഉണ്ട് അത് കൊണ്ട് എല്ലാവരോടും മുൻകൂട്ടി ക്ഷേമ ചോദിക്കുന്നു. കഥ വായിച്ച് ഇഷ്ടപ്പെട്ടെങ്കിൽ നിങ്ങൾ എനിക്ക് ഒരു പ്രജോതനം നൽകുന്നതായി കരുതി കമന്റ് എഴുതാൻ മറക്കരുത്. ഇഷ്ടപ്പെട്ടില്ലെങ്കിൽ അതിന്റെ കാരണവും കമന്റിൽ എഴുതാൻ മറക്കരുത്. എല്ലാവരോടും നന്ദി പറഞ്ഞു കൊണ്ട് കഥ തുടരുന്നു. അദ്ധ്യായം [6]: "ഗുഡ് മോർണിംഗ്, ആദിത്യ", പ്രിയ പറഞ്ഞു. ആദിത്യന് പ്രിയ തന്റെ തോളിൽ പിടിച്ച് കുലുക്കി വിളിക്കുന്നത് ഉറക്കപ്പിച്ചിൽ മനസ്സിലായി. അവൻ അവന്റെ കണ്ണുകൾ കഷ്ട്ടപ്പെട്ട് തുറന്നു. കട്ടിലിന്റെ അടുത്തുണ്ടായിരുന്ന ലയിറ്റിന്റെ പ്രകാശം അവന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് അടിച്ച് കയറി. പ്രിയ കട്ടിലിന്റെ ഒരു വശത്ത് ഇരിക്കുക ആയിരുന്നു. നല്ല അയഞ്ഞ ഒരു ഫുട്ബോൾ ടീഷർട്ട് ആണ് അവൾ ധരിച്ചിരുന്നത്. അവളുടെ മുടി പറന്ന് കിടക്കുക ആയിരുന്നു. അവളുടെ മുഖത്ത് ഒരു ചെറിയ പുഞ്ചിരി ഉണ്ടായിരുന്നു. "ഇത്ര പെട്ടെന്ന് ആറുമണി ആയോ?", ആദിത്യൻ ഉറക്കപിച്ചിൽ ചോദിച്ചു. "ആറുമണി ആവാൻ കൽമറിക്കുർ കൂടി ഉണ്ട്", പ്രിയ മറുപടി നൽകി. "എഴുനേറ്റ് തയ്യാറാവേണ്ട സമയം ആയി, വേഗം എഴുന്നേൽക്ക്. എന്തായാലും വേറൊരാൾ നേരത്തെ എഴുന്നേറ്റിട്ട് ഉണ്ട്", അവളുടെ കണ്ണ് അവന്റെ അര ഭാഗത്തേക്ക് പോയപ്പോൾ ആദിത്യൻ തനിക്ക് ഉണ്ടായ മുത്രക്കമ്പിയെ കുറിച്ച് മനസ്സിലാക്കി. അവൻ ആണെങ്കിൽ മലന്ന് കിടക്കുക ആയിരുന്നു. പുതപ്പ് ഒരു കൂടാരം പോലെ ഉയർന്ന് നിൽക്കുക ആയിരുന്നു. അവൾ ഇരുപത്തിനാല് മണിക്കൂർ മുൻപ് പറഞ്ഞ അതെ അവസ്ഥ തനിക്ക് വന്നാലോ എന്ന് ആദിത്യൻ മനസ്സിൽ ആലോചിച്ചു. "ഓഹ്, ക്ഷെമിക്കണം", ആദിത്യൻ പറഞ്ഞു. അവൻ എഴുനേറ്റ് ഇരുന്നു, പുതപ്പ് തന്റെ കമ്പി മറക്കുന്നുണ്ട് എന്ന് അവൻ ഉറപ്പ് വരുത്തി.